VII SA/Wa 794/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. sprawy ze skargi D. W., M. W., M. W., J.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...], działając na podstawie art. 97 § 2 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwanej dalej k.p.a./ po rozpatrzeniu wniosku D. i M.W. odmówił podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego, zawieszonego własnym postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...]. Organ podał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] zwrócił D., M., M. i J. W. podanie z dnia 14 lutego 2004 r. z powodu niewłaściwości organu oraz niemożności ustalenia organu właściwego na podstawie danych podania. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy ww. postanowienie. D. W. wniosła o stwierdzenie nieważności tego postanowienia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. znak [...] zawiesił postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. postanowienia. Podstawą zawieszenia była okoliczność, iż przed złożeniem wniosku o stwierdzenie nieważności wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. Postępowanie zawieszono zatem do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. D., M., J. i M. W. wnioskiem z dnia 18 lutego 2009 r. wystąpili o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku – umorzył postępowanie w zakresie ponownego rozpatrzenia sprawy. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji prawidłowo zawiesił postępowanie z uwagi na oczekiwanie na rozstrzygnięcie Sądu, będące zagadnieniem wstępnym do niniejszej sprawy. W dniu 13 marca 2009 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 485/04, którym uchylono postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 7 maja 2004 r. nr [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, mając na uwadze ww. wyrok, postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. podjął z urzędu postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego w opisanych wyżej okolicznościach wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy stał się bezprzedmiotowy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wnieśli D., M., M. i J. W. dochodząc jego uchylenia. Skarżący powołując się na postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...] zarzucili Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego naruszenie przepisów art. 7, 8, 9, 10, 11, 12, 75, 77, 89, 97 § 1 pkt 4, 98, 99, 100, 101, 102, 105 § 2, 127, 138 § 1 pkt 3 i art. 139 k.p.a., i nieuzasadnioną odmowę wszczęcia postępowania nieważnościowego w sprawie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. W niniejszej sprawie Sąd oceniał to, czy organ prawidłowo zaskarżonym postanowieniem umorzył postępowanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. odmawiającym podjęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. Organ umorzył postępowanie na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. nie określa przesłanek umorzenia postępowania, wobec czego należy ich poszukiwać w treści art. 105 k.p.a. Przepis art. 105 k.p.a. kładzie akcent na bezprzedmiotowość, czyli brak przedmiotu postępowania administracyjnego. Przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Skoro zatem art. 105 § 1 k.p.a. przewiduje umorzenie postępowania, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe, to przyjąć należy, że postępowanie może się toczyć jedynie w sytuacji, kiedy ma ono swój przedmiot. Co do zasady bezprzedmiotowość postępowania powoduje bowiem, że nie może ono prowadzić do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem (wnioskiem) zainteresowanego. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa. Ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] o odmowie podjęcia postępowania zawieszonego postanowieniem organu z dnia [...] lutego 2005 znak [...] w sprawie stwierdzenia nieważności [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] stało się bezprzedmiotowe. Po tym bowiem jak do organu wpłynął wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 485/04 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.