VII SA/Wa 795/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych skargę oddala. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] października 2010 r. na podstawie art. 24 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządzie zawodowym architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U z 2001r. Nr 5 poz. 42 z póź. zm.) i § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 83 poz. 578 z póź. zm.) - odmówiła T. J. nadania uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych - bez przeprowadzenia egzaminu. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w dniu 1 września 2010r. T. J. złożył wniosek o nadanie uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych do projektowania bez ograniczeń. Zdaniem organu przygotowanie zawodowe T. J. w zakresie wykształcenia nie odpowiada wymaganiom określonym w art. 14 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art.14 ust. 3 pkt 1 lit a, uzyskanie uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń wymaga: a) ukończenia studiów magisterskich, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności, b) odbycia dwuletniej praktyki przy sporządzaniu projektów, c) odbycia rocznej praktyki na budowie. T. J. ukończył 14 lutego 2003r. studia wyższe na kierunku elektronika i telekomunikacja w zakresie sieci i systemów telekomunikacyjnych i uzyskał tytuł magistra inżyniera. Dalej organ wskazał, że wykaz wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla poszczególnych specjalności uprawnień budowlanych zawiera załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, w świetle którego, uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych wymagają ukończenia studiów magisterskich na kierunku elektrotechnika. Wykształcenie wyższe magisterskie, jakim legitymuje się T. J. na kierunku elektronika i telekomunikacja nie jest wykształceniem o kierunku odpowiednim dla uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. T. J. wniósł odwołanie od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2010 r. Domagał się jej uchylenia, wydania przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzji zgodnej z jego wnioskiem z dnia 1 września 2010 r., ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazał, że w swoim wniosku domagał się rozpoznania sprawy przy uwzględnieniu § 29 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. Nr 83 z 2006 r., poz. 578 ze zm.), co nie zostało uczynione. Argumentował, że w 2003 r. [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa wydała mu książkę praktyk (nr [...]) i rozpoczął wówczas praktyki zawodowe. W dacie rozpoczęcia praktyki obowiązywał art. 14 Prawa budowlanego, który nie przewidywał możliwości nadawania uprawnień budowlanych w specjalności telekomunikacyjnej - zgodnej z uzyskanym przeze niego wykształceniem. Najbliższą pokrewną specjalnością była specjalność instalacyjna w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. W latach 2004-2010 doszło do szeregu zmian w prawie budowlanym. Mimo tych zmian, zdaniem odwołującego się, do jego wniosku zastosowanie powinien mieć w dalszym ciągu stan prawny z 2003 r., w którym rozpoczął praktykę zawodową. Nadto podniósł, że obowiązujące obecnie rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, w § 29 przewiduje, że wykształcenie uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie programu kształcenia, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne w danej specjalności. T. J. podniósł, że posiada wieloletnią praktykę w projektowaniu sieci i instalacji elektrycznych, zdobytą w ramach pracy w pracowni projektowej "[...]" w G. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] stycznia 2011r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) oraz w związku z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42, z późno zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. J. od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2010 r. odmawiającej nadania mu uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych - utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Krajowa Komisja Kwalifikacyjna wskazała, że warunki uzyskania uprawnień budowlanych zostały określone w art. 14 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. Do dnia 1 stycznia 2006 r. warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń było posiadanie m.in. odpowiedniego wykształcenia wyższego, zarówno wyższego zawodowego, jak i magisterskiego. W dniu 1 stycznia 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Powyższa ustawa nadała nowe brzmienie przepisowi art. 14 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych. Zmiana art. 14 ust. 3 polegała głównie na tym, iż osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie, a osoby ubiegające się o uprawnienia w ograniczonym zakresie wykształcenie wyższe zawodowe. W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane, znalazły się przepisy przejściowe, które dotyczyły tzw. "spraw w toku". Przepis art. 5, stanowi, że "w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe." Jednak warunkiem skorzystania z tego przepisu jest uzyskanie przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, a więc na podstawie art. 14 ust. 3 w brzmieniu przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 28 lipca 2005r, oraz rozpoczęcie przed tą datą praktyki zawodowej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie. Zastosowanie tego przepisu powoduje, że osoba posiadająca tytuł zawodowy technika, mimo zmiany art. 14 ust. 3, może ubiegać się o uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie, a osoba posiadając wyższe wykształcenie zawodowe, a nie magisterskie, będzie mogła uzyskać uprawnienia bez ograniczeń. Przepis art. 5 ma istotne znaczenie dla osób, które przed 1 stycznia 2006 r. uzyskały średnie lub wyższe zawodowe wykształcenie techniczne. W określonych okolicznościach ma także istotne znaczenie dla osób, które przed tą datą uzyskały wykształcenie wyższe magisterskie. Dzieje się tak, dlatego, że zarówno przed zmianą art. 14 ust. 3, jak i po zmianie, nie każde wykształcenie wyższe (magisterskie) było wystarczające do uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń. Skarżący uzyskał przed 2006 r. tytuł magistra inżyniera na kierunku elektronika i telekomunikacja w zakresie sieci i systemów telekomunikacyjnych, posiada wyższe wykształcenie magisterskie. W świetle art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane - zarówno w brzmieniu przed zmianą, jak i po, wykształcenie to musi być, "pokrewne" lub "odpowiednie". O tym czy dane wykształcenie spełnia te warunki rozstrzygają przepisy rozporządzenia wydanego na podstawie art. 16 ustawy - Prawo budowlane. Ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364) znowelizowano, nie tylko art. 14 ust. 3, ale także art. 16 ustawy - Prawo budowlane, na mocy, którego wydano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Zmiana tego przepisu polegała na wprowadzeniu katalogu spraw, które mają być uregulowane w akcie wykonawczym. Stąd też przez przepisy dotychczasowe w rozumieniu art. 5 należy rozumieć także przepis art. 16 w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2006 r. W tym także przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. Natomiast rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zostało wydane na podstawie art. 16 ust. 1 i 1a ustawy - Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym po 28 lipca 2005 r. Przepis art. 5 uzależnia zatem stosowanie przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2006 r. od uzyskania przed tą datą wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, czyli na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. W załączniku nr 1 do tego rozporządzenia, zawierającym wykaz kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla poszczególnych specjalności wykształcenie uzyskane na kierunku elektronika i telekomunikacja nie zostało wymienione, jako odpowiednie lub pokrewne dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. Tym samym nie można było uznać, że wnioskodawca uzyskał przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych. Do wniosku strony zastosowanie miały zatem przepisy obowiązujące po dniu 1 stycznia 2006 r. Nadto kierunek "elektronika i telekomunikacja" nie został również uwzględniony w załączniku nr 1 do obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, jako wykształcenie odpowiednie dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. W przekonaniu organu odwoławczego wykształcenie strony nie mogło być również uznane za odpowiednie na podstawie § 29 tego rozporządzenia, zgodnie, z którym wykształcenie, uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie programu kształcenia, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności. W przepisie § 29 chodzi bowiem o wykształcenie uzyskane na kierunkach, które przed wejściem w życie rozporządzenia zostały zlikwidowane lub przekształcone i w związku z tym, że nie występują już w obrocie prawnym, nie mogły być umieszczone w załączniku. Kierunek "elektronika i telekomunikacja" nie został zlikwidowany, co więcej istniał również w dniu wydania rozporządzenia, nie było, zatem przeszkód by kierunek ten umieścić w załączniku, jako odpowiedni dla specjalności, o którą ubiega się wnioskodawca. Skoro tego nie uczyniono, należy stwierdzić, że wykształcenie uzyskane na tym kierunku nie zostało uznane za odpowiednie dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. Kierunek ten został uwzględniony w w/w rozporządzeniu, ale jako odpowiedni i pokrewny, ale dla innej specjalności - telekomunikacyjnej. Oznacza to, że kierunek studiów ukończonych przez stronę nie jest określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu - tak jak tego wymaga przepis § 29, ale został przypisany do innej specjalności. Kierunek studiów ukończonych przez wnioskodawcę nigdy nie był wprost wymieniony w rozporządzeniach o samodzielnych funkcjach technicznych w budownictwie, jako odpowiedni dla specjalności, o którą się on ubiega. T. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2011r., o odmowie nadania mu uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej - w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. Domagał się uchylenia decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2011r., wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji, co do istoty zgodnej z jego wnioskiem z dnia 1 września 2010 r. W uzasadnieniu skargi podniósł, że wniosek o nadanie uprawnień budowlanych złożony został w [...] Izbie Inżynierów Budownictwa w oparciu o § 28 i § 29 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z 28 kwietnia 2006r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2006r. Nr 83, poz. 578, z poź. zm.). Do wniosku została załączona książka praktyki zawodowej zarejestrowana i opieczętowana 26 maja 2003r. przez [...] Izbę Inżynierów Budownictwa. Książkę praktyk wydano w specjalności instalacyjnej - w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych na podstawie załączonego do wniosku dyplomu ukończenia studiów wyższych. Udokumentowano w niej doświadczenie zawodowe w sporządzaniu projektów oraz na budowie zdobywane na przestrzeni 8 lat. Załączono również opinię uczelni dotyczącą posiadanego wykształcenia, stwierdzającą o zrealizowaniu w toku studiów minimum programowego wymaganego dla studiów magisterskich na kierunku elektrotechnika, określonym w załączniku nr 1 rozporządzenia z 28 kwietnia 2006r. Ministra Transportu i Budownictwa w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, jako odpowiednie do wnioskowanych uprawnień. W związku z powyższym w ocenie skarżącego nie było powodów do odmowy nadania mu wnioskowanych uprawnień budowlanych. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wskazała, że stosowanie przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2006 r. uzależnione jest od uzyskania przed tą datą wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, czyli na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. W załączniku nr 1 do tego rozporządzenia, zawierającym wykaz kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla poszczególnych specjalności wykształcenie uzyskane na kierunku elektronika i telekomunikacja nie zostało wymienione, jako odpowiednie lub pokrewne dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. Dlatego nie można uznać, że skarżący uzyskał przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych. W tej sytuacji, do wniosku strony zastosowanie miały przepisy obowiązujące po dniu 1 stycznia 2006 r. Kierunek "elektronika i telekomunikacja" nie został również uwzględniony w załączniku nr 1 do obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, jako wykształcenie odpowiednie dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. W przekonaniu organu odwoławczego wykształcenie skarżącego nie mogło być również uznane za odpowiednie na podstawie § 29 tego rozporządzenia, zgodnie z którym wykształcenie, uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie programu kształcenia, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności. Kierunek studiów ukończonych przez stronę został przypisany do innej specjalności. Kierunek studiów ukończonych przez skarżącego istnieje od wielu lat i nigdy nie był wymieniony w rozporządzeniach o samodzielnych funkcjach technicznych w budownictwie, jako odpowiedni dla specjalności, o którą się on ubiega. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.). Skarga nie jest zasadna. Podkreślić należy, że samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, którą m.in. jest projektowanie (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy) wykonywać mogą, co do zasady tylko osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją. Takie przygotowanie teoretyczne i praktyczne ma gwarantować odpowiednią jakość robót budowlanych oraz bezpieczeństwo. Osoba ubiegająca się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń musi spełnić warunki dotyczące wymaganego wykształcenia, jak i praktyki zawodowej określone w przepisie art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Są to wymagania konieczne do uzyskania uprawnień budowlanych, które muszą być spełnione łącznie. Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane do uzyskania uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno - budowlanych m.in. w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych - (o które występował skarżący) - wymagane jest ukończenie studiów magisterskich, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, na kierunku odpowiadającym specjalności, oraz odbycie praktyki. Skarżący składając w dniu 1 września 2010r. wniosek o nadanie uprawnień budowlanych we wskazanym wyżej zakresie nie spełniał warunków określonych w art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego, co do ukończenia studiów magisterskich, na kierunku odpowiednim dla danej specjalności. Oznacza to, że organ prawidłowo ustalił, iż brak jest podstaw do nadania mu uprawnień budowlanych w specjalności określonej we wniosku. Analizując art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego będący podstawą orzekania wskazać należy, iż przepis ten zmieniony został w przepisem art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364) i stosownie do art. 8 tej ustawy, wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. Wskazaną nowelą w istotny sposób zmieniono materialnoprawne warunki uzyskania uprawnień budowlanych, m.in. w kwestii wymaganego wykształcenia. Wprowadzając tak istotne zmiany, ustawodawca w przepisach ustawy nowelizacyjnej określił zakres, w jakim nadal obowiązywać będą przepisy dotychczasowe i tak przepis art. 5 ww. ustawy z dnia 28 lipca 2005 r., stanowi, iż w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe. Skarżący, co prawda rozpoczął przed 1 stycznia 2006 r. praktykę zawodową, i przed tą datą uzyskał wyższe wykształcenie magisterskie, ale jego wykształcenie na podstawie przepisów dotychczasowych - to jest na podstawie art. 14 ust. 3 w brzmieniu obowiązującym przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 28 lipca 2005r - nie stanowiło wykształcenia wymaganego do uzyskania uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. Zgodzić należy się z organem orzekającym, iż wniosek skarżącego o nadanie uprawnień budowlanych nie może być rozpatrywany na podstawie przepisów dotychczasowych (obowiązujących do 1 stycznia 2006 r.). Przepis art. 5 uzależnia stosowanie przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2006 r. od uzyskania przed tą datą wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, czyli na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. W załączniku nr 1 do rozporządzenia z dnia 18 maja 2005 r., zawierającym wykaz kierunków wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla poszczególnych specjalności, wykształcenie skarżącego - uzyskane na kierunku elektronika i telekomunikacja nie zostało wymienione, jako odpowiednie lub pokrewne dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. Dlatego nie można uznać, że skarżący uzyskał przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych. Podstawowe zagadnie w niniejszej sprawie, czyli kwestia oceny, czy rozpatrzenie wniosku skarżącego nastąpić powinno według stanu prawnego z daty rozpoczęcia odbywania przez niego praktyki zawodowej to jest z 2003 r. czy też według przepisów aktualnie obowiązujących (w dacie wydawania decyzji przez organy), nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Skarżący uzyskał przed 2006 r. tytuł magistra inżyniera na kierunku elektronika i telekomunikacja w zakresie sieci i systemów telekomunikacyjnych, posiada wyższe wykształcenie magisterskie. Praktykę zawodową rozpoczął w roku 2003, wniosek do [...] Izby Inżynierów Budownictwa o nadanie mu uprawnień budowlanych złożył we wrześniu 2010r. - nigdy jednak jego wykształcenie nie było ani odpowiednie ani pokrewne dla specjalności jaką chce uzyskać. Sąd podziela także stanowisko organu, dotyczące braku możliwości zastosowania § 29 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. Wykształcenie skarżącego nie mogło być uznane za odpowiednie na podstawie § 29 tego rozporządzenia, zgodnie, z którym wykształcenie, uzyskane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie programu kształcenia, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności. W przepisie § 29 chodzi bowiem o wykształcenie uzyskane na kierunkach, które przed wejściem w życie rozporządzenia zostały zlikwidowane lub przekształcone i w związku z tym, że nie występują już w obrocie prawnym, nie mogły być umieszczone w załączniku. Kierunek "elektronika i telekomunikacja" nie został zlikwidowany, istniał w dacie wydania rozporządzenia, nie było, zatem przeszkód by kierunek ten zamieścić w załączniku, jako odpowiedni dla specjalności, o którą ubiega się wnioskodawca. Skoro tego nie uczyniono, należy stwierdzić, że wykształcenie uzyskane na tym kierunku nie zostało uznane za odpowiednie dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych. Kierunek ten został uwzględniony w w/w rozporządzeniu, ale jako odpowiedni i pokrewny, dla innej specjalności – telekomunikacyjnej, o którą skarżący nie ubiega się. Oznacza to, że kierunek studiów ukończonych przez stronę nie jest określany w sposób odbiegający od przyjętego w rozporządzeniu - tak jak tego wymaga przepis § 29, ale został przypisany do innej specjalności. Należy jeszcze raz podkreślić, że kierunek studiów ukończonych przez wnioskodawcę ( istniejący przed 2006r. i obecnie) nigdy nie był wprost wymieniony w rozporządzeniach o samodzielnych funkcjach technicznych w budownictwie, jako odpowiedni dla specjalności, o którą się on ubiega. Fakt odbycia praktyki zawodowej i zdobyte doświadczenie zawodowe bez legitymowania się wymaganym przepisami wykształceniem nie jest wystarczający do zdobycia wnioskowanych uprawnień budowlanych. Tym samym zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił.