VII SA/Wa 84/12

Dnia 27 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 84/12 ze skargi A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] października 2001 r., nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura Drogownictwa w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 listopada 2011 r. A. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Jako przedmiot zaskarżenia wskazał stanowisko/decyzję, inny akt, czynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura Drogownictwa w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej - [...], zawarte we wszelkich pismach istniejących w sprawie. Ponadto wniósł o zobowiązanie Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów następcy prawnego byłego Szefa Służby Cywilnej do przeniesienia osoby skarżącego na przedmiotowe stanowisko/uznanie uprawnienia skarżącego i obowiązku organu. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2011 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności ewentualnie poprzez wskazanie, jakiej decyzji, postanowienia, ewentualnie innego aktu organ nie wydał lub jakiej czynności organ nie podjął, pomimo ciążącego na nim obowiązku. W odpowiedzi na ww. wezwanie, w piśmie z dnia 3 stycznia 2012 r. skarżący wskazał w pkt. 2 lit. a, że skarży stanowisko byłego Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu [...] zawarte w piśmie z dnia [...] października 2001 r. nr [...] i wszelkich innych pismach istniejących w sprawie. W związku z powyższą odpowiedzią skarżącego, w której sprecyzował przedmiot zaskarżenia w zakresie stanowiska byłego Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu [...] zawarte w piśmie z dnia [...] października 2001 r. nr [...], Sąd potraktował przedmiotową skargę jako na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] października 2001 r. nr [...], sygn. - [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura Drogownictwa w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Jak wynika z ustaleń Sądu decyzja Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] października 2001 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura Drogownictwa w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej była już wcześniej przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. S.. Powyższą skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił postanowieniem z dnia 19 października 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1954/05, jako niedopuszczalną. A zatem wskazania wymaga, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczyła się już sprawa dotycząca skargi A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] października 2001 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura Drogownictwa w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej i w tej sprawie zapadło już prawomocne orzeczenie. Powyższa okoliczność powoduje, że wyczerpana została dyspozycja art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ skarga A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] października 2001 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura Drogownictwa w Ministerstwie Transportu i Gospodarki Morskiej została już prawomocnie orzeczona. W związku z powyższym orzeczono jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który powołuje się na zasadę postępowania sądowego res iudicata, czyli powagę rzeczy osądzonej.