VII SA/Wa 838/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i R. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w punkcie trzecim sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2010 r., w ten sposób, że w miejsce słów "(dwieście)" wpisać "(czterysta dwadzieścia cztery)". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku. Wykładania gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W przedmiotowej sprawie, w punkcie trzecim sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2010 r., zaistniała oczywista omyłka polegająca na mylnym słownym oznaczeniu kwoty zasądzonej od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. We wskazanym wyroku Sąd zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących E. S. i R. S. kwotę 424 zł., słownie powinno to być zatem "czterysta dwadzieścia cztery" złote. Tym samym sprostowanie stało się konieczne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.