VII SA/Wa 802/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J. i J. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie przekazania pisma zgodnie z właściwością I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. D. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...], [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej kpa, po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku J. i J. M. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...]. Stan sprawy przedstawiał się następująco: W piśmie z dnia 12 stycznia 2008r. skierowanym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, J. i J. M. wnieśli m.in. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] grudnia 1996r.,znak: [...] w przedmiocie udzielenia G. i J. K. pozwolenia na użytkowanie części budynku gastronomiczno-mieszkalnego, tj. parter obejmujący zakład gastronomiczny, położonego w N. przy ul. [...] [...], na działce nr [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2008r. znak: [...] na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał ww. wniosek J. i J. M. zgodnie z właściwością [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w świetle art. 157 § 1 kpa właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia nad organem, który wydał decyzję. Jako, że decyzja została wydana przez Kierownika Urzędu Rejonowego w N. i dotyczy pozwolenia na użytkowanie, stosownie do treści art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994r. właściwym do rozpatrzenia ww. wniosku w części zawierającej żądanie stwierdzenia decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia 13 grudnia 1996r. jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Jednocześnie organ poinformował stronę skarżącą, że nie może przesądzać o sposobie załatwienia ww. przekazywanego wniosku albowiem byłoby to naruszeniem przepisów o właściwości organów administracji publicznych. Powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008r. zostało zaskarżone przez J. i J. M. wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpatrzeniu ww. wniosku, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa, utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2008r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że ponowna analiza akt sprawy wykazuje, iż zasadnie przekazano odpis pisma J. i J. M. z dnia 12 stycznia 2008r. w części zawierającej wniosek stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] grudnia 1996r., znak: [...] w przedmiocie udzielenia G. I J. K. pozwolenia na użytkowanie części budynku gastronomiczno-mieszkalnego, tj. parter obejmujący zakład gastronomiczny, położonego w N. przy ul. [...] [...], na działce nr [...]. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego właściwym do rozpatrzenia powyższego wniosku w części zawierającej ww. wniosku żądanie jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Skargę do Sądu na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008r. znak: [...] wnieśli J. i J. M. W skardze skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności wszystkich postanowień i decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego po dacie 1 grudnia 1989r. oraz "nałożenie obowiązku prawnego na organ właściwy wydania nakazu przymusowej rozbiórki wszelkich i wszystkich inwestycji P. K. dokonywanych wbrew naszej woli i pomimo naszych zakazów". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. W niniejszej sprawie Sąd dokonał kontroli postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008r. znak: [...], utrzymującego w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2008r. przekazujące pismo J. i J. M. z dnia 12 stycznia 2008r., zgodnie z właściwością [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że badane rozstrzygnięcie zostało wydane zgodnie z prawem. Wskazać należy, że zgodnie z art. 19 kpa organy administracji publicznej, są zobowiązane z urzędu przestrzegać swojej właściwości (rzeczowej, miejscowej i instancyjnej). Jeżeli organowi administracji publicznej, do którego skierowano wniosek, ustawa nie przyznała kompetencji do jego załatwienia, to stosownie do przepisu art. 65 § 1 w zw. z art. 63 § 1 kpa, ma on obowiązek niezwłocznego przekazania wniosku do organu właściwego w formie postanowienia. Powyższa regulacja jest skutkiem kontroli z urzędu swojej właściwości rzeczowej, miejscowej i instancyjnej przez organy administracji publicznej, gdyż od tego czy sprawę załatwia organ właściwy, zależy ważność późniejszych decyzji podejmowanych w sprawie. Przepisy normujące właściwość organów administracyjnych mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Zatem przekazanie sprawy do organu właściwego jest obowiązkiem organu. Z pisma skarżących z dnia 12 stycznia 2008r. wynika, że domagają się o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w N. z dnia [...] grudnia 1996r., znak: [...]. Z przepisu art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) jednoznacznie wynika, że właściwym do rozpatrzenia wniosku w części zawierającej ww. żądanie jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Trafnie, zatem organ wskazał, iż właściwym miejscowo do rozpatrzenia ww. wniosku skarżących jest [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Reasumując stwierdzić należy, iż organowi nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, które skutkować mogłoby uchyleniem przedmiotowych postanowień. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego bowiem w sposób prawidłowy zastosował obowiązujące przepisy prawa, mając w szczególności na względzie bezwzględnie obowiązujące przepisy o właściwości. Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).