VII SA/Wa 83/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić dopuszczenia D. G. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. K. K. (,,skarżący’’) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], nakazującej W. i M. K. w terminie od dnia 8 września 2017 r., do dnia 30 listopada 2017 r., rozbiórkę budynku gospodarczego, usytuowanego na działce o nr ew. [...], położonej przy ul. [...] w [...] oraz uporządkowanie terenu po rozniórce. Następnie, po wydaniu zarządzenia o wyznaczeniu terminu rozprawy, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło w dniu 16 sierpnia 2018 r., pismo D. G. (,,wnioskodawca’) z dnia 14 sierpnia 2018 r. (karta nr 19 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2018 r., zwrócono się do D. G. o wyjaśnienie treści pisma z dnia 14 sierpnia 2018 r., poprzez: a) wskazanie, czy ww. wnosi o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania; b) w przypadku, gdy ww. wnosi o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania – wezwano do wykazania interesu prawnego, uzasadniającego jej udział w postępowaniu sądowym, tj. nadesłania oryginału lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem aktu notarialnego, ew. odpisu księgi wieczystej, którego jest właścicielem (współwłaścicielem) - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 14 sierpnia 2018 r., w aktach sprawy bez rozpoznania. Pouczono wnioskodawcę o treści art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej ,,P.p.s.a."). D. G., pismem z dnia 4 września 2018 r. (karta nr 28 akt sądowych) wniosła z zachowaniem terminu odpowiedź na powyższe zarządzenie z dnia 20 sierpnia 2018 r. W przedmiotowym piśmie wskazała, iż wnosi o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania z uwagi, iż w chwili obecnej toczy się postępowanie przed sądem powszechnym w [...] o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie. W związku z powyższym wniosła również o zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Sąd stosownego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek D. G. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 32 P.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W myśl art. 12 tej ustawy przez stronę rozumie się również uczestnika postępowania. Stosownie zaś do treści art. 33 § 2 P.p.s.a., udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 P.p.s.a,, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Należy wskazać, że cytowany art. 33 § 2 ww. ustawy, nie może być interpretowany w oderwaniu od innych norm prawa regulujących kwestię interesu prawnego jako podstawy skutecznego prowadzenia postępowania w celu wzruszenia określonego aktu administracyjnego. Podstawową przesłanką uzasadniającą dopuszczenie wnioskodawcy do udziału w postępowaniu sądowym jest uznanie, że istnieje norma prawa materialnego, z której można wywieść jego interes prawny do uczestnictwa w tym postępowaniu. Należy zatem ustalić, czy wnioskodawcy przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji, choć nie brał w nim udziału. Interes prawny strony powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego, której zastosowanie ma wpływ na sytuację wnoszącego dany wniosek, żądanie, czy skargę. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreślany jest w szczególności realny i aktualny charakter interesu prawnego wynikający z zastosowania konkretnej normy prawnej. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny czyli sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa mogącymi stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., sygn. I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Podmiot wnoszący o dopuszczenie do udziału w sprawie powinien wykazać, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy jego interesu prawnego. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca jest zainteresowana rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Zauważyć należy, że wnioskodawca nie wskazała konkretnej normy prawa materialnego, na podstawie której dochodzi ochrony własnego interesu prawnego. Nie załączyła do pisma dokumentów potwierdzających toczącego się postępowania o stwierdzenia nabycia własności przez zasiedzenie. Nie wskazała również sygnatury akt sprawy, pod jakim toczy się postępowanie o zasiedzenie. Samo zwrócenie się do Sądu o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania i wskazanie, że toczy się postępowanie o zasiedzenie, w ocenie Sądu nie jest wystarczającą okolicznością, by uznać, że wnioskodawca wykazała interes prawny, stosownie do treści art. 33 § 1 P.p.s.a. Bezspornym w sprawie pozostaje zatem, że wnioskodawca nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. W szczególności nie została doręczona jej zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji. Rozpatrując przedmiotowy wniosek o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu Sąd stwierdził, że wnioskodawca nie wykazała przepisu materialnoprawnego, z którego wynikałby interes prawny do bycia uczestnikiem postępowania. Ponadto analiza przepisów zastosowanych w niniejszej sprawie nie pozwala na stwierdzenie, że wnioskodawca powinna być uczestnikiem postępowania. W rezultacie nie została spełniona przesłanka uzasadniająca dopuszczenie wnioskodawcy do udziału w postępowaniu sądowym, w charakterze uczestnika postępowania. Sąd uznał, iż wnioskodawca może mieć jedynie interes faktyczny, może być bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy, jednakże to zainteresowanie nie jest poparte przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym, w ocenie Sądu, przepis art. 33 § 2 P.p.s.a., nie daje podstaw do dopuszczenia D. G. jako uczestnika postępowania w przedmiotowej sprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.