VII SA/Wa 804/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant asystent sędziego Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...] od decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, utrzymał w mocy ww. decyzję. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. W dniu 29 listopada 2011 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadzili kontrolę budynku magazynowego nr [...] w kompleksie wojskowym nr [...] w [...]. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół Nr [...]. W trakcie kontroli stwierdzono, że zarządca wykonując obowiązki wynikające z decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...], przesłał do organu wraz z pismem z dnia 31 maja 2011 r. Nr [...] "Ocenę bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]", z której wynika, że w magazynie nr [...] mogą być składowane środki wybuchowe w ilości 240,90kg (w przeliczeniu na równoważnik heksogenowy dla obliczonego nadciśnienia fali uderzeniowej wynoszący 1kPa). W przedmiotowym magazynie przechowywane są środki wybuchowe klasy 1 i podklasy 1.1E i 1.2E w ilości 18228,00kg. Powoduje to przekroczenie maksymalnych dopuszczalnych ilości przechowywanych materiałów wybuchowych o 17987,1 kg (w przeliczeniu na równoważnik heksogenowy dla obliczonego nadciśnienia fali uderzeniowej wynoszącej 1kPa). Zgodnie z § 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. (Dz. U. Nr 222, poz. 1451), użytkownik jest zobowiązany prowadzić dla każdego obiektu magazynowego - w którym są przechowywane materiały wybuchowe i amunicja, zagrożonego wybuchem lub spaleniem materiału wybuchowego - kartę kwalifikacyjną, w której określa się m.in. klasę i podklasę materiałów wybuchowych oraz dopuszczalną ich ilość wyrażoną w G (kg). Użytkownik prowadzi dla przedmiotowego magazynu kartę kwalifikacyjną z której wynika, że ilość dopuszczalna składowanych środków wybuchowych klasy 1 i podklasy 1.1 oraz 1.5 wynosi 2340kg, dla podklasy 1.3 - 3815kg, a dla podklasy 1.4 i 1.6 ilość jest ograniczona kubaturą magazynu. Z powyższego wynika, że w magazynie nie powinna być przechowywana amunicja i materiały wybuchowe klasy 1 i podklasy 1.2 oraz że ilość środków wybuchowych określona w karcie kwalifikacyjnej nie jest dostosowana do ilości wynikającej z ww. "Oceny bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]". Ilość środków wybuchowych składowanych w magazynie nr [...] klasy 1 i podklasy 1.1E oraz 1.2E ponad ilość 240,90kg, wynikającą z ww. "Oceny bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...] " spowoduje większy zasięg oddziaływania fali uderzeniowej lub ciężkich odłamków, zagrażający magazynom nr [...] i [...] usytuowanym w odległości od 51m do 70m od przedmiotowego budynku oraz wykraczający poza teren zamknięty tj. ogrodzenie, usytuowane w odległości 238m od ww. budynku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 83 ust. 3 w związku z art. 82 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623); po przeprowadzeniu kontroli użytkowania budynku magazynowego nr [...] w kompleksie wojskowym nr [...] w [...] , 1) nakazał Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w [...], w terminie do dnia 31.03.2012 r., usunąć stwierdzone nieprawidłowości w budynku magazynowym nr [...] w kompleksie wojskowym nr [...] w [...] tj.: a) uaktualnić w karcie kwalifikacyjnej magazynu, ilość przechowywanych materiałów wybuchowych lub amunicji w magazynie, do ilości określonych w "Ocenie bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...] " z maja 2011 r., sporządzonej przez mgr inż. M. A. i przesłanej do [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przez Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...]wraz z pismem nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., b) dostosować do klasy i podklasy rodzaj przechowywanych materiałów wybuchowych lub amunicji w ww. budynku do ilości określonych w ww. "Ocenie bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]" oraz ilości określonych w uaktualnionej karcie kwalifikacyjnej, 2) zakazał użytkowania przedmiotowego budynku, do czasu usunięcia ww. nieprawidłowości. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że magazyn nr [...] w kompleksie wojskowym nr [...][...] nie spełnia warunków zawartych w "Ocenie bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...] " oraz wymagań bezpiecznego użytkowania obiektu, jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska. W wyniku rozpatrzenia odwołania od powyższej decyzji, wniesionego przez Szefa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...], zapadła zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W jej uzasadnieniu organ podał, iż specyficzny charakter obiektu budowlanego, jakim jest magazyn materiałów wybuchowych, rodzaj i rozmiar niebezpieczeństwa związanego z jego użytkowaniem, w szczególny sposób obligują organ nadzoru budowlanego do daleko idącej wnikliwości i ostrożności w ocenie występujących nieprawidłowości, jak też wymuszają konieczność ekstrapolacji mogących wystąpić, w konsekwencji niezgodnego z prawem użytkowania przedmiotowego budynku, zagrożeń dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 1 lipca 1994 r. Prawo budowlane, na organach nadzoru budowlanego ciąży obowiązek nadzoru nad zapewnieniem warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w związku z użytkowaniem obiektu budowlanego. Konstrukcja normy prawnej, zawartej w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, a w szczególności użyty w niej zwrot: "właściwy organ wydaje decyzją nakazującą" wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w treści art. 66 ust. 1 pkt 1-3, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz nadto obligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Organ odwoławczy zauważył, że zarządca wykonując obowiązki wynikające z decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...], nakazującej m.in. wykonanie ekspertyzy technicznej Składu [...], przesłał do [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego "Ocenę bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...], tom analiza dynamiczno-wskaźnikowa i tom inwentaryzacja konstrukcyjna" z maja 2011 r., sporządzoną przez mgr inż. M. A.. W opracowaniu tym stwierdzono, iż celem oceny bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych jest określenie warunków dalszego bezpiecznego użytkowania poszczególnych obiektów magazynowych oraz całego kompleksu [...][...]. Ze wzglądu na brak ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania wokół Składu [...] za bezpieczne oddziaływanie fali uderzeniowej o nadciśnieniu 1 kPa przyjęto granice kompleksu. W opinii podano, że organizm ludzki jest wrażliwy na fale nadciśnienia już rzędu 2 do 3 kPa, które powoduje uderzenie ciała człowieka dorosłego masą rzędu 80-200 kg. Poza obrażeniami wewnętrznymi mogą powstać również różnego rodzaju kontuzje typu ogólnego, a nawet śmierć człowieka. Organ odwoławczy wskazał, że z ww. oceny m.in. wynika, iż w magazynie nr [...] mogą być bezpiecznie składowane materiały wybuchowe w ilości 240,90 kg w przeliczeniu na równoważnik heksogenowy (ocena tom analiza dynamiczno-wskaźnikowa, tabela na str. 136 i 164 - dopuszczalne ilości równoważnika heksogenowego dla poszczególnych obiektów magazynowych). Z ustaleń dokonanych w trakcie kontroli przedmiotowego magazynu nr [...] (protokół Nr [...] z dnia [...]listopada 2011 r.) wynika m.in., że w magazynie przechowywane są środki bojowe w ilości 18228,00 kg wyliczonych wg współczynnika heksogenowego. Organ dodał, że autor "Oceny bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]", tom analiza dynamiczno-wskaźnikowa w podsumowaniu stwierdził, cyt.: "Zobowiązuje się użytkownika kompleksu do zrobienia weryfikacji kart kwalifikacyjnych magazynów ze szczególnym uwzględnienie maksymalnych dopuszczalnych do przechowywania w danym obiekcie ilości środków wybuchowych." Organ odwoławczy stwierdził, w oparciu o dowód w sprawie - "Ocenę bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]", że w magazynie nr [...] w kompleksie wojskowym nr [...] w [...]należy: - uaktualnić kartę kwalifikacyjną do bezpiecznej ilości składowanego materiału wybuchowego, tj. 240,90 kg w przeliczeniu na równoważnik heksogenowy, co pozwoli na uzyskanie nadciśnienia fali uderzeniowej, podczas ewentualnego niekontrolowanego wybuchu, wynoszącej 1 kPa na granicy Składu [...], - zredukować (przegrupować) ilość materiałów wybuchowych do 240,90 kg w przeliczeniu na równoważnik heksogenowy (zgodnie z ustaleniami zawartymi w uaktualnionej karcie klasyfikacyjnej magazynu). Odpowiadając na zarzuty zawarte w odwołaniu, organ zgodził się ze stanowiskiem strony, że działając zgodnie z art. 6 k.p.a. nie może nakładać obowiązków na jednostki organizacyjne w resorcie obrony narodowej w oparciu o rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 222, poz. 1451), które określa zasady podejmowania i wykonywania przez przedsiębiorców działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Wskazał, że obecnie brak jest warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać magazyny materiałów wybuchowych, broni i amunicji w resorcie obrony narodowej oraz ich usytuowanie. Organ odwoławczy podkreślił, że [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w niniejszej sprawie oparł rozstrzygnięcie o dowód w sprawie - "Ocenę bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]" z maja 2011 r., sporządzoną przez mgr inż. M. A. Dodatkowo wskazał, że głównym założeniem oceny, w związku z brakiem ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania wokół Składu [...], jest takie rozśrodkowanie materiałów w przeliczeniu na równoważnik heksogenowy, aby ewentualne nadciśnienie fali uderzeniowej podczas niekontrolowanego wybuchu wynosiło 1kPa na granicy składu. Organ podał, że zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz 483 ze zm.) w art. 87 stanowi, że źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej wyraźnie oddziela rozporządzenia, jako akty powszechnie obowiązującego prawa, od aktów prawa wewnętrznego. Tego rodzaju charakter posiadają w świetle art. 93 Konstytucji uchwały Rady Ministrów i zarządzenia ministrów. Konstytucja podkreśla jednocześnie, że są to akty prawne mające wewnętrzny charakter, a ich obowiązywanie jest wysoce ograniczone, gdyż obowiązują one wyłącznie jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu te akty. W kontekście powyższego organ wskazał, że wytyczne z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie zasad przechowywania środków bojowych, wydane przez Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych należy traktować jako przepis prawa wewnętrznego, a zawarte tam rozwiązania obowiązują wyłącznie jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu ten akt i nie mogą być podstawą do orzekania przez organ administracji publicznej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Rejonowy Zarząd Infrastruktury w [...], zarzucając: - nieważność decyzji z uwagi na jej niewykonalność, - naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie, - niewłaściwe zastosowanie art. 66 k.p.a. poprzez przyjęcie, że przekroczenie ilości materiałów wybuchowych znajdujących się w budynku stanowi jego niewłaściwą eksploatację, - naruszenie przepisu art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w oparciu o niewłaściwą podstawę prawną. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Wskazał, że Rejonowy Zarząd Infrastruktury w [...] jest zarządcą obiektu, co wynika ze Statutu, natomiast jedynym podmiotem mającym wpływ na określenie ilości i sposobu składowania materiałów wybuchowych w obiekcie jest jego użytkownik Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...][...], podlegający Ministrowi Obrony Narodowej. W związku z powyższym Rejonowy Zarząd Infrastruktury w [...] nie będzie miał możliwości wykonania tej decyzji, gdyż zmiana sposobu przechowywania materiałów wybuchowych znajdujących się w składzie nie należy do jego kompetencji. Skarżący podkreślił, że Rejonowy Zarząd Infrastruktury w [...] nie ma żadnych możliwości wpływu na użytkownika składu, jakie ma przykładowo właściciel nieruchomości w stosunku do dzierżawcy, gdyż nie może w żaden sposób nakazać zmiany sposobu użytkowania składu, bądź odmówić udostępnienia składu użytkownikowi. Tym samym w kompetencji Rejonowego Zarządu Infrastruktury w [...] nie leży usunięcie materiałów wybuchowych znajdujących się w budynku położonym na terenie składu. Mając na uwadze powyższe, zaskarżona decyzja nie może zostać wykonana przez adresata. Ponadto skarżący stwierdził, że art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nie definiuje pojęcia eksploatacji obiektu budowlanego, jednakże przyjąć należy, że pojęcie to dotyczy wyłącznie stanu technicznego budynku, a nie przedmiotów się w nim znajdujących. Obecnie w polskim prawie brak jest jakichkolwiek norm regulujących sposób i bezpieczeństwo przechowywania materiałów niebezpiecznych mających zastosowanie do Sił Zbrojnych RP. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Materialnoprawną podstawę kwestionowanej decyzji w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanowi art. 66 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623). Przepis ten obliguje właściwy organ do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska. Jednocześnie pozostaje on w związku z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego, który nakłada na organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego obowiązek nadzoru nad zapewnieniem warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia m.in. przy utrzymywaniu obiektów budowlanych. Ponadto zauważyć również należy, że przepis art. 66 Prawa budowlanego służący usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania obiektu, nie tworzy dla właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego nowego obowiązku, lecz precyzuje ustawowy obowiązek wynikający z art. 61 Prawa budowlanego, dodając element pozwalający organom nadzoru budowlanego na skuteczne egzekwowanie jego wykonalności. Zgodnie bowiem z cytowanym przepisem, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany m.in. zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu (art. 61 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę powyższe rozważania, należy mieć na uwadze przede wszystkim charakter obiektu, którego dotyczy przedmiotowy nakaz, jakim jest magazyn materiałów wybuchowych. Okoliczność ta powoduje konieczność szczególnego uwzględnienia zagrożeń, mogących wystąpić w związku z jego użytkowaniem dla bezpieczeństwa ludzi, mienia lub środowiska. W ocenie Sądu, organy obu instancji zasadnie doszły do przekonania, iż użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego w obecnym zakresie może spowodować niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia. Sytuacja taka wypełnia przesłankę zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wobec braku przepisów ustanawiających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać magazyny materiałów wybuchowych, broni i amunicji w resorcie obrony narodowej oraz ich usytuowanie. Ustalenia, jaki jest prawidłowy sposób użytkowania obiektu, winien dokonać organ, korzystając m.in. z instytucji kontroli obowiązków określonych w art. 61 i nast. ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Jak wynika z akt sprawy, organ przeprowadził w dniu 29 listopada 2011 r. kontrolę przedmiotowego obiektu, z której sporządzono protokół nr [...], a poczynione ustalenia odniósł do wskazań zawartych w "Ocenie bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]". Z oceny tej wynika, że w magazynie nr [...] mogą być składowane środki wybuchowe w ilości 240,90kg (w przeliczeniu na równoważnik heksogenowy dla obliczonego nadciśnienia fali uderzeniowej wynoszący 1kPa). W przedmiotowym magazynie przechowywane są środki wybuchowe klasy 1 i podklasy 1.1E i 1.2E w ilości 18228,00kg. Powoduje to przekroczenie maksymalnych dopuszczalnych ilości przechowywanych materiałów wybuchowych o 17987,1 kg (w przeliczeniu na równoważnik heksogenowy dla obliczonego nadciśnienia fali uderzeniowej wynoszący 1kPa). Podnieść trzeba, że zgodnie z § 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 222, poz. 1451), użytkownik jest zobowiązany prowadzić dla każdego obiektu magazynowego - w którym są przechowywane materiały wybuchowe i amunicja, zagrożonego wybuchem lub spaleniem materiału wybuchowego - kartę kwalifikacyjną, w której określa się m.in. klasę i podklasę materiałów wybuchowych oraz dopuszczalną ich ilość wyrażoną w G (kg). Dla przedmiotowego magazynu użytkownik prowadzi kartę kwalifikacyjną, z której wynika, że ilość dopuszczalna składowanych środków wybuchowych klasy 1 i podklasy 1.1 oraz 1.5 wynosi 2340 kg, dla podklasy 1.3 – 3815 kg, a dla podklasy 1.4 i 1.6 ilość ta jest ograniczona kubaturą magazynu. A zatem, ilość środków wybuchowych określona w karcie kwalifikacyjnej nie jest dostosowana do ilości wynikającej z ww. "Oceny bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]". Zgodzić się należy z poczynionymi przez organ ustaleniami, iż ilość środków wybuchowych składowanych w magazynie nr [...]klasy 1 i podklasy 1.1E oraz 1.2E ponad ilość 240,90kg - wynikająca z ww. dokumentu - spowoduje większy zasięg oddziaływania fali uderzeniowej lub ciężkich odłamków, zagrażający magazynom nr [...] i [...] usytuowanym w odległości od 51m do 70m od przedmiotowego budynku, a także wykraczający poza teren zamknięty, tj. ogrodzenie usytuowane w odległości 238m od ww. budynku. W tym miejscu podkreślić należy, że wokół Składu [...] nie został ustanowiony obszar ograniczonego użytkowania, co dodatkowo zwiększa zagrożenie życia lub zdrowiu ludzi i bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Z tego względu przyjęto w ww. opinii, iż bezpieczne oddziaływanie fali uderzeniowej o nadciśnieniu 1kPa będzie miało miejsce w granicach kompleksu. W odniesieniu do zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą wskazać należy, że w przepisie art. 66 w związku z art. 61 Prawa budowlanego określono krąg podmiotów zobowiązanych do utrzymania obiektu budowlanego, którymi są właściciel lub zarządca obiektu. Kwestia kolejności wyboru przez organ adresata obowiązków nie została jednoznacznie unormowana w obowiązujących przepisach prawa. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zależy od stanu faktycznego i prawnego ustalonego w danej sprawie, tym bardziej, gdy zważy się, że przepisy Prawa budowlanego nie definiują instytucji zarządcy. Wprawdzie to na właścicielu (współwłaścicielach) obiektu budowlanego w pierwszej kolejności ciążą obowiązki i odpowiedzialność za należyty jego stan techniczny czy sposób użytkowania, jednakże odpowiedzialność ta przejmowana jest przez zarządcę w sytuacji, gdy obowiązki takie wynikają z umowy o zarządzanie nieruchomością, łączącej właściciela (współwłaścicieli) z zarządcą nieruchomości lub wynikają bezpośrednio dla zarządcy z przepisów szczególnych. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie podmiot zobowiązany został określony przez organy prawidłowo. Przesądza o tym okoliczność, iż przedmiotowy obiekt pozostaje w trwałym zarządzie strony skarżącej. Ponieważ przesłanką zastosowania art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane jest ustalenie, że obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, że obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości został nałożony zasadnie. Konieczność ograniczenia ilości składowanych materiałów wybuchowych wynika bowiem wprost z dowodu, jaki stanowi "Ocena bezpiecznego użytkowania obiektów magazynowych środków bojowych Składu [...]." Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).