VII SA/Wa 814/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę. II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 19 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. odmawiające wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone Wspólnocie w dniu 20 lutego 2012 r. co potwierdza znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego zwrotne potwierdzenie odbioru. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 21 marca 2012 r. W dniu 17 marca 2012 r. (data stempla pocztowego) Wspólnota wniosła skargę na ww. postanowienie. Na kopercie w której nadano skargę, adresata wskazano w następujący sposób: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pośrednictwem Wojewody [...]". Skarga wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 19 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po zarejestrowaniu skargi pod numerem KO 93/12 w wyniku wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII, w dniu 22 marca 2012 r. przesłał skargę do Wojewody [...] celem udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt administracyjnych. W dniu 6 kwietnia 2012 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź organu na skargę wraz z aktami. Organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Warunkiem zachowania terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w ww. przepisie jest skierowanie skargi (przez nadanie w urzędzie pocztowym lub bezpośrednie złożenie w tym terminie do właściwego organu) do organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Skarga powinna wpłynąć do organu administracji, by ten mógł ją przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zgodnie z treścią art. 54 §1 i § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie organem tym był Wojewoda [...] zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wpłynięcia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej. Przez nadanie skargi należy rozumieć dzień m.in. jej oddania w polskim urzędzie pocztowym. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 20 lutego 2012 r., wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął w dniu 21 marca 2012 r. W związku z tym, że w niniejszej sprawie skarga wpłynęła bezpośrednio do Sądu, zamiast do Wojewody [...], z pominięciem trybu wynikającego z art. 54 § 1 p.p.s.a należy przyjąć, że datą wniesienia skargi był dzień 22 marca 2012 r., w którym nastąpiło nadanie skargi przez Sąd zgodnie z właściwością do Wojewody [...]. W tej sytuacji należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3, art. 53 § 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.