VII SA/Wa 801/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jadwiga Smołucha, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska – Jaroszewicz (spr.), Protokolant spec. Eliza Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi J. B. i W. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. B. i W. L. solidarnie kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] stycznia 2018r. nr [...] W. .I N. B. , po rozpatrzeniu odwołania J.B. i W. L. od decyzji P. In. N. B. w N.D. M. nr [...] z dnia [...] .10.2017r., znak: [...], udzielającej W. W. i B. W. i pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego (część budynku od strony południowej o długości 3 m z tarasem na drugiej kondygnacji), na terenie działki o nr ew.[...] w miejscowości P., gmina P. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Przedmiotowa sprawa dotycząca rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego (część budynku od strony południowej o długości 3 m z tarasem na drugiej kondygnacji), na terenie działki o nr ew.[...] w miejscowości P., gmina P. była już kilkakrotnie rozpatrywana przez organ. Ostatnim rozstrzygnięciem wydanym w sprawie, tj. decyzją nr [...] z dnia [...] .08.2013r., znak: [...]. [...] WINB utrzymał w mocy decyzję P.I.N. B. w N.D. M. Nr [...] z dnia [...] .05.2013r., znak: [...] nakazującą W. W. oraz B. W. rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego, w wyniku której powstała od strony południowej część budynku o długości 3 m z tarasem na drugiej kondygnacji, usytuowanego na terenie działki o nr ew. [...]w miejscowości P., gmina P., stanowiącej własność W. W. i B. W. W/w decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została uchylona prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia [...] .01.2014r., sygn. akt [...] W toku ponownego rozpoznania sprawy organ powiatowy pismami z dnia [...] .08.2015r., z dnia [..] .09.2015r. oraz z dnia [...].10.2015r. zwrócił się do S. N., Wójta Gminy P. oraz Archiwum Państwowego o przekazanie informacji i dokumentacji o wydaniu w latach 1960-1972 pozwolenia na przedmiotową rozbudowę. Informacji w w/w zakresie udzielono przy piśmie z dnia [...] .08.2015r., z dnia [...] .10.2015r. oraz z dnia [...] .11.2015r. Ponadto w dniu [...] .12.2015r. do PINB w N. D.M. wpłynęło zaświadczenie Wójta Gminy P. oraz wypis ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy P. dot. terenu działki o nr ew. [...]. Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] .01.2016r., nałożono na W. W. oraz B.W. obowiązek przedłożenia na podstawie art. 56 Prawa budowlanego z 1974r. określonych dokumentów, w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w wyniku której powstała od strony południowej część budynku długości 3 m z tarasem na drugiej kondygnacji, usytuowanego na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości P., gmina P, tj. 3 egz. powykonawczej inwentaryzacji budowlanej wraz z oceną stanu technicznego oraz powykonawczą inwentaryzacją geodezyjną, opinii mistrza kominiarskiego w sprawie drożności przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych), protokołu badań i sprawdzeń instalacji elektrycznej wewnętrznej i piorunochronnej oraz protokołu z przeprowadzonej próby szczelności instalacji gazowej - jeżeli budynek jest w nią wyposażony. W dniu [...] .08.2017r. W. W. przedłożyła wymagane w/w postanowieniem dokumenty. W dniu [...] .10.2017r. przeprowadzono kontrolę na terenie działki o nr ew. [...], w wyniku której stwierdzono, że rozbudowana część budynku mieszkalnego jest zgodna z przedłożoną powykonawczą inwentaryzacja budowlaną. Stan techniczny budynku oceniono jako dobry. Decyzją nr [...] z dnia [...] 10.2017r., udzielono W.W. B. W. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego (część budynku od strony południowej o długości 3 m z tarasem na drugiej kondygnacji), na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości P., gmina P. Od powyższej decyzji J. B. oraz W. L. złożyły odwołanie w ustawowym terminie. Zdaniem W. I. N.B. odwołanie J. B. oraz W. L. nie zasługuje na uwzględnienie. Organ II instancji przywołał wyrok WSA w Warszawie zapadły w niniejszej sprawie w dniu [...] .01.2014r., sygn. akt [...] W ocenie organu II instancji PINB w N. D. M. prawidłowo zastosował się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu w/w wyroku stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. Organ powiatowy stosownie do wytycznych, ponownie przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie, w ramach którego zwrócił się do S. N., Wójta Gminy P. oraz Archiwum Państwowego o przekazanie informacji i dokumentacji o wydaniu w latach 1960-1972 pozwolenia na przedmiotową rozbudowę. Z informacji uzyskanych od w/w podmiotów wynika, że na realizację rozbudowy budynku mieszkalnego na terenie działki o nr ew. [...] w P. nie uzyskano stosownego pozwolenia na budowę, a zatem inwestycja ta stanowi samowolę budowlaną. Organ I instancji nałożył także na W. W. oraz Bo. W. obowiązek przedłożenia na podstawie art. 56 Prawa budowlanego z 1974r. określonych dokumentów, w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, tj. 3 egz. powykonawczej inwentaryzacji budowlanej wraz z oceną stanu technicznego oraz powykonawczą inwentaryzacją geodezyjną, opinii mistrza kominiarskiego w sprawie drożności przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych), protokołu badań i sprawdzeń instalacji elektrycznej wewnętrznej i piorunochronnej oraz protokołu z przeprowadzonej próby szczelności instalacji gazowej - jeżeli budynek jest w nią wyposażony. W dniu [...] 08.2017r. W. W. przedłożyła wymagane w/w postanowieniem dokumenty. Ponadto PINB w N. D. M. ustalił, że taras jest nierozerwalnie połączony z częścią parterową budynku. Z uwagi na fakt wybudowania obiektu przed dniem [...] stycznia 1995r., sprawę przeanalizowano pod kątem przesłanek wynikających z art. 37 Prawa budowlanego z 1974r. Zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r. Zdaniem WINB organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające w stopniu pozwalającym na wykluczenie zastosowania przesłanek wynikających z art. 37 ustawy Prawo budowlane z dnia [...] .10.1974r. jak i art. 40 powyżej wskazanej ustawy w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. Organ II instancji wskazał, że sporna inwestycja nie narusza ładu przestrzennego działki o nr ew. [...] w P. Zrealizowana rozbudowa budynku mieszkalnego znajduje się na terenie działki o nr ew. [...], który nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ze studium wynika, że działka o nr ew. [...] znajduje się częściowo na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową z możliwością realizacji odrębnych obiektów związanych z usługami, częściowo na terenie przeznaczonym pod użytki zielone, częściowo w strefie szczególnej ochrony ekologicznej [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, częściowo na terenie zalewowym, w strefie ograniczenia wysokości zabudowy ze względu na bezpieczeństwo samolotów, w większości w konserwatorskiej strefie archeologicznej. Ponadto z przedłożonej przez W. W. dokumentacji wymaganej postanowieniem nr [...] , w postaci m.in. inwentaryzacji budowlanej powykonawczej - sporządzonej przez osobę o stosownych uprawnieniach budowlanych (technik budowy H. S.) - jednoznacznie wynika, że przedmiotowa, rozbudowa na część budynku oraz jego poszczególne elementy są w stanie technicznym dobrym, obiekt wykonany został zgodnie ze sztuką budowlaną konstrukcja budynku nie zagraża bezpieczeństwu życia i mienia ludzi i może on być użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Ściany zewnętrzne wykonane są z pustaka żużlowego o grubości 24 cm oraz z cegły pełnej grubości 12 cm. Zdaniem organu II instancji powyższe dowody pozwalają na uznanie, że w omawianej sprawie nie można mówić o zaistnieniu przesłanki, o której mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974r. oraz, że nie zostały także spełnione przesłanki z art. 37 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy. Organ instancji zbadał również sporną inwestycję pod kątem jej zgodności z przepisami techniczno - budowlanymi, obowiązującymi w dacie realizacji obiektu, tj. rozporządzeniem Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21.07.196lr. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego. Dokonana analiza pozwoliła uznać, że rozbudowana części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki o nr ew. [...] w miejscowości Pomiechówek, gmina P. powyższych przepisów nie narusza. Zdaniem W. I. N.B. organ powiatowy słusznie stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zaszły podstawy do zastosowania art. 37 Prawa budowlanego z 1974r. (tj. orzeczenia o przymusowej rozbiórce przedmiotowej inwestycji), jak też art. 40 w/w ustawy (tj. wydania w nakazu wykonania określonych zmian lub przeróbek z uwagi na niezgodność wykonanych prac z przepisami). Organ II instancji odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, stwierdzając, iż organ nadzoru budowlanego zobowiązany jest zbadać daną inwestycję pod kątem jej zgodności z warunkami technicznymi obowiązującymi w dacie realizacji obiektu. Skoro z materiału dowodowego sprawy wynika, że rozbudowa spornego budynku miała miejsce w latach 1960 - 1972, PNB w N. D. M. zasadnie zastosował w niniejszej sprawie przepisy szczególne rozporządzenia z 1961r., nie zaś z 1980r. Na marginesie zauważył, że art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974r. wymaga jednoznacznego wykazania, że w konkretnej sytuacji naruszenie prawa wywołuje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia lub niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. W/w przepis nie zobowiązuje do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego w przypadku stwierdzenia naruszenia norm techniczno - budowlanych, w tym niezachowania wskazanych odległości, lecz wymaga jednoznacznego wykazania, że w konkretnej sytuacji naruszenie prawa wywołuje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia lub niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. W omawianej sprawie w/w okoliczności nie zachodzą. Ponadto w ocenie WINB istnieje techniczna możliwość pozostawienia i użytkowania zgodnie z przeznaczeniem spornej rozbudowy pomimo orzeczenia przez organy nadzoru budowlanego rozbiórki poddasza użytkowego, samowolnie nadbudowanego nad budynkiem mieszkalnym usytuowanym na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] , gm. P. Pismem z dnia[...] marca 2018r. J. B. i W. L. wniosły na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Zaskarżonej decyzji zarzuciły naruszenie 1. art. 7 i 77 § 1 i 4 k.p.a., poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego i pominięcie okoliczności znanych organom z urzędu, które odnoszą się do innych części budynku, związanych konstrukcyjnie i funkcjonalnie z częścią będącą przedmiotem postępowania, a także faktu, że przedmiotowa część nie powinna zostać zakwalifikowana jako rozbudowa istniejącego obiektu, ale jako dobudowa; 2. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ustalenie daty powstania przedmiotowej części budynku; 3. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 42 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. poprzez dokonanie nieprawidłowej oceny dowodów, polegającej na błędnym stwierdzeniu zdatności obiektu do użytkowania; 4. art. 68 § 2 k.p.a. poprzez nieprawidłowe sporządzenie protokołu oględzin z dnia 10 października 2017 r.; 5. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.  Skarżące wniosły o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa prawnego. W obszernym uzasadnieniu Skarżące przedstawiły argumenty na poparcie zgłoszonych zarzutów. Podkreśliły, że objęta postępowaniem część budynku związana jest funkcjonalnie i konstrukcyjnie z częścią, której dotyczy prawomocna decyzja o nakazie rozbiórki. Zakwestionowały przyjętą przez organy datę realizacji spornej inwestycji oraz zakres związania wyrokiem tutejszego Sądu. Zwróciły uwagę na wadliwość postępowania związaną z przyjętym przez organy protokołem oględzin przeprowadzonych w dniu [...] 10.2017r. oraz naruszenie art.10 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że tutejszy Sąd rozpoznając uprzednio sprawę niniejszą , w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] stycznia 2014r. sygn.[...] wskazał, że organy nadzoru budowlanego wbrew obowiązkowi wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie ustaliły w sposób nie budzący wątpliwości , że rozbudowana część budynku mieszkalnego została wykonana w warunkach samowoli budowlanej. Podkreślił , że ponownie rozpatrując sprawę organy powinny zwrócić się do Wójta Gminy P. oraz S. N. w celu uzyskania informacji, czy któryś z organów wydawał w latach 60 – tych pozwolenie na rozbudowę budynku obecnie stanowiącego własność Skarżących. Jako kolejną kwestię wymagającą wyjaśnienia wymienił sprawę tarasu wykonanego w 2005r. podsumowując , że jeżeli w wyniku ponownych ustaleń organu okaże się, że dobudowa części parterowej wraz z tarasem została wykonana samowolnie i taras jest nierozerwalnie połączony z częścią dobudowaną , to postępowanie legalizacyjne należy prowadzić w trybie ustawy - Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. Mając to na uwadze uznać należy, że organy administracji oraz Sąd związane są w sprawie niniejszej treścią art. 153 p.p.s.a. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Związanie sądu administracyjnego oceną prawną oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które byłyby sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem. Uregulowania zawarte w art. 153 p.p.s.a. mają bowiem zapobiec sytuacji, w której określona kwestia byłaby odmiennie oceniana w kolejnych orzeczeniach sądu. W wykonaniu cytowanego wyżej zobowiązania organ powiatowy zwrócił się o nadesłanie opisanych wyżej informacji w następstwie czego uzyskał odpowiedzi , że na będącą przedmiotem sporu inwestycję nie były wydawane żadne pozwolenia na budowę jak również , w sposób niekwestionowany przez strony ustalił, że omawiany taras jest nierozerwalnie związany z częścią parterową budynku. W następstwie powyższego rozpoznał sprawę w oparciu o przepisy Prawa budowlanego z 1974r. wykluczając zastosowanie przesłanek wynikających z art. 37 i 40 wskazanej ustawy. Ocenił, że sporna inwestycja nie narusza ładu przestrzennego działki nr ew.[...] w P., co wywiódł z zaświadczenia Wójta Gminy P. oraz z wypisu ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego tej Gminy. Zweryfikował także pozytywnie omawianą inwestycję pod względem jej zgodności z przepisami rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961r. W wyniku stwierdzenia braku podstaw do orzeczenia rozbiórki z cytowanego wyżej art.37 oraz wobec braku konieczności nałożenia obowiązków z art. 40 Prawa budowlanego z 1974r. organ wydał zaskarżoną decyzję. Przedstawione w uzasadnieniu tej decyzji argumenty nie zasługują, w ocenie Sądu, na akceptację, jakkolwiek uznać należy, że spełnione zostały wytyczne Sądu przedstawione na wstępie. Jak wynika z poczynionych wyżej ustaleń , będący przedmiotem postępowania obiekt budowlany został wzniesiony w warunkach samowoli budowlanej dokonanej pod rządami Prawa budowlanego z dnia 24 października 1974r. Wobec powyższego, ocena prawna co do istnienia podstaw do nakazania rozbiórki takiego obiektu lub istnienia podstaw do udzielenia pozwolenia na użytkowanie, o którym mowa w art. 42 Prawa budowlanego z 1974r. możliwa jest wyłącznie w kontekście art. 37 ust. 1 i 2 tej ustawy. Z brzmienia tego przepisu wynika, że przesłanka nakazu rozbiórki, jaką jest wybudowanie obiektu niezgodnie z przepisami (bez wymaganego pozwolenia na budowę) badana jest w odniesieniu do przepisów obowiązujących w okresie budowy danego obiektu. Na gruncie przepisów obowiązujących w czasie prowadzenia robót budowlanych, z mocy art. 28 Prawa budowlanego z 1974 r., ciążył zaś na inwestorze obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Jego brak kwalifikował zatem zrealizowaną budowę jako samowolę. Poza przesłanką budowy obiektu niezgodnie z przepisami, art. 37 Prawa budowlanego z 1974r. w ust. 1 i 2 ustawa ta wprowadza dodatkowe przesłanki niezbędne do orzeczenia nakazu rozbiórki jakimi są: położenie na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, powodowanie niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia i istnienie innych ważnych przyczyn poza wymienionymi w ust. 1 tego przepisu. Orzeczenie nakazu rozbiórki następuje w razie łącznego spełnienia podstawowej przesłanki nakazu rozbiórki jaką jest wybudowane obiektu niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie jego budowy oraz którejkolwiek z pozostałych wymienionych przesłanek. Zakresy przesłanki podstawowej oraz przesłanek dodatkowych są rozłączne (por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1923/10; publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z cytowanym orzeczeniem, w świetle przepisów Prawa budowlanego z 1974r., sprawa dotycząca samowoli budowlanej, w sytuacji, gdy nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 37 i 40 cyt. ustawy, powinna zakończyć się decyzją administracyjną orzekającą o legalności inwestycji. Organ zatem winien wydać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, lub w razie braku przesłanek jej wydania – decyzję o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego. W myśl jednolitego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, pozwolenie na użytkowanie jest stwierdzeniem zdatności obiektu do użytkowania, a także formą legalizacji obiektu samowolnie wybudowanego, w sytuacji gdy obiekt spełnia wszystkie wymogi prawa budowlanego (por. wyrok WSA z dnia [...] października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1186/07; publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można także pominąć w rozpoznawanej sprawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 grudnia 2007r. (sygn. akt P 37/2006, Dz. U. z 2007 r., nr 247, poz. 1844). Wyrok ten co prawda dotyczył interpretacji przepisów Prawa budowlanego z 1994 r. i decyzji o warunkach zabudowy, ale sensu takiego samego rozumowania nie można odebrać także przepisom Prawa budowlanego z 1974. Trybunał stwierdził, że warunkiem legalizacji samowoli budowlanej jest zgodność konkretnej budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, czyli miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, lub z "generalnym porządkiem planistycznym", ukształtowanym wieloma ustawami planistycznymi. Istotne znaczenie w rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy ma także wywód i teza uchwały NSA z dnia [...] grudnia 2013r., sygn. akt [...] , w której Sąd stwierdził, że "przepisami o planowaniu przestrzennym, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, są przepisy obowiązujące w dacie orzekania przez organy administracji, z tym że w postępowaniu w przedmiocie nakazania przymusowej rozbiórki, należy uwzględniać takie przeznaczenie terenu, na którym powstał obiekt budowlany, od daty jego budowy". Powyższe oznacza, że rozpoznające sprawę niniejszą organy administracji bezzasadnie oparły swoje ustalenia i oceny na treści zaświadczenia Burmistrza Gminy P. oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego tej Gminy. Stwierdzić bowiem należy , że w sytuacji, gdy nie obowiązuje dla danego terenu miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodność samowolnie zrealizowanej inwestycji z przepisami o planowaniu przestrzennym w rozumieniu art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974r. organ powinien badać w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego decyzja o warunkach zabudowy jest jedynym sposobem wykazania, że określony sposób zagospodarowania danego terenu jest zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami innych ustaw. NSA w wyroku z dnia[...] lutego 2017r. sygn.[...] wskazał jednoznacznie , że " w przypadku nieskorzystania przez gminę z uprawnienia do uchwalenia planu, o sposobie zagospodarowania terenu przesądza decyzja administracyjna. Legalizacja skutków samowoli budowlanej ma przede wszystkim na celu przywrócenie stanu zgodnego z prawem obowiązującym w dacie tej legalizacji, a nie w dacie realizacji obiektu budowlanego. Nie sposób zatem przyjąć, że nielegalnie wybudowany obiekt budowlany ma być doprowadzony do stanu zgodnego z prawem, które już nie obowiązuje. Takie stanowisko, które należy w pełni podzielić, zostało zaprezentowane w ww. uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia [...] grudnia 2013 r. Wykazanie zatem, że obiekt budowlany znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym jest przeznaczony pod zabudowę, w rozumieniu art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974r. w przypadku nieuchwalenia przez gminę planu miejscowego wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu" . Tym samym uznać zatem należy, że w przypadku nieobowiązywania dla danego terenu planu zagospodarowania przestrzennego, badanie zgodności samowolnie zrealizowanej inwestycji z przepisami o planowaniu przestrzennym w rozumieniu art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974r., powinno nastąpić w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, która to decyzja konkretyzuje warunki zabudowy w stosunku do indywidualnie oznaczonego podmiotu wynikające z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz innych ustaw , z uwzględnieniem tezy cytowanej wyżej uchwały NSA z dnia [...] grudnia 2013r.[...] . W niniejszej sprawie brak było także, zdaniem Sądu, podstaw do badania zgodności kontrolowanej inwestycji z przepisami techniczno - budowlanymi z 1961r. , skoro niezaprzeczalnym celem kontrolowanego postępowania jest doprowadzenie spornej inwestycji do zgodności z obecnie obowiązującymi przepisami prawa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny zatem uwzględnić powyższe stanowisko, zbadać ewentualnie obowiązujące plany zagospodarowania przestrzennego dla terenu omawianej działki w dacie realizacji spornej inwestycji , a w przypadku ich braku , zobowiązać stronę do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy , w celu wykazania czy istniejący sposób zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Obowiązkiem organów będzie także dokonanie oceny przyczyn dla których gołosłownie uznały, że prawidłowemu użytkowaniu tarasu, nie stoi na przeszkodzie obowiązek dokonania rozbiórki nadbudowanej części budynku, funkcjonalnie i konstrukcyjnie związanej z przedmiotem postępowania, orzeczony decyzją PIMB z dnia [...] września 2011r. utrzymaną w mocy decyzją WINB z dnia [...] listopada 2011r., której stwierdzenia nieważności odmówił GINB decyzjami z dnia [...] listopada 2013r. oraz z dnia i [...] grudnia 2013r. , a tutejszy Sąd oddalił skargę na w. w decyzję wyrokiem z dnia [...] czerwca 2014r., od którego NSA oddalił skargę kasacyjną wyrokiem z dnia [...] czerwca 2016r., sygn. [...] W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz 200 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. .