VII SA/Wa 813/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi D. i P. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Burmistrz Miasta Z. zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił B. i P. P. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] obręb [...] w Z. przy ul. M., w miejscu ustalonym w projekcie planu zagospodarowania terenu i według projektu budowlanego stanowiącego integralną część niniejszej decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku D. i P. D. z dnia [...] lipca 2006 r., o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją, Starosta [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r., wydaną w oparciu o art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt. 4 i art.147 Kpa, odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, iż przedmiotowa inwestycja, zatwierdzona decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Burmistrza Miasta Z. jest zgodna z ustaleniami zawartymi w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Burmistrza Miasta Z. nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. Zgodnie z zatwierdzonym decyzją nr [...] projektem budowlanym, budynek mieszkalny realizowany ma być na działce nr ew. [...] obręb [...] w odległości 4,0 m od granicy z działką nr ew. [...] obręb [...]. Odległość ta jest zgodna z § 12 ust. 3 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz.690 ze zm.). W związku z powyższym właściciele działki sąsiedniej nie zostali uznani za stronę postępowania, a zgodnie z art. 147 Kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na wniosek strony, natomiast z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a następuje tylko na żądanie strony. W odniesieniu do w/w decyzji Starosta [...] stwierdził, iż nie można D. i P. D. uznać za stronę. Po rozpatrzeniu odwołania D. i P. D. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając w uzasadnieniu, że złożenie przez określony podmiot podania o wznowienie postępowania powoduje jedynie wszczęcie tzw. postępowania wstępnego, które powinno zakończyć się załatwieniem sprawy w trybie przewidzianym w art. 149 Kpa. Na tym etapie czynności organu administracyjnego winny ograniczyć się wyłącznie do zbadania czy: – podanie zostało złożone przez osobę, której przysługuje prawo strony, – zachowany został 30 dniowy termin do złożenia podania o wznowienie określony w art. 148 § 1 i § 2 Kpa – wskazana w podaniu o wznowienie przyczyna mieści się w kategorii przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 Kpa. Organ stwierdził, iż aby postępowanie mogło być wznowione na wniosek skarżących muszą być spełnione wszystkie w/w. przesłanki. W dołączonym do akt sprawy protokole Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2006 r. z inspekcji przeprowadzonej na skutek pisma D. D., w sprawie prowadzonych robót przy budowie budynku mieszkalnego na przedmiotowej działce wskazano, że: "na działce nr ew. [...] obręb [...] inwestor prowadzi roboty przy budowie budynku mieszkalnego na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...].12.2003r. znak [...] wydanej przez Burmistrza Miasta Z. w oparciu o zatwierdzony projekt indywidualny(...)". Na w/w dokumencie widnieje podpis D. D., więc należy uznać dzień [...] maja 2006 r. za datę, w którym skarżąca dowiedziała się o decyzji Burmistrza Miasta Z. Nr [...], znak [...] Natomiast złożenie wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło dopiero w dniu [...] lipca 2006 r., stwierdził organ czyli z uchybieniem terminu przewidzianego do złożenia w/w. wniosku. Skargę na powyższą decyzję złożyli D. i P. D., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej decyzji, która na mocy art. 16 § 1 Kpa jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi. Podstawy wznowienia postępowania administracyjnego wymienione są enumeratywnie w art. 145 § 1 Kpa. Wykładnia rozszerzająca podstaw wznowienia nie jest dopuszczalna (zob. wyrok NSA z 26 października 1999 r., IV SA 1739/97 - LEX nr 47859). Zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Art. 145a § 1 Kpa stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Natomiast na podstawie art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2). Wskazać należy, iż przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 Kpa i 145a Kpa, czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 Kpa oraz czy żądanie wznowienia postępowania zgłoszone zostało przez stronę. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania, albo żądanie wznowienia nie pochodzi od strony, organ administracji wyda decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. Termin do złożenia żądania wznowienia postępowania zaczyna bieg od dnia dowiedzenia się przez stronę w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, organ administracji zaś swobodnie ocenia dowody w tej mierze. W przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w art. 148 § 2 Kpa, organ administracji jest zobowiązany do wydania, na podstawie art. 149 § 3 Kpa, decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż organ administracji zasadnie uznał, iż o decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B. i P. P. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] obręb [...] w Z. przy ul M., strona skarżąca dowiedziała się podczas inspekcji przeprowadzonej w dniu [...] maja 2006 r. przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (na skutek pisma D. D.). Z załączonego do akt sprawy protokołu z dnia [...] maja 2006 r. wynika bowiem, iż "na działce nr ew [...] obr [...] inwestor prowadzi roboty przy budowie budynku mieszkalnego na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...]-12-2003 r., znak: [...] wydanej przez Burmistrza Miasta Z. w oparciu o zatwierdzony projekt indywidualny." Na w/w dokumencie widnieje podpis D. D.. Od tego więc momentu należało liczyć termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...]. Natomiast wniosek w sprawie wznowienia postępowania został złożony w dniu [...] lipca 2006 r. (do niewłaściwego organu). Do właściwego organu Starosty [...] wniosek skarżących został przesłany dopiero w dniu [...] sierpnia 2006 r. Niewątpliwie zatem skarżący D. i P. D. uchybili terminowi określonemu w art. 148 Kpa. Ponadto obydwoje skarżący uczestniczyli w postępowaniu zakończonym decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r. uchylającą decyzję z dnia [...] maja 2006 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie robót prowadzonych przy budowie domu inwestorów. W postępowaniu tym wymieniana była decyzja o pozwoleniu na budowę udzielona B. i P. P.. Zachowanie terminu miesięcznego do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania musi być udowodnione przez wnioskujących. Wymogu tego skarżący nie dopełnili. Ponadto nie można podzielić zarzutu skarżących podniesionych w odwołaniu od decyzji I instancyjnej, iż im jako sąsiadom przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę dotyczącą inwestycji na sąsiedniej działce. Z dniem 11 lipca 2003 r. został zmieniony przepis art. 28 Prawa budowlanego z 1994 r. i za stronę postępowania o pozwoleniu na budowę obok inwestora zostali uznani tylko właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Za obszar oddziaływania obiektu należy uznać obszar określony dla projektowanego obiektu budowlanego w chwili wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę tego obiektu, na podstawie jego rodzaju i charakterystyki. Właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości sąsiadujących z projektowaną budową muszą wskazać konkretny przepis przewidujący w konkretnej sytuacji ograniczenie w swobodnym korzystaniu z ich nieruchomości wprowadzone ze względu na powstanie w sąsiedztwie określonego obiektu budowlanego. Tego skarżący nie wskazali. Powołali się oni na okoliczność, iż budowany obiekt na sąsiedniej nieruchomości został usytuowany w odległościach naruszających przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.). Należy podkreślić, iż dla legitymacji strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę znaczenie może mieć jedynie odległość projektowanej inwestycji od granic sąsiedniej działki wynikająca z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do pozwolenia, nie zaś rzeczywiste usytuowanie inwestycji w terenie. Z załączonego do akt sprawy projektu budowlanego w szczególności z projektu zagospodarowania działki wynika ewidentnie, iż projektowany budynek miał być usytuowany w odległościach 4m i 4,10m od granic sąsiednich nieruchomości. A więc projekt budowlany stanowiący załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę w sposób zgodny z cytowanym wyżej rozporządzeniem sytuował projektowaną inwestycję. Zdaniem Sądu prawidłowo więc w tej sytuacji organy administracyjne przyjęły, iż skarżącym nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o pozwoleniu na budowę. Powoływany przez skarżących nie zgodne z przepisami wyżej wymienionego rozporządzenia rzeczywiste usytuowani inwestycji może spowodować jedynie wszczęcie postępowania przez organy nadzoru budowlanego, co do ewentualności zaistnienia odstępstw wykonanej budowy w stosunku do wydanego pozwolenia na budowę. W świetle powyższego, mając na uwadze fakt, iż strona skarżąca wniosła podanie o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu, określonego w art. 148 § 1 Kpa, a ponadto nie wykazała swojego interesu prawnego, obowiązkiem organu było wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 Kpa). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.