VII SA/Wa 79/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Ministra Środowiska z dnia (...).10.2005r. znak : (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: I. odrzucić skargę S. M., II. zwrócić S. M. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200,00 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do treści art. 47 § 1 ww. ustawy każde pismo strony powinno zawierać odpisy, a w przypadku wymienienia w piśmie załączników także odpisy załączników. Jest to konieczne dla doręczenia ich stronom i uczestnikom. Liczba odpisów uzależniona jest od liczby osób uczestniczących w postępowaniu. Obowiązek dostarczenia kopii ciążył na wnioskodawczyni, którą wezwano pismem z dnia (...).01.2006r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 4 odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. S. M. otrzymała ww. pismo w dniu (...).01.2006r. a zatem wyznaczony siedmiodniowy termin upłynął z dniem (...).02.2006r. W tym czasie skarżąca uiściła wpis sądowy oraz nadesłała 4 nie podpisane odpisy skargi. Pismem z dnia (...).02.2006r. wezwano ponownie skarżącą do nadesłania 4 podpisanych odpisów skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. S. M. otrzymała ww. pismo w dniu (...).02.2006r. a zatem wyznaczony siedmiodniowy termin upłynął z dniem (...).02.2006r. W tym czasie skarżąca nie dopełniła czynności nakazanej przez Sąd. Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 a ww. ustawy.