VII SA/Wa 807/10

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2010 r. po rozpoznaniu wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. znak:[...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać T. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 26 maja 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy T. S., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu renty chorobowej w wysokości 756, 53 złotych netto miesięcznie. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że połowę uzyskiwanych dochodów przeznacza na opłaty, zaś drugą połowę przeznacza na codzienne utrzymanie żywność, leki, środki czystości. Wnioskodawczyni zakreśliła, że posiada mieszkanie komunalne o pow. 48 m ² oraz działkę o pow. 1443 m ². Oświadczyła, że nie posiada żadnych oszczędności. Mając na względzie powyższe, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.