VII SA/Wa 804/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie "uchylenia lub zmiany" postanowienia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. O. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych) podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12.06.2013 r. przyznano J. R. (dalej zwany skarżącym) prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie z kosztów sądowych. Pismem z dnia 09.07.2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adw. D. O. Wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę i przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. Pełnomocnik skarżącego adwokata D. O. w dniu 25.11.2013 r. złożył do Sądu opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 09.10.2013 r. oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wg norm przepisanych. Oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte przez stronę ani osobę trzecią w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – dalej zwanym rozporządzeniem. W niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji–75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1) lit. c wynosi 240,00 złotych. Wobec faktu, że adwokat został pełnomocnikiem skarżącego przed wydaniem przez Sąd wyroku oddalającego skargę, a więc reprezentował stronę w tym postępowaniu, to należne pełnomocnikowi wynagrodzenie wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach (23 %). Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych – łącznie kwotę 147,60 złotych. O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia.