VII SA/Wa 832/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 832/11 ze skargi E. R. i Z. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 24 lutego 2011 r. E. R. i Z. R., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., znak: [...], o stwierdzeniu nieważność decyzji Starosty Powiatowego w Ś. z dnia [...] lipca 2003 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku usługowo-mieszkalnego wraz z przyłączami wodociągowymi i kanalizacji sanitarnej na działkach nr [...] położonych przy ul. [...]. Wnioskodawcy w ogóle nie uzasadnili swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zdaniem Sądu, należy uznać, że charakter przedmiotowej spawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, którą Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Należy stwierdzić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza, że z obrotu prawnego zostanie wyeliminowana decyzja o pozwoleniu na budowę ze skutkiem ex tunc. Oznacza to, że dla inwestora skutek w postaci konieczności przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, co może go narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy mieć na względzie, że jednym z rozstrzygnięć wydawanych na podstawie art. 51 Prawa budowlanego jest nakaz rozbiórki, co bezwątpienia może spowodować trudne do odwrócenia skutki (faktyczne, jak i materialnoprawne), w tym niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.