VII SA/Wa 804/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. F. oraz Z. F. w imieniu własnym i jako następcy prawni zmarłej H. K. oraz T. F. następcy prawnego zmarłej H. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala VII SA/Wa 804/10 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] października 2009r., Nr [...] , Starosta [...] , na podstawie art. 11a ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194, z późn. zm.) zw. dalej ustawą drogową, art. 28 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym oraz na podstawie art. 104 i 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanym dalej K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku Gminy Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbudowę drogi gminnej - ulicy [...] w [...] wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej. Zakres inwestycji obejmuje rozbudowę drogi gminnej od granicy pasa drogi wojewódzkiej nr [...] ( ul. [...]) do granicy z terenem kolejowym przy ulicy [...] wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej - budową oświetlenia ulicznego, przebudową linii energetycznej SN i NN oraz linii telekomunikacyjnej, odcinek o długości 1,4 km - obiekty budowlane kategorii XXV i XXVI. W punkcie 2 decyzji zatwierdził projekt podziału nieruchomości na potrzeby powyższej inwestycji a w punkcie 3 nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W decyzji określono charakterystykę projektowanej inwestycji, wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi, linie rozgraniczające teren, warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska ochrony środowiska, ochrony dóbr kultury oraz potrzeb obronności państwa, wymagania dotyczące uzasadnionych interesów osób trzecich, wykaz działek przeznaczonych pod realizację drogi. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że Inwestor Gmina Miasta [...] w dniu 17 czerwca 2009 roku złożyła wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej - ulicy [...] w [...] wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej oraz o ponowne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227). Do wniosku inwestor dołączył 4 egzemplarze projektu budowlanego, mapy w skali 1:500 przedstawiające proponowany przebieg drogi wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej z zaznaczeniem terenu inwestycji, analizę połączenia drogi z innymi drogami publicznymi. Ponadto inwestor załączył opinię - postanowienie Zarządu Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 roku oraz opinię konserwatorską z dnia 19 listopada 2008 roku znak: [...] pozytywnie opiniujące planowane przedsięwzięcie oraz dołączył decyzję Nr [...] Burmistrza [...] z dnia [...] września 2008 roku znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, z której wynika, że przy wywiązaniu się z warunków zawartych w decyzji projektowana inwestycja nie spowoduje pogorszenia stanu środowiska naturalnego, wpłynie natomiast na środowisko korzystnie poprzez poprawienie parametrów technicznych ulicy oraz budowa ciągu pieszo- rowerowego zapewni wyeliminowanie ruchu pieszego i rowerowego z jezdni, co wpłynie na poprawę płynności ruchu pojazdów mechanicznych zapewniając dobrą przepustowość, w wyniku czego zmniejszy się emisja spalin do powietrza. Przebudowa ulicy wraz z jej infrastrukturą przyczyni się do poprawy estetyki krajobrazu. Uporządkowanie odwodnienia ulicy poprzez ukształtowanie niwelety oraz pochyleń poprzecznych w sposób umożliwiający spływ wód opadowych do istniejącego rowu. Wody powierzchniowe będą podczyszczane w trawiastym rowie, co nie pogorszy stanu środowiska w rejonie drogi. Zrealizowanie przez wnioskodawcę obowiązków wskazanych w powyższej decyzji na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia zapewni bezpieczne korzystanie ze środowiska. Dnia 2 lipca 2009 roku w prasie lokalnej "[...]" ukazało się obwieszczenie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W obwieszczeniu poinformowano, że w ramach konsultacji społecznych odbędzie się w dniu 03 sierpnia 2009 roku otwarta dla społeczeństwa rozprawa administracyjna dotycząca przedmiotowego postępowania. Pouczono też strony, że w terminie 21 dni od daty podania niniejszej informacji do publicznej wiadomości strony postępowania mogą zapoznać się z aktami sprawy i zgłaszać uwagi i wnioski dotyczące przedmiotowej sprawy. Również obwieszczenie o wszczęciu postępowania administracyjnego podane zostało do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń na terenie Urzędu Miasta [...] i zamieszczone zostało na stronie internetowej urzędu w dniach od 02 lipca 2009 roku do dnia 24 lipca 2009 roku oraz wywieszone zostało na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w [...] w dniach od 2 lipca 2009 roku do dnia 24 lipca 2009 roku i na stronie internetowej Starostwa. W dniu 10 lipca 2009 roku inwestor wystąpił z wnioskiem o sprostowanie złożonego wniosku z dnia 17 czerwca 2009 roku, a co za tym idzie i treści obwieszczenia Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2009 roku znak: [...] w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla inwestycji "Rozbudowa drogi gminnej - ulicy [...] w [...]" wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej. Dnia 23 lipca 2009 roku w prasie lokalnej "Nowy Tygodnik [...]" ukazało się obwieszczenie o sprostowaniu treści obwieszczenia Nr [...] Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2009 roku dotyczącego wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W obwieszczeniu poinformowano o nowym terminie rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa w ramach konsultacji społeczny cli dotyczącej przedmiotowego postępowania. Nowy termin powyższej rozprawy wyznaczono na dzień 26 sierpnia 2009 roku. Pouczono też strony, że w terminie 21 dni od daty podania niniejszej informacji do publicznej wiadomości strony postępowania mogą zapoznać się z aktami sprawy i zgłaszać uwagi i wnioski dotyczące przedmiotowej sprawy. Również obwieszczenie o sprostowaniu treści obwieszczenia dotyczącego wszczęcia postępowania administracyjnego podane zostało do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń na terenie Urzędu Miasta [...] i zamieszczone zostało na stronie internetowej urzędu w dniach od 22 lipca 2009 roku do dnia 13 sierpnia 2009 roku oraz wywieszone zostało na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w [...] w dniach od 20 lipca 2009 roku do dnia 11 sierpnia 2009 roku i na stronie internetowej Starostwa. Ponadto zgodnie z art. lid ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych strony postępowania otrzymały zawiadomienie o wszczęciu postępowania ( zwrotne potwierdzenia odbioru znajdują się w aktach sprawy ). W związku z podaniem mylnej daty obwieszczenia zamieszczonego w dniu 23 lipca 2009 roku w "Nowym Tygodniku [...]" 06 sierpnia 2009 roku ukazało się sprostowanie. W trakcie toczącego się postępowania administracyjnego w 19 sierpnia 2009 roku wpłynęło pismo H. K. oraz A. i Z. F. dotyczące podtrzymania sprzeciwu w sprawie rozbudowy ulicy [...] w [...]. Starosta wskazał, że przed wydaniem decyzji odbyto konsultacje społeczne, w ramach których miała miejsce rozprawa administracyjna. W dniu 26 sierpnia 2009 roku w siedzibie organu odbyła się otwarta dla społeczeństwa rozprawa w sprawie rozbudowy drogi gminnej - ulicy [...] w [...] wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej. Celem rozprawy było zapoznanie opinii publicznej z zakresem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz zastosowanymi rozwiązaniami mającymi na celu skuteczne zabezpieczenia środowiska i bezpośredniego sąsiedztwa inwestycji przed jej negatywnym oddziaływaniem. Z rozprawy sporządzono protokół podpisany przez uczestników rozprawy. Rozpatrując wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej organ stwierdził, że : - inwestycja jest zgodna z w/w decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, - przedłożony przez inwestora projekt budowlany uzyskał wymagane przepisami opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. W związku z powyższym Starosta [...] stwierdził się, że złożony wniosek inwestora jest zgodny z wymaganiami ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych o orzekł o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Po rozpatrzeni wniosku inwestor o nadanie niniejszej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności z uwagi na ważność modernizacji infrastruktury drogowej która elementem wpływającym na rozwój gospodarczy miast i regionów oraz z uwagi na wzrastające natężenie ruchu wymagające dostosowania sieci drogowej do przenoszenia coraz większych obciążeń jak również troski o bezpieczeństwo wszystkich uczestników ruchu Starosta uznał, że uzasadnione jest nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności. Odwołanie od decyzji Starosty [...] wnieśli A. i Z. F. oraz H. K., którzy podnieśli że bez ich wiedzy i zgody działki ich zostały podzielone. Nie ustalono z nimi stanu zagospodarowania działek i nie udostępniono map z zaznaczonym podziałem. Podnieśli również, że inwestycja drogowa pogorszy ich warunki zamieszkiwania. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. nie uwzględnił w/w odwołań orzekając na podstawie art. 138 §1 pkt 2 K.p.a. o uchyleniu decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2009r. Nr [...] znak [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. rozbudowa drogi gminnej - ulicy [...] w [...] wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej w części dotyczącej: - warunków określonych w punkcie 1 lit. j - "zgodnie z art.37 ust.1 Prawa budowlanego, decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie zostanie rozpoczęta przed upływem 3 lat, od dnia, w którym ta stanie się ostateczna lub budowa zostanie przerwana na okres dłuższy niż 3 lata - określenia obszaru oddziaływania obiektu -"obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art.28ust.2 ustawy-Prawo budowlane obejmuje nieruchomości, na których obiekt jest usytuowany i nieruchomości sąsiadujące i umorzyć postępowanie organu I instancji w tym zakresie. W pozostałej części utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...].10.2009r. Nr [...] znak [...]. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że Starosta [...] wszczął postępowanie zgodnie z art. I1d ust.5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tj. Dz.U.Nr 193 z 2008r., poz. 1194 z późn.zm.) wszczął postępowanie administracyjne w drodze obwieszczeń na tablicy ogłoszeń i stronie internetowej Urzędu Miasta [...], w Starostwie Powiatowym w [...] oraz w prasie lokalnej. Ponadto właściciele i użytkownicy nieruchomości zajętych pod rozbudowywaną drogę otrzymali zawiadomienie informujące o wszczęciu postępowania. W trakcie wszczętego postępowania administracyjnego przeprowadzona została rozprawa administracyjna z udziałem społeczeństwa w sprawie rozbudowy drogi gminnej. Ponadto, stosownie do złożonego wniosku o ponowne przeprowadzenie oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, organ I instancji wystąpił o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia. Jednocześnie Starosta [...] postanowieniem z dnia [...].09.2009r. znak [...] zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu zakończenia przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Uchylając decyzję Starosty w części Wojewoda stwierdził, że Starosta [...] błędnie ustalił i wskazał w skarżonej decyzji termin jej ważności. Ponadto wskazał, że przepisów ustawy drogowej wynika, że w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie określa się obszaru oddziaływania obiektu, dlatego zdaniem Wojewody należało w tej części skorygować decyzję Starosty [...]. Odnosząc się natomiast do zarzutów stron odwołujących się Wojewoda stwierdził, że organ administracyjny wydający decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jak również organ rozpatrujący odwołanie od niej, działa na podstawie i w granicach wniosku inwestora, oceniając jedynie czy nie pozostaje on w sprzeczności z prawem powszechnie obowiązującym. Skoro więc wniosek inwestora zawierał niezbędne dokumenty, o których mowa w art. lit d ust. l ustawy drogowej . Do wniosku załączono mapy w skali 1:500 określające linie rozgraniczające teren niezbędny do realizacji inwestycji, mapy z projektem podziału nieruchomości na potrzeby niniejszej inwestycji, analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu, pozytywną opinię Zarządu Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...].12.2007r. oraz opinię konserwatorską z dnia 19.11.2008r. znak [...], decyzję Nr [...] znak [...] z dnia [...].09.2008r. Burmistrza Miasta [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację oraz oświadczenie projektanta w którym stwierdzono, że na terenie objętym planowaną inwestycją nie występują grunty leśne Skarbu Państwa i nie ma urządzeń wodnych, obiektów budowlanych i robót budowlanych na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią, skoro przedłożony projekt budowlany był kompletny i zawierał niezbędne opinie, uzgodnienia i pozwolenia wymagane przepisami szczególnymi to zdaniem Wojewody należało orzec o utrzymaniu decyzji Starosty [...] w części zezwalającej na realizację zamierzonego przedsięwzięcia. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli A. i Z. F. oraz H. K. która zmarła po złożeniu skargi do Sądu wobec czego postępowanie sądowe zostało zawieszone. Po przeprowadzeniu postępowania spadkowego w jej miejsce weszła A. F., która wniosła o podjęcie postępowania. A. i Z. F. zarzucili w skardze, że w zawiadomieniu o wydaniu decyzji przez Wojewodę [...] poinformowano ich, że Wojewoda uchylił w części decyzję Starosty [...] lecz to utwierdziło ich w przekonaniu, że odwołanie w mojej sprawie zostało załatwione pozytywnie. Dopiero na spotkaniu z z Burmistrzem przekazana została informacja, że odwołanie zostało rozpatrzone odmownie. Następnie Skarżący podnieśli, że Starosta nie uzgadniał z nimi zakresu niezbędnych wywłaszczeń, nie ustalono stanu zagospodarowania i dotychczasowego sposobu korzystania z gruntu należącego do Skarżących, nieokreślono istniejącej infrastruktury. Podnieśli również, że na wydzielonych częściach rosną cenne drzewa owocowe i iglaste, nie udostępniono im mapy sytuacyjnej wydzielonych działek, decyzja Starosty narusza przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami i nie zawiera merytorycznego odniesienia się do ich zarzutów. W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 16 listopada 2011 r. A. i Z. F. podtrzymali swoje wcześniejsze zarzuty zawarte w skardze oraz dodatkowo podnieśli, szereg nieprawidłowości związanych z przejmowaniem gruntu pod inwestycję, szacowaniem poniesionych przez nich strat oraz wytyczaniem granic wywłaszczanych działek. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżonej decyzji nie można skutecznie zarzucić rażącego naruszenia prawa materialnego. Ponadto Sąd nie będąc związany granicami skargi na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) nie dopatrzył się by organy obu instancji naruszyły przepisy prawa materialnego, w sposób mający wpływ na wynik sprawy oraz prawa procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Zaskarżona decyzja zapadła na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 721, tekst jednolity z dnia 22 października 2008 r. Dz.U. Nr 193, poz. 1194 ). Ustawa określa zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, Nr 23, poz. 136 i Nr 192, poz. 1381 oraz z 2008 r. Nr 54, poz. 326), ale przede wszystkim upraszcza zasady przygotowania i realizacji dróg publicznych. Zgodnie z art. 11a cyt. ustawy w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych starosta wydaje decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi po rozpatrzeniu wniosku zarządcy drogi Art. 11 d ustawy określa co powinien zawierać wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Starosta dokonuje oceny prawnej dopuszczalności lokalizacji tej inwestycji we wnioskowanym miejscu i sprawdza czy wniosek jest kompletny. Jak wynika z akt sprawy, wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji, która jest inwestycją celu publicznego, złożył, zgodnie z art. 11 d tej ustawy, zarządca drogi - Miasto [...], po uzyskaniu opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz burmistrza. Wniosek ten zawiera wszystkie załączniki określone w art. 11 d wyżej powołanej Ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku. Celem ustawy drogowej jest przyspieszenie realizacji dróg publicznych, rozwiązania proceduralne i materialne w niej zawarte mają zaś temu celowi służyć. Stąd też wprowadzenie w niej rozwiązań skracających tryb postępowania( np. obwieszczenia .zawiadomienia) , koncentrujących materiał dowodowy sprawy, a także zakres i skutki kwestionowania rozstrzygnięć. Postępowanie w sprawie przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, jak wynika to z tytułu ustawy, ma charakter szczególny. Oznacza to, że wyłączone są zasady i przepisy proceduralne postępowania opartego na przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, a także przepisy prawa materialnego, jeżeli określone kwestie proceduralne i materialne zostały uregulowane w tej ustawie. Wskazać należy, że zgodnie z art. 11e ustawy drogowej nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. Skarżący nie wskazał żadnego przepisu prawa materialnego, który w ocenie Sądu Wojewódzkiego zostałby naruszony w wyniku zatwierdzenia projektu przewidującego realizację inwestycji drogowej a podniesione przez nich zarzuty dot. w znacznej mierze do zdarzeń powstałych już po wydaniu decyzji nie mogły odnieść zamierzonego skutku bowiem nie miały istotnego wpływu n wynik sprawy. Zauważyć jednak należy, że zarządca drogi zamierzający zrealizować inwestycję drogową, przy projektowaniu jej przebiegu uwzględnił optymalny przebieg drogi w określonym miejscu ma zapewnić najbardziej optymalną obsługę komunikacyjną lokalnej społeczności i lokalnego terytorium. Nie wydaje się możliwe zaprojektowanie drogi publicznej o takim przebiegu przez nieruchomości nie stanowiące własności publicznej, który nie wzbudzałby sprzeciwu chociażby właścicieli tych nieruchomości. Sprzeciw ten wydaje się być oczywiście naturalnym odruchem ochrony sposobu wykonywania własności nieruchomości przez jej dotychczasowego właściciela, jednakże rozwój urbanizacyjny skutkuje zwiększającym się ograniczaniem indywidualnych praw właścicielskich na rzecz konieczności rozwoju infrastruktury o publicznej lub społecznej użyteczności w ramach społecznej funkcji prawa własności. W takich okolicznościach wnioskodawca wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawsze będzie narażony na wywołanie lokalnego konfliktu społecznego, ponieważ to on samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych a następnie techniczno wykonawczych inwestycji. W związku z powyższym ani Starosta ani Wojewoda nie ma kompetencji do dokonywania zmian w przedstawionej przez inwestora koncepcji przebiegu drogi. Wydając decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, organ orzekający dokonuje jedynie oceny prawnej dopuszczalności lokalizacji tej inwestycji we wnioskowanym miejscu. Skutkiem wydanego zezwolenia jest jednak m.in. zatwierdzenie podziałów nieruchomości i odebranie ich własności na rzecz gminy miejskiej, której prezydent dodatkowo reprezentuje jej interes prawny. Ponadto, zezwolenie to powoduje również wygaszenie prawa użytkowania wieczystego, innych praw rzeczowych ustanowionych na nieruchomości oraz stanowi podstawę do wypowiedzenia praw obligacyjnych ze skutkiem natychmiastowym. Skoro więc w sprawie dopełnione zostały przez inwestora wszystkie warunki określone cyt. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych to nie było podstaw uchylenia zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy, że by odnieść się do zastrzeżeń i wniosków składanych przez strony postępowania jak również osób odwołujących się w trakcie postępowania przed organem I instancji, Starosta przeprowadził rozprawę administracyjną, na której przedstawiono przedmiotowa inwestycję jako inwestycję celu publicznego realizowaną w oparciu o szczególną ustawę jaką jest ustawa drogowa, a sprawy wywłaszczeń analizowano nie z punku widzenia jednostki, lecz z punktu widzenia ogółu społeczności lokalnej. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.