VII SA/Wa 795/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić skarżącej H. P. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] H. P. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z jego treści wynika, iż skarżąca posiada mieszkanie o powierzchni 50 m2, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Według oświadczenia skarżącej utrzymuje się ona z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1719,25 zł miesięcznie. H. P. podniosła, iż stałe obciążenia (opłaty za telefon, energię, media, czynsz, wydatki na lekarstwa) wynoszą ok. 900 zł. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia wymaga, że udzielenie stronie prawa pomocy przed sądem administracyjnym powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Instytucja ta może być stosowana wówczas, gdy poniesienie kosztów postępowania spowodowałoby zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie byłaby ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Biorąc pod uwagę sytuację finansową H. P. oceniono, że nie uzasadnia ona przychylenia się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Instytucja prawa pomocy została stworzona w celu zapewnienia realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom znajdującym się w wyjątkowo trudnej sytuacji majątkowej, nie posiadającym środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, nie można natomiast uznać by taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę stały dochód w wysokości 1719 zł miesięcznie uzyskiwany przez skarżącą nie mającą innych osób na utrzymaniu uznano, iż przy racjonalnym gospodarowaniu posiadanymi zasobami pieniężnymi H. P. jest w stanie ponieść koszty postępowania w niniejszej sprawie. Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.