VII SA/Wa 797/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2018 r. sprawy ze skargi R. K. i G. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki uchyla zaskarżoną decyzję Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), po rozpatrzeniu odwołania [...] i [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki. Decyzja z dnia [...] lutego 2017 r., została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. PINB [...] decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie wykonanych robót budowlanych przy budowie wiaty magazynowej o wymiarach 5,00 m x 6,80 m, usytuowanej na działce nr ew. [...] z obrębu [...]przy ul. [...] w [...], wobec przedłożenia przez [...]oceny technicznej w zakresie zgodności wykonanych robót z przepisami prawa budowlanego. Decyzja stała się ostateczna. Następnie, na skutek wniosków właścicieli nieruchomości sąsiednich, PINB [...] prowadził postępowanie w sprawie samowolnej budowy budynku garażowego o wymiarach ok. 5,00 m x 6,80 m i wysokości 3,30 m, usytuowanego na działce nr ew. [...]z obrębu [...]przy ul. [...] w [...], w wyniku którego decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] nakazał [...] i [...] dokonanie całkowitej rozbiórki przedmiotowego obiektu, powstałego w miejscu wiaty magazynowej. W wyniku odwołania [...] i [...]od ww. decyzji, [...]WINP decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2016 r oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], PINB [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie budynku garażowego o konstrukcji drewnianej o wymiarach ok. 5,00 m x 6,80 m i wysokości 3,30 m, usytuowanego na terenie działki przy ul. [...] w [...], wykonywanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę oraz nałożył na [...] i [...] obowiązek dostarczenia, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia, następujących dokumentów: 1) zaświadczenia Prezydenta [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, w szczególności opinią rzeczoznawcy ds. przeciwpożarowych, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego, aktualnego na dzień opracowania projektu; 3) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przy piśmie z dnia 29 sierpnia 2016 r. inwestorzy złożyli 4 egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz pismo Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2016 r. informujące, że na obszarze, na którym położona jest przedmiotowa działka, nie obowiązuje żaden miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Następnie PINB [...] postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] wezwał [...] i [...] do usunięcia stwierdzonych braków i nieprawidłowości w złożonej dokumentacji poprzez przedłożenie decyzji Prezydenta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przedłożenie projektu budowlanego opracowanego zgodnie z wymaganiami Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, w terminie miesiąca od dnia doręczenia ww. postanowienia. Inwestorzy pismem z dnia 18 października 2016 r. poinformowali organ nadzoru budowlanego, iż podjęli decyzję o przywróceniu obiektu do stanu zgodnego z ww. decyzją PINB [...] z dnia [...] lutego 2009 r., tj. do stanu wiaty magazynowej, wobec której powołaną decyzją umorzono postępowanie administracyjne. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 30 października 2016 r. upoważniony przedstawiciel organu nadzoru budowlanego ustalił, że w samowolnie wybudowanym budynku garażowym dokonano demontażu wrót garażowych i okna w ścianie frontowej. Pozostała część budynku pozostała bez zmian. Wobec powyższego, PINB [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] nakazał [...] oraz [...] dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku garażowego o konstrukcji drewnianej o wymiarach 5.00 m x 6,80 m i wysokości 3,30 m, usytuowanego na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], powstałego w miejscu wiaty magazynowej. W wyniku odwołania [...] i [...],[...]WINB decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że aktualne jest jego stanowisko wyrażone w decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r., iż wyżej opisany budynek garażowy jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlanego i stanowi samowolę budowlaną, zgodnie z art. 48 tej ustawy. Przepis ten reguluje kwestię samowoli budowlanej, polegającej na budowie albo wybudowaniu obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę, która skutkuje, co do zasady, nakazem rozbiórki. Nakaz rozbiórki nie jest orzekany bezwzględnie, ustawodawca zobowiązuje bowiem do badania, czy budowa zrealizowana bez wymaganego pozwolenia jest zgodna z obowiązującymi przepisami, w szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i czy nie narusza przepisów techniczno - budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. [...]WINB podkreślił, że inwestorów pouczono o tym, iż nieprzedłożenie żądanych dokumentów skutkować będzie rozbiórką obiektu. Pomimo upływu terminu, zobowiązani nie przedstawili wymaganych postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. dokumentów, świadczących o woli zalegalizowania przedmiotowej samowoli budowlanej. Odnosząc się do treści odwołania organ drugiej instancji wyjaśnił, że stwierdzony w treści protokołu kontroli z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] demontaż wrót garażowych oraz okna w ścianie frontowej w omawianym budynku garażu nie zmienia stanu faktycznego niniejszej sprawy i nie czyni tego obiektu wiatą. Ponadto organ podniósł, że ze zdjęć załączonych do ww. protokołu kontroli wynika, iż w ścianach obiektu nadal znajdują się zawiasy od przedmiotowych wrót, jak również nie zdemontowano części ściany frontowej, w której zamontowane było usunięte okno. Jakkolwiek "za szczególny rodzaj budynku uważa się wiatę, która stanowi pomieszczenie naziemne, nie obudowane ścianami ze wszystkich stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione" (załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), (Dz.U. z 1999, poz. 1316 ze zm.), to takie świadome działanie inwestorów w sytuacji kiedy prowadzone jest postępowanie administracyjne zmierzające do legalizacji budynku garażowego, można uznać jedynie za próbę obejścia prawa. Jednocześnie [...]WINB odniósł się do treści pisma z dnia 19 stycznia 2017 r. i wyjaśnił, że przedmiotowe postępowanie nie jest postępowaniem tożsamym z postępowaniem prowadzonym w sprawie wiaty magazynowej, zakończonym wydaniem decyzji przez PINB [...] z dnia [...] lutego 2009 r., gdyż skutkiem wykonanych później przez inwestorów robót budowlanych było powstanie nowego obiektu budowlanego - garażu, wobec którego wszczęte zostało odrębne postępowanie. Dokonanie demontażu wrót i okna zamontowanego w ścianie frontowej, zdaniem organu drugiej instancji, nie świadczy o rozebraniu budynku, będącego przedmiotem postępowania. Wobec powyższego organ stwierdził, iż nadal istnieje tożsamość badanego obiektu z przedmiotem prowadzonego postępowania. Pismem z dnia 10 marca 2017 r. [...] i [...] złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], zarzucając, iż organy obu instancji nie dopuściły argumentów podnoszonych przez skarżących oraz niesłusznie zostali potraktowani jako osoby obchodzące prawo. Pismem z dnia 30 marca 2017 r. [...] i [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uzupełnienie skargi, wskazując na konieczność przeanalizowania sprawy pod kątem zastosowania trybu jak dla zgłoszenia. Zdaniem skarżących zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami wybudowanie wolno stojącego, parterowego budynku gospodarczego, którego powierzchnia nie przekracza 35 m2 wymaga zgłoszenia a nie pozwolenia na budowę. Skarżący podtrzymali stanowisko, że sporny obiekt budowlany został przez nich przywrócony do stanu poprzedniego czyli wiaty magazynowej. Jednocześnie stwierdzili, że dostosowując się do decyzji z dnia [...] lutego 2017 r., wydanej przez PINB musieliby rozebrać obiekt budowlany, który spełnia wymogi nazwania go wiatą i zdaniem skarżących powinien w obecnym stanie pozostać, ponieważ ma wszystkie pozwolenia. Skarżący przywołali wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie sygn. II SA/Kr 448/2009 definiujący cechę charakterystyczną wiaty a mianowicie: brak obudowania ścianami ze wszystkich stron. Skarżący podkreślili, że doprowadzili swój obiekt budowlany do stanu poprzedniego, czyli wiaty. Ich zdaniem, to co zmieniło wiatę w "garaż" było założenie wrót, które następnie zostały usunięte. W ocenie skarżących w przedmiotowej sprawie organy dokonały nadinterpretacji przepisów prawa budowlanego twierdząc, że na miejscu wiaty powstał "nowy" obiekt budowlany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarżący [...] oświadczył, że budynek od 2009 r. nic się nie zmienił, nie były prowadzone żadne roboty budowlane, ściany są wykonane z płyty biurowej pokrytej styropianem. Uczestniczka postępowania [...] wniosła o oddalenie skargi, okazała zdjęcie fotograficzne z 2018 r. przedstawiające obiekt na działce [...]. Wyjaśniła, że skarżący wybudował warsztat samochodowy nielegalnie, sposób użytkowania obiektu dla sąsiadów jest uciążliwy, warsztat leży blisko nieruchomości uczestniczki, która z powodu pobytu za granicą nie otrzymała żadnej korespondencji w sprawie budowy przedmiotowego obiektu. Uczestniczka postepowania [...] wniosła również o oddalenie skargi. Zakwestionowała nazwanie obiektu wiatą, albowiem w jej ocenie obiekt został wybudowany z przeznaczeniem na warsztat samochodowy. Nigdy nie otrzymała zawiadomienia o podjęciu robót budowlanych na działce nr [...]. Na pytanie Sądu wskazała, że część murowana po prawej stronie została wybudowana przez poprzedniego właściciela na działce nr [...]. Podniosła, że domaga się rozbiórki obiektu ponieważ jako strona nigdy nie została poinformowana o podjęciu robót a jest tam nadal prowadzony warsztat samochodowy i lakiernictwo. Oświadczyła, że ocieplenie styropianem obiektu nastąpiło w 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu skarga jest uzasadniona aczkolwiek nie ze wszystkich przyczyn w niej podniesionych. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] nakazującej [...] i [...] dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku garażowego o konstrukcji drewnianej o wymiarach 5.00 m x 6,80 m i wysokości 3,30 m, usytuowanego na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], powstałego w miejscu wiaty magazynowej. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31, które określają budowa jakich obiektów i wykonywanie jakich robót nie wymagają takiego pozwolenia. W niniejszej sprawie organy administracji uznały, że skarżący wykonali roboty budowlane, które należy kwalifikować jako budowę obiektu budowlanego (budynek garażowy) w miejscu dawnej wiaty magazynowej. Roboty te, w ich ocenie, prowadzone były bez wymaganego przepisem art. 28 ww. ustawy pozwolenia na budowę i uprawniały PINB [...] do wdrożenia procedury przewidzianej w art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), który stanowił podstawę materialnoprawną decyzji organu pierwszej instancji (tj. art. 48 ust. 1). Z kolei, przepis art. 48 ust. 2 tej ustawy stanowił, że "Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego (lit. a), albo ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (lit. b), albo 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno - budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych i nakłada obowiązki określone w ust. 3. Nakaz rozbiórki nie jest orzekany bezwzględnie w tym znaczeniu, że stwierdzenie przez organ faktu zaistnienia samowoli budowlanej nie implikuje wprost nałożenia na stronę obowiązku rozbiórki danego obiektu budowlanego. Przed orzeczeniem rozbiórki organ nadzoru budowlanego ma obowiązek zbadania, czy w myśl obowiązujących przepisów prawa, legalizacja danego obiektu budowlanego jest dopuszczalna. Organ nadzoru budowlanego wszczął w przedmiotowej sprawie procedurę legalizacyjną wydając postanowienie z dnia [...] maja 2016 r. na podstawie art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, nakładając na inwestorów obowiązek przedstawienie stosownych dokumentów, a następnie postanowieniem z dnia [...] września wezwał do usunięcia braków i nieprawidłowości w dokumentacji i wobec niewykonania obowiązku - decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nakazał rozbiórkę na podstawie ww. art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. W ocenie składu orzekającego stanowisko [...]WINB w kontekście wypowiedzenia się co do prawidłowości stanowiska organu pierwszej instancji jest przedwczesne. I tak z uzasadnienia przywoływanej decyzji PINB [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] wydanej w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w zakresie dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie wiaty magazynowej o wymiarach 5,00 m x 6,80 m, usytuowanej na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] wynika, że wobec przedłożenia przez [...] oceny technicznej w zakresie zgodności wykonanych robót z przepisami budowlanymi, wszczęte postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym. Z oceny technicznej sporządzonej przez osobę uprawnioną, stanu wiaty z 2009 r., przedłożonej na potrzeby ówczesnego postępowania wynika, że wiata została wybudowana na podstawie zgłoszenia w 2008 r. Jest to obiekt o powierzchni zabudowy 34 m2, powierzchni całkowitej 34 m2, parterowy o konstrukcji drewnianej, pokryty blachodachówką, posadowiony na płycie betonowej, w dobrym stanie technicznym, posiadający odprowadzenie wód opadowych na teren własnej działki, usytuowany w prawidłowych odległościach od granic działki, nie stwarzający zagrożenia dla ludzi i mienia. Z zakwalifikowaniem powyższego obiektu do wiaty nie zgodził się [...]WINB w decyzji kasatoryjnej z dnia [...]kwietnia 2016 r. nr [...], rozpoznając odwołanie od decyzji PINB [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...]. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że budynek jest budynkiem garażowym, który jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego a nie wiatą. Organ wyjaśnił, że budynek składa się z dwóch części – murowanej i drewnianej. Część murowana została wybudowana na podstawie zgłoszenia do Delegatury Biura Architektury i Planowania Przestrzennego w Warszawie Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. i usytuowana jest na działce nr ew. [...]. Natomiast część drewniana to budynek garażowy o wymiarach 5,00 m x 6,80 m i wysokości 3,30 m, położony na działce nr ew. [...] powstały w miejscu wiaty magazynowej i w stosunku do tego budynku należy prowadzić postępowanie legalizacyjne. Stanowisko powyższe organ drugiej instancji podzielił ponownie w decyzji z dnia [...] lutego 2017 r., kontrolowanej aktualnie przez Sąd. Analizując przyjęte przez [...]INB stanowisko, Sąd uznał, iż nie może ono ostać się, albowiem sprawa wymaga przeprowadzenia ponownej oceny materiału dokumentacyjnego, ewentualnie przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego. I tak z projektu budowlanego budynku garażowego sporządzonego przez osobę uprawnioną z sierpnia 2016 r. wynika, że jest to obiekt o powierzchni zabudowy 34 m2, powierzchni całkowitej 34 m2, niepodpiwniczony, na betonowych fundamentach, wykonany w technologii drewnianej, konstrukcja dachu jest drewniana, pokrycie dachu blachodachówką, ściany zewnętrzne są ocieplone styropianem 5 cm z tynkiem cienkowarstwowym, stolarka drewniana. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, obowiązkiem organu administracji było ustalenie jaki zakres robót budowlanych został podjęty w stosunku do przedmiotowego obiektu, usytuowanego na działce ew. nr [...], od 2009 r. do 2015 r., tj. do dnia wszczęcia postępowania administracyjnego oraz jaki charakter był tych prac. Organ powinien jednoznacznie wypowiedzieć się, dlaczego podważył kwalifikację obiektu do wiaty, wynikającą z oceny technicznej z 2009 r., która to ocena legła u podstaw wydania ostatecznej decyzji PINB [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Jednocześnie powinien wyjaśnić, dlaczego zakres wykonanych robót budowlanych na przestrzeni powyższego okresu (które organ ustali) umożliwił mu przyjęcie stanowiska, że była to budowa w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego i czy ta budowa doprowadziła do powstania obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego wymagającego uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto organ wypowie się, czy wobec wniesienia odwołania przez [...] i [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. od decyzji PINB [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. postępowanie wszczęte w przedmiotowej sprawie w 2015 r. powinno być zakończone na gruncie przepisów Prawa budowlanego obowiązujących do 31 grudnia 2016 r. i tym samym wykluczone jest, stosownie do art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz. U. z 2016 r. poz. 2255), stosowanie przepisów w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W ocenie Sądu wyjaśnienie przez organ powyższych kwestii jest niezbędne dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy. Tym samym, wobec stwierdzenia, że kontrolowane postępowanie nie wyjaśniło powstałych wątpliwości, Sąd uznał, że organ rozpatrując sprawę nie wyjaśnił jej dokładnie a to oznacza, że zapadła decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a., w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ ponownie przeprowadzi postępowanie wyjaśniające a swoje stanowisko - zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. - przekonująco uzasadni w wydanej decyzji, w szczególności wskazując fakty, które organ uznał za udowodnione oraz dowody, na których się oparł. Jednocześnie organ orzekający prawidłowo wyjaśni podstawy prawne wydanej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Jednocześnie Sąd wskazuje, że uchylając zaskarżoną decyzję nie przesądził, iż sporny obiekt budowlany nie będzie podlegał rozbiórce, Sąd nakazał jedynie organowi administracji przeprowadzić postępowanie ponownie - z uwzględnieniem wskazanych wyżej zaleceń. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.