VII SA/Wa 808/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant spec. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Przedsiębiorstwo B. Spółka Jawna w M., w dniu 20 sierpnia 2010 r. złożyło do Starosty Powiatu M. wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym na działce o nr geod. [...] położonej w M. przy ul. [...]. Do wniosku inwestor załączył 4 egz. projektu budowlanego wraz z wymaganymi opiniami, pozwoleniami i uzgodnieniami oraz oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ I instancji pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r., znak: [...] zawiadomił wszystkie zainteresowane strony o wszczęciu postępowania w ww. sprawie. Żadna ze stron nie wniosła uwag i zastrzeżeń. Po sprawdzeniu kompletności złożonego wniosku, zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami § 38 zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta M., uchwalonej uchwałą Rady Miasta M. nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. oraz wymaganiami ochrony środowiska, Starosta Powiatu M. decyzją z dnia [...] października [...] r. nr 1115/10, działając na podstawie art. 19 ust. 1, art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm. - zwanej dalej ustawą Prawo budowlane) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Przedsiębiorstwu B. Spółka Jawna w M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego czterokondygnacyjnego z 117 lokalami mieszkalnymi, 6 lokalami usługowymi i garażem podziemnym na 89 miejsc postojowych na działce nr [...] położonej w M. przy ul. [...]. Od decyzji tej odwołanie wniósł J. M. właściciel nieruchomości o nr geod. [...], znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Wojewoda Mazowiecki, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] stycznia [...] r., Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji przywołał treść art. 7 k.p.a. oraz art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Następnie zauważył, że teren, na którym usytuowana została planowana inwestycja - oznaczony na rysunku -1 - obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. symbolem "MU" - stanowi teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej jako przeznaczenie podstawowe oraz usług nieuciążliwych jako przeznaczenie dopuszczone. Zauważył także, że art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane jednoznacznie ustala sytuacje, w których właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej ma możliwość wydania decyzji odmawiającej pozwolenia na budowę. Przepis ten nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależało by wydanie pozwolenia na budowę. W przypadku stwierdzenia naruszeń lub nieprawidłowości w złożonym wniosku o pozwolenie na budowę organ winien nałożyć na inwestora obowiązek ich usunięcia, a w razie jego niedopełnienia wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Badając - w kontekście powyższych uregulowań - zgodność z prawem decyzji organu I instancji, Wojewoda [...] uznał, iż organ I instancji nie tylko mógł, ale miał obowiązek udzielenia pozwolenia na budowę dla planowanej przez Przedsiębiorstwo B. Jawna w M. inwestycji. Z akt przedmiotowej sprawy wynikało bowiem, iż zostały spełnione wymogi określone w art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. W ocenie organu odwoławczego nie ulega wątpliwości, iż spełnione zostały także wymogi wynikające z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, tj.: 1) projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami zawartymi w zmianie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta M. uchwalonej uchwałą Rady Miasta M. nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r.; 2) projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia; 3) projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 4) projekt został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Ponadto, jak wynika z projektu zagospodarowania planowanej inwestycji, projektowany budynek usytuowany został ścianą z otworami okiennymi i drzwiowymi w odległości zmiennej wynoszącej od 4,07 m do 10,39 m od granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi o nr ew. [...]. Zachowana została również minimalna odległość balkonów i tarasów od granicy ww. działek, zgodna z zapisami § 12 ust. 5 -2- rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Inwestor załączył do projektu budowlanego analizę nasłonecznienia i przesłaniania projektowanego budynku zgodnie z przepisami § 13 i § 60 ww. rozporządzenia. W analizie szczegółowo określone zostały parametry umożliwiające jednoznaczne stwierdzenie, że projektowana inwestycja nie narusza postanowień warunków technicznych. Analiza została sporządzona m.in. "w odniesieniu do budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...]". Wysokość przesłaniania mierzona do najwyższej krawędzi przesłaniającej wyliczona została na 9,64m i jest mniejsza od najmniejszej odległości projektowanego budynku do budynku przesłanianego wynoszącej 9,85 m. Do projektu budowlanego inwestor załączył także analizę nasłonecznienia pomieszczeń w związku z zapisami § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Analiza ta również sporządzona została w odniesieniu do m.in. budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce odwołującego się. Z jej zapisów wynika, że projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny z częścią usługową nie narusza postanowień zawartych warunkach technicznych w odniesieniu do budynków zlokalizowanych na sąsiednich działkach. Wymienione analizy zostały sporządzone przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu -zaświadczeniem wydanym przez właściwą izbę samorządu zawodowego i zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy nie mają podstaw prawnych do ich negowania. Wojewoda M. podkreślił, że w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę organy architektoniczno - budowlane badają, czy w związku z planowaną inwestycją może dojść do naruszenia interesu osób trzecich, a więc interesu właścicieli sąsiednich nieruchomości, w aspekcie dopuszczalności planowanej zabudowy i ewentualnego naruszenia norm i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Pozwolenie na budowę, zwłaszcza na obszarach zurbanizowanych, w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie zagrożone lub naruszone. Podkreślił również, że z reguły każda inwestycja prowadzona w zwartej zabudowie powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiedztwa, co jednak nie oznacza, że wydanie pozwolenia na budowę zawsze narusza prawo. Natomiast, zgodnie z art. 4 ustawy Prawo budowlane każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli -3- wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W ocenie organu II instancji projektowane zamierzenie inwestycyjne niewątpliwie mieści się w warunkach określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz spełnia wymagania dotyczące usytuowania budynków stosunku do granic i budynków znajdujących się na działkach sąsiednich, a także odpowiednie warunki użytkowe. Okoliczność, iż po zrealizowaniu przedmiotowej budowy powstaną dla odwołującego się określone uciążliwości i utrudnienia w porównaniu z dotychczasowymi warunkami korzystania z nieruchomości - nie podważają legalności decyzji o pozwoleniu na budowę, skoro uciążliwości te same przez się nie mogą prowadzić do wniosku, że organ I instancji dopuścił się naruszenia prawa. Skargę na decyzję Wojewody M. z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz na poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu M. złożył J. M., wnosząc o ich uchylenie w całości. Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszę przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia słusznego interesu - prawa do korzystania z nieruchomości skarżącego nr [...] w warunkach naturalnego oświetlenia zgodnie z jej przeznaczeniem. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem dokonywanej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że skarga J. M. nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani -4- przepisów postępowania administracyjnego, dających podstawę do jej uchylenia. W ocenie Sądu I instancji organy architektoniczno-budowlane obu instancji prawidłowo udzieliły wnioskodawcy Przedsiębiorstwu B. Spółka Jawna w M. pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ulicy [...] w M.. Biorąc pod uwagę podnoszone przez skarżącego zarzuty w pierwszej kolejności należy mieć na względzie, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Zgodnie z art. 4 ustawy Prawo budowlane każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Jak wynika z treści art. art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. A zatem w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 ustawy, a także dokonaniu określonych w art. 35 ust. 1 ustawy sprawdzeń, właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. Powyższe stanowisko jest powszechnie akceptowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/GI 823/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 540/08, Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2008 r. sygn. akt II OSK 1428/07). W związku z powyższym, w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli przez Sąd jest zbadanie, czy zaskarżona decyzja zapadła zgodnie z art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika, że inwestor spełnił wymogi jakie wynikają z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Tak złożone dokumenty przez inwestora zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego winny zostać sprawdzone pod względem: zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; zgodności projektu zagospodarowania działki lub -5- terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego pod względem wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 3.); wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia -zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 4.). Wykonując dyspozycję przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane organ architektoniczno-budowlany obowiązany był sprawdzić zgodność przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta M. uchwalonej uchwałą Rady Miasta M. nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Jak wynika z wyrysu przedłożonego planu miejscowego działka o nr [...], na której przewidziana jest kwestionowana inwestycja, znajduje się na terenie oznaczonym symbolem MU. Zgodnie z § 38 ust. 1 pkt 6 tego planu miejscowego, dla jednostki planistycznej oznaczonej takim symbolem, jako przeznaczenie podstawowe ustala się mieszkalnictwo wielorodzinne z możliwością lokalizacji usług nieuciążliwych. Projekt budowlany przedstawiony przez inwestora przewiduje na działce nr [...], realizację budynku mieszkalnego wielorodzinnego czterokondygnacyjnego ze 117 lokalami mieszkalnymi, 6 lokalami użytkowymi i garażem podziemnym na 89 miejsc. Wysokość projektowanego budynku wynosi 13,96m wobec dopuszczalnej planem wysokości 14m. Z powyższego wynika, iż zasadnie organ przyjął, iż wnioskowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym na tym terenie planem miejscowym. Ponadto odległość projektowanego budynku od granicy z sąsiednimi działkami budowlanymi wynosi od 4,07 do 10,39m. Odległość tę od granicy z działkami nr [...] i [...] zmniejszają wprawdzie balkony i tarasy, jednakże nie narusza to przepisu § 12 ust. 5 Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnosząc się do podstawowego zarzutu skarżącego dotyczącego braku światła dziennego w należącym do niego budynku wskazach należy, iż zatwierdzony projekt budowlany zawiera również analizę zacieniania przez projektowany budynek istniejących budynków położonych przy ulicy [...] od wschodniej strony budynku projektowanego. Z analizy tej wynika, że naturalne oświetlenie w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi w tych budynkach oraz nasłonecznienie w pokojach mieszkalnych tych budynków będzie -6- spełniać wymogi określone w § 13 i 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Należy zauważyć, że ani w skardze, ani w żadnym z pism składanych przez skarżących w toku postępowania nie znalazły się żadne zarzuty wykazujące nieprawidłowość sporządzenia powyższych analiz. Z uwagi na przedstawione ustalenia w ocenie Sądu nie można było skutecznie zarzucić decyzji organu II instancji, że została wydana z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, w tym techniczno-budowlanych. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku