VII SA/Wa 807/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę B.M. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwanej dalej k.p.a./ wskazuje, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, co oznacza, że w przypadku złożenia odwołania od decyzji I instancji, organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie. Przepis art. 127 § 3 k.p.a. wskazuje, iż od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Postępowanie nieważnościowe jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, jednakże obowiązują w nim ogólne zasady postępowania administracyjnego, a więc również zasada dwuinstancyjności postępowania. W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] Główny Inspektor Sanitarny – z urzędu stwierdził nieważność decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2007 r. znak [...], którą uchylono decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] o braku podstaw do stwierdzenia u B.M. choroby zawodowej narządu słuchu i stwierdzono u B.M. chorobę zawodową – uszkodzenie słuchu wywołane hałasem. Decyzja z dnia [...] lutego 2008 r. została wydana przez organ w I instancji. W decyzji organ zawarł błędne pouczenie, iż stronie przysługuje prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Głównego Inspektora Sanitarnego. Chcąc zaskarżyć ww. decyzję, zgodnie z dwuinstancyjnym trybem postępowania administracyjnego skarżący winien był wystąpić do Głównego Inspektora Sanitarnego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., a dopiero po wydaniu decyzji przez ten organ w drugiej instancji – przysługiwałaby skarżącemu skarga do sądu. Z akt sprawy wynika, iż skarżący, zgodnie z zawartym w decyzji błędnym pouczeniem, wniósł, w terminie, skargę do sądu na decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. Zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. strona może wystąpić do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy; wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w postanowieniu.