VII SA/Wa 81/10

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. i T. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 81/10 ze skargi B. Z. i T. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [..] listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić B. Z. i T. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Razem ze skargą do Sądu wpłynęły na formularzu PPF wnioski B. Z. i T. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na okoliczność iż wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym ich wnioski rozpoznano łącznie niniejszym postanowieniem. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż B. Z. i T. Z. wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury T. Z. w wysokości 1957 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 150 m2. Nie wskazali innego majątku. Podali, ze miesięczne koszty utrzymania kształtują się na poziomie: leki 500 zł, prąd, woda, gaz, ścieki, śmieci, ogrzewanie – około 450 zł. Na żywność pozostaje 677 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową B. Z. i T. Z. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawcy nie wykazali, że nie są w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawcy posiadają dom o pow. 150 m2, dochód z którego się utrzymują to 1957 zł. Strona w niniejszym postanowieniu jest reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru. Okoliczności te świadczą, że strona posiada środki nie tylko na bieżące utrzymanie, ale potrafi zgromadzić oszczędności, które może przeznaczyć chociażby na opłacenie zawodowego pełnomocnika. Świadczy to o tym, iż strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby zwolnienie od kosztów sądowych. Należy nadmienić, że na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem w sprawie jest wpis sądowy w wysokości 100 zł. i koszt ten może pozostać dla strony jedynym wydatkiem strony w sprawie (inne wydatki mogące pojawić się na kolejnych etapach postępowania to wpis za uzasadnienie wyroku w przypadku wydania wyroku oddalającego skargę i złożenia wniosku o uzasadnienie – również 100 zł, opłaty kancelaryjne za odpisy). Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić 100 zł wpisu sądowego oraz ewentualne na tym etapie pozostałe inne koszty sądowe i odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).