VII SA/Wa 794/09

Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący – sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. i M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 794/09 ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. przyznać D. W. i M. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 4 października 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek D. i M. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, iż D. i M. W. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i utrzymują się z emerytur o łącznej wysokości 2 451 złotych netto miesięcznie. Ich majątek obejmuje mieszkanie oraz udział ¼ we współwłasności działki w N. o powierzchni 2 500 m². Innego majątku ani oszczędności wnioskodawcy nie wskazali. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy wskazali, że z uwagi na okoliczność, że toczy się w ich sprawach ponad 300 postępowań administracyjnych i sądowo-administracyjnych, które w sumie pociągają dla nich znaczne wydatki tak, że pozostałe środki pieniężne nie wystarczają im nawet na minimum socjalne. Wnioskodawcy podnieśli, iż z powodu niezgodnego, ich zdaniem, z prawem postępowania organów administracji i sądów pozbawieni zostali ogrzewania, zimnej wody, a także, że naruszane są ich podstawowe prawa w przedmiotowych postępowaniach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Rozpoznając sprawę przyznania prawa pomocy dla D. i M. W. Sąd uznał, iż uzasadnione jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku strony i przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie ponieść tego wydatku. Przyznając wnioskodawcom prawo pomocy w tym zakresie, Sąd miał na względzie sytuację materialną wnioskodawców, wysokość ich dochodów, która łącznie wynosi 2 451 złotych oraz okoliczność, że ponoszą oni wydatki związane z innymi postępowaniami w dotyczących ich sprawach, do których rozpatrywania przez właściwe organy mają prawo. W pozostałym zakresie Sąd uznał, że na obecnym etapie postępowania wnioskodawcy są w stanie ponieść przynajmniej niektóre koszty sądowe, o czym świadczy to, iż wnioskodawcy uiścili wpis od skargi w wysokości 100 zł, a zatem są oni w stanie ponieść niektóre koszty sądowe. Gdy koszty te będą przekraczać ich możliwości finansowe mogą oni w każdym czasie złożyć w tym zakresie wniosek o prawo pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ww. ustawy.