VII SA/Wa 818/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki pawilonu handlowego skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 ustawy Prawo budowlane /tekst jednolity Dz.U. nr 106 z 2000 r. poz. 1126 - z póżn. zmianami/ nakazał W. z siedzibą przy ul. W. w W. rozbiórkę pawilonu handlowego zlokalizowanego na terenie działki o nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. W. w W. wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że w wyniku dokonanych z urzędu czynności kontrolnych w dniach 29.08.2003r i 15.09.2003r ustalono, iż na terenie działki o nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. W. trwały roboty budowlane przy budowie pawilonu handlowego, którego użytkownikiem jest W. natomiast inwestorem w/w prac wykonywanych bez pozwolenia na budowę była Pani J.D. Ustalono, iż wykonano nową konstrukcję częściowo wykorzystując konstrukcję istniejącego pawilonu handlowego "M.". Pokryto dach podwyższając cały obiekt o połowę dotychczasowej jego wysokości. Ocieplono i obito szalówką drewnianą ściany zewnętrzne. Wewnątrz pawilonu wykonano ściany działowe z bloczków gazobetonowych i płyt gipsowo-kartonowych oraz szlichtę betonową na podłodze. W konsekwencji wybudowano nowy obiekt, którego budowa wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Postanowieniem nr [...]r. organ wstrzymał prowadzenie robót budowlanych, nakazał zabezpieczenie budowy przed dostępem osób trzecich oraz nałożył na W. obowiązek przedstawienia w PINB [...] zaświadczenia z organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy zagospodarowania terenu o zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pismem z dnia 24.10.2003r. w/w Spółdzielnia powiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], że nie posiada przedmiotowego zaświadczenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania inwestora J.D. decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2004r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazuję sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nie dokonał pełnej analizy stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie wskazując, że w postanowieniu Nr [...] z dnia [...].10.2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał W. jako właścicielowi działki nr ew. [...] obręb [...] przy ul. W. wstrzymanie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego pawilonu. Natomiast z dokumentów dołączonych do akt sprawy wynika, że właścicielem działki jest [...]. Ponadto w/w postanowieniu uznaje się W. jako właściciela pawilonu, stwierdzając jednocześnie, że przebudowa dokonana została przez inwestora —J.D. Dalej w decyzji PINB [...] Nr [...] z dnia [...].01.2003r. W. występuje już tylko jako użytkownik działki nr [...] obręb [...] przy ul. W. w W. i pawilonu znajdującego się na niej. W piśmie z dnia [...].01.2004r. skierowanym do J.D. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] informuje, że nie może uznać jej za stronę w posterowaniu, ponieważ W. odstąpiło od umowy dzierżawy przedmiotowego pawilonu w trybie natychmiastowym w dniu 17.09.2003r. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego inwestor - Pani J. D. posiada przymiot strony wynikający wprost z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Zdaniem organu II instancji adresatem ewentualnego obowiązku nałożonego w/w postanowieniem powinna być J.D. jako inwestor, co wynika między innymi z art. 48 ust. 5 Prawa budowlanego. Ponadto organ wskazał, że w dniu 27.02.2004r. J.D. przedstawiła postanowienie Sądu Rejonowego [...] Wydział [...] Cywilny z dnia [...].02.2004r., w którym Sąd postanowił zabezpieczyć powództwo Pani J. D. poprzez zakazanie W. rozbiórki pawilonu "M." usytuowanego na działce nr [...] obręb [...] przy ul. W. w W. oraz zakazał oddawania powyższej nieruchomości w dzierżawę lub najem do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Skargę na powyższą decyzję złożyła J.D., podnosząc, że w piśmie z dnia 27.01.2004r wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji [...], jednak [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozpatrzył tego wniosku, tylko potraktował wystąpienie jako odwołanie. Strona w skardze podkreśla że jest użytkownikiem pawilonu i to ona przeprowadziła jego remont, a nie jak twierdzi organ I instancji wybudowała nowy obiekt, którego budowa wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uznał ,że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydał decyzję nr [...] w dniu [...] stycznia 2004r. W dniu 26.01 2004r. Skarżąca złożyła pismo do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie uznania jej za stronę postępowania a następnie kolejnymi pismami z dnia 27.01.204r., 5.02.2004r i 19.02.2004r. wnosiła odwołania i wnioski o stwierdzenie nieważności skarżonej decyzji. W świetle powyższego organ II instancji był uprawniony do uznania wystąpień inwestora J.D. jako odwołań od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Stronie, która nie brała udziału w postępowaniu I-instancyjnym, przysługuje bowiem prawo do wniesienia odwołania wówczas, gdy podmiot ten, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji (a jest stroną w rozumieniu art. 28 KPA) wnosi odwołanie w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono. Organ II instancji rozpatrując więc odwołanie J. D. zasadnie stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nie dokonał pełnej analizy stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie nie uznając praw inwestora —J. D. Nie ulega wątpliwości, że decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 kpa. Zdaniem Sądu dopiero prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwala na ocenę, czy w sprawie zostały właściwie zastosowane odpowiednie przepisy prawa budowlanego. Zgodnie z art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracyjny może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozstrzygnięcia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania w całości lub w znacznej części. Obowiązek zastosowania instytucji reformacji i orzeczenia co do istoty sprawy zamiast uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpoznania, w sytuacji stwierdzenia jej wadliwości, w świetle powołanego przepisu istnieje wówczas, gdy dokonując kontroli instancyjnej organ II instancji nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego i nie stwierdził potrzeby dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Sytuacja taka w omawianej sprawie nie istnieje, gdyż organ I instancji przeprowadził postępowania wyjaśniające z rażącym naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jak i prawa budowlanego. W takich przypadkach organ odwoławczy, aby dokonać oceny prawidłowości ustalenia stanu faktycznego, musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające albo w całości, albo w znacznej części, a do tego nie jest uprawniony, nie mieści się to w jego kompetencji. W przedmiotowej sprawie, organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w przedmiocie zbadania zgodności decyzji z obowiązującymi, w dniu wydania decyzji, przepisami prawa budowlanego, w tym warunkami technicznymi. Nie zebrał również materiału dowodowego i nie wyjaśnił stanu faktycznego i prawnego sprawy co mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie, a więc zgodnie z dyspozycją art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, należało decyzję uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż podnoszone w skardze zarzuty nie mogą podważyć rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.