VII SA/Wa 825/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [....] grudnia 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi E. S. i S. S. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Skarżący – E. S. i S. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie zrealizowanego budynku letniskowego o konstrukcji częściowo murowanej i częściowo szkieletu drewnianego. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], bowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś wstrzymanie wykonania nie stwarza zagrożenia dla bezpieczeństwa, bowiem budynek jest w dobrym stanie technicznym. W uzasadnieniu, powołując się na orzecznictwo sądowo-administracyjne podnieśli, że nie ulega wątpliwości, że rozbiórka ww. obiektu budowlanego doprowadzi do powstania szkody, której skutków w zasadzie nie będzie można odwrócić. Przyznali, że wprawdzie będzie można odbudować budynek, jednak nie można zapominać o wkładzie pracy, który skarżący włożyli w jego zbudowanie oraz emocjonalnym przywiązaniu do miejsca, które jest dla nich miejscem wypoczynku, i z którym wiążą się wspomnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W ocenie Sądu, należy zgodzić się ze skarżącymi, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...]. Dokonanie nakazu rozbiórki samowolnie zrealizowanego budynku letniskowego o konstrukcji częściowo murowanej i częściowo szkieletu drewnianego doprowadzi z pewnością do zniszczenia co najmniej części użytych do jego budowy materiałów budowlanych oraz będzie wiązało się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Nadto ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku również będzie wymagał poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. Ponadto zauważyć należy, że zaskarżona decyzja nakazuje całkowitą rozbiórkę budynku letniskowego, natomiast skarżący kwestionując ww. decyzję podnieśli w skardze, że niezasadnie nakazem rozbiórki został objęty cały budynek, skoro został on rozbudowany na podstawie zgłoszenia, a zatem prawidłowe byłoby nakazanie częściowej rozbiórki ww. budynku. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd, rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, nie dokonuje oceny zawartości skargi, jednak rozbiórka przedmiotowego budynku przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez Sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona właścicielom ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.