VII SA/Wa 819/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015r. , znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na inwestycję drogową postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 14 marca 2015r. W. M. za pośrednictwem organu wniósł skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody L. z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na " Rozbudowie al. [...] w L., w tym budowie czwartego wlotu skrzyżowania al. [...] z ulicą N. wraz z rozbudową drogi serwisowej oraz z przebudową sieci gazowej, wodociągowej, kanalizacji deszczowej, budową i przebudową oświetlenia drogowego, sieci elektroenergetycznej SN i nn, sieci technicznej i rozbiórką budynków kolidujących z projektowaną drogą serwisową" W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W rozpatrywanej sprawie skarżący ograniczył się w istocie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bez wskazania jakichkolwiek przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu. We wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie skarżący nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania zaskarżonej decyzji, zaniechał uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Skarżący nie wyjaśnił, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu. Wskazać należy, iż nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku zarzuty skierowane przeciwko zaskarżonej decyzji. Nie można ich uznać za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż nie spełniają przesłanek, o których mowa art. 61 § 3 p.p.s.a. Zarzuty postawione decyzji będą wzięte pod uwagę na etapie merytorycznego rozstrzygania sprawy, a nie w momencie rozpatrywania wpadkowego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż zniweczyłoby to cel sądowej kontroli decyzji. Reasumując stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał okoliczności, pozwalających stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.