VII SA/Wa 835/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga spółki T. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia. Powyższą decyzją organ uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] października 2015 r. znak: [...] i stwierdził naruszenie przez przewoźnika przepisów rozporządzenia WE 261/2004 w związku z opóźnieniem lotu i nałożył karę pieniężną w łącznej wysokości 8 000 zł. We wskazanej wyżej skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że brak wstrzymania wykonania decyzji skutkować może wszczęciem postępowania egzekucyjnego w administracji, co może spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci wyegzekwowania od skarżącej spółki równowartości nałożonej kary oraz obciążeniem kosztami egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Zaznaczyć bowiem trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym zauważyć należy, iż w omawianym przepisie chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Należy też wskazać, że z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 ww. ustawy wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie może odnieść zamierzonego skutku. W uzasadnieniu strona skarżąca odwołuje się do zdarzeń przyszłych, a więc które jeszcze nie nastąpiły i niezwiązanych bezpośrednio ze sprawą. Taką okolicznością jest możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji. Tymczasem zagrożenie szkodą musi być realne i grozić w czasie teraźniejszym, a nie w przyszłości. Wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego byłby zasadny w toku tego postępowania (egzekucyjnego), kiedy będzie się ono toczyć. Obecnie - z tej przyczyny - nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności powołane przez wnioskodawcę nie mogą być potencjalne i hipotetyczne. W interesie strony skarżącej leży więc takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Należy również zauważyć, że samo nałożenie kary pieniężnej jest odwracalne, gdyż w razie uchylenia zaskarżonej decyzji wpłacona kara podlegałaby zwrotowi. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.