VII SA/Wa 813/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. R. R. składając skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2011r. zwrócił się jednocześnie do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że w dniu 23 lutego 2011r. urodziło mu się dziecko, jednak już od 10 lutego 2011r. żona skarżącego potrzebowała jego opieki z uwagi na zły stan zdrowia i zagrożenie ciąży. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Za taką nie dającą się przezwyciężyć przeszkodę nie można uznać okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku. W ocenie Sądu konieczność sprawowania opieki nad ciężarną żoną nie uniemożliwiała skarżącemu wniesienia skargi w terminie. Zauważyć trzeba, że sporządzenie skargi (która nie wymaga uzasadnienia) i nadanie jej w urzędzie pocztowym nie jest czynnością na tyle czasochłonną, aby nie było możliwe jej dokonanie w czasie opiekowania się żoną. Warto też zauważyć, że R. R. w żaden sposób nie udokumentował złego stanu zdrowia żony i zagrożenia ciąży. Tymczasem z powołanego art. 87 ustawy wynika powinność strony wnoszącej o przywrócenie terminu przedstawienia w sposób przekonujący faktów, które miałyby świadczyć o braku jej winy, a także w razie konieczności zobrazowania podnoszonych okoliczności za pomocą odpowiednich dokumentów. Zdaniem Sądu R. R. nie uprawdopodobnił, iż bez swojej winy nie dokonał czynności procesowej w ustawowym terminie, wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje więc na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.