VII SA/Wa 82/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku A. S. o przyznawanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], sygn. [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora generalnego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego postanawia: przyznać A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 9 stycznia 2012 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy A. S., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2012r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu [...] lutego 2012 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku i nadesłanych wyjaśnieniach wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie osiągającą żadnych dochodów. Wskazał, że posiada zadłużenie w wysokości 170.000,00 złotych z którego się utrzymuje. Ponadto skarżący nie wykazał posiadania własnego domu, mieszkania, ani nieruchomości, a także żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W piśmie wyjaśniającym z dnia 23 lutego 2012r. wnioskodawca oświadczył, że zamieszkuje w piwnicy, której powierzchnia użytkowa wynosi ok. 70 m ². Podał, że nie opłaca kosztów utrzymania piwnicy z powodu braku środków pieniężnych. Wnioskodawca wskazał, że miesięcznie ponosi następujące wydatki ok. 310,00 złotych na zakup żywności, opłatę za telefon w wysokości 30,00 złotych, opłatę za abonament telewizyjny w wysokości 14,90 złotych, na zakup środków czystości, lekarstw, odzieży kwotę 15,00 złotych, na korespondencję procesową kwotę 80,00 złotych, kwotę 150,00 złotych za przemieszczanie się do biblioteki. Skarżący oświadczył, że nie uzyskuje pomocy ze strony rodziny lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych, nie uzyskuje dochodów z prac sezonowych, dorywczych, zleceń, o dzieło. Wnioskodawca wyjaśnił, również, że aktualnie nie spłaca zadłużenia w wysokości 170.000 złotych, zamierza je spłacić po objęciu należnego jednego z wyższych stanowisk w korpusie służby cywilnej. Wnioskodawca dodał, że uzyskał kwotę 2.000,00 złotych od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z tytułu przewlekłości w sprawie VII SA/Wa 1933/10. Fakt ten, w świetle danych przedstawionych przez wnioskodawcę nie wpłynął na podjęte rozstrzygnięcie. Podkreślić należy, że wnioskodawca posiada znaczne zadłużenie w wysokości 170.000, 00 złotych Mając na względzie powyższe dane, a przede wszystkim fakt, iż skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie osiągającą żadnych dochodów uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ze względu na fakt, iż wnioskodawca wniósł o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.