VII SA/Wa 840/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości skargę oddala. VII SA/Wa 840/11 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] na podstawie art. 66 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane /Dz. U. Nr 156 z 2006r poz. 1118 - tekst jednolity z późniejszymi zmianami zwanej dalej K.p.a. / nakazał M. G. P. G. i A. W., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w funkcjonowaniu i podłączeniu urządzeń do przewodów kominowych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] w [...], poprzez wykonanie robót wskazanych w opinii nr [...] z dnia [...] listopada 2010r. oraz w opinii nr [...] z dnia [...] września 2010r., z wyników przeprowadzonych oględzin - ekspertyz urządzeń wentylacyjnych i ogrzewczo -kominowych, sporządzonych przez mistrza kominiarskiego J. M. o nr dyplomu [...] w następującym zakresie: uszczelnić przewody kominowe w pionie kominowym nr 4, szczególnie pomiędzy przewodami nr 1 i 2 oraz 3 i 4; usunąć rurę z przewodu kominowego znajdującą się w pionie kominowym nr 4 - pozostałość po odłączonym kotle pieca gazowego co. z lokalu nr 2 na I piętrze ; podwyższyć pion kominowy nr 4 w pionie nr 4 do którego podłączony jest kominek z lokalu nr 1 (suterena), celem uniknięcia zaciągania dymu do wentylacji kuchni i łazienki lok. nr 2; d) dokonać remontu głowic kominów nr 1 i 4; zapewnić wentylację w pomieszczeniu lokalu nr 1A (suterena) w którym zainstalowany jest piec gazowy ; wykonać otwory nawiewne w drzwiach pomieszczenia, gdzie zainstalowany jest piec gazowy z lokalu nr [...] zainstalować drzwiczki kontrolne w podstawy przewodu spalinowego lok. nr [...]. Nałożenie powyższych obowiązków na współwłaścicieli budynku, którymi są M. G. A. W. oraz P. G., było wynikiem przeprowadzonej przez organ I instancji kontroli w dniu 15.12.2009 r. i w dniu 20.08.2010 r. oraz przedłożonych protokołów sporządzonych przez mistrza kominiarskiego które wykazały nieprawidłowości w funkcjonowaniu i podłączeniu urządzeń do przewodów kominowych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym przy ul. [...] w [...]. Zaskarżoną, przez M. G., decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. VII SA/Wa 840/11 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, tekst jednolity z późniejszymi zmianami), zwanej dalej K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania M. G. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazując w uzasadnieniu, że organ pierwszej prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie, jak i prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne, nie naruszając przy tym przepisów prawa. Odnosząc się do argumentacji przedstawione w odwołaniu przez M. G. organ wskazał, że z materiału dowodowego, tj. aktualnej opinii Nr [...] z dnia [...].11.2010 r. oraz opinii Nr [...] z dnia [...].09.2010 r. wynika, że usunięcie nieprawidłowości w funkcjonowaniu i podłączeniu urządzeń do przewodów kominowych w przedmiotowym budynku jest możliwe tylko poprzez wykonanie robót wskazanych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego wniosła M. G. zarzucając zaskarżonej decyzji: a/ niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust.1 pkt. 1 Prawa Budowlanego i nakazanie wykonania czynności w budynku w Warszawie w zakresie nie do pogodzenia z interesem wszystkich współwłaścicieli, b/ nie zastosowania art. 68 pkt. 1 i 2 ustawy - Prawo Budowlane i w sytuacji potwierdzenia zagrożenia budynku , nie wydania orzeczenia o wyłączeniu budynku i przesłaniu decyzji właściwemu organowi zobowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych , c/ naruszenia przepisów postępowania , które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 138 par. 1 pkt. 2 kpa oraz art. 83 ust.l ustawy Prawo Budowlane przez nie uwzględnienie wniosku z odwołania w zakresie orzeczenia o obowiązku z art. 68 pkt. 1 i 2 Prawa Budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. VII SA/Wa 840/11 Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. nr 153, poz. 1270), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zdaniem Skarżącej orzeczenie nie daje możliwości usunięcia nieprawidłowości z uwagi na brak możliwości współdziałania współwłaścicieli. Ponadto zdaniem Skarżącej orzeczenie jest niewykonalne wobec przebywania w budynku najemców. Wskazać zatem należy, że kwestie z zakresu stanu technicznego obiektów budowlanych zostały uregulowane w rozdziale 6 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zatytułowanym Utrzymanie obiektów budowlanych. Stosownie do treści art. 61 Prawa budowlanego zamieszczonego w powyższym rozdziale 6, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2, czyli użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 art. 5, zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Konsekwencją stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego jest podjęcie przez organ nadzoru budowlanego decyzji w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania opisanej wyżej decyzji, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: VII SA/Wa 840/11 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 2) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 3) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Z cyt. wyżej przepisów wynika zatem, że naruszenie obowiązków wynikających z art. 61 w związku z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego skutkuje m.in. sankcją w postaci nakazu określoną w art. 66 Prawa budowlanego. Podkreślić należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęte zostało, że ów nakaz, powinien być skierowany do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, na którym zgodnie z art. 61 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, ciąży obowiązek utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym oraz niedopuszczenia do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej (wyrok NSA z 21 listopada 2008 r., sygn. akt II OSK 1442/07). Zgodnie z art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, właściwy organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Jednakże z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy a przede wszystkich z protokołu oględzin z dnia 20 sierpnia 201 Or. nie wynika istnienie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Problemem jest tu, jak wynika ze skargi, konieczność współdziałania wszystkich współwłaścicielu obiektu. W niniejszej sprawie niesporna jest jednak okoliczność, że obiekt jest współwłasnością skarżącej M.G. oraz A. W. i P. G. oraz że przedmiotowy budynek był w nieodpowiednim stanie technicznym, co wykazała przeprowadzona przez organ powiatowy kontrola oraz co wynika z opinii kominiarskiej oraz protokołu z przeglądu budynku. Wskazać należy, że w przepisie art. 66 w związku z art. 61 Prawa budowlanego, określono krąg podmiotów zobowiązanych do utrzymania obiektu budowlanego, którymi są właściciel lub zarządca obiektu. W sytuacji gdy budynek objęty jest współwłasnością obowiązek utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym ciąży na wszystkich współwłaścicielach łącznie. Oznacza to, że obowiązek ten w tym przypadku VII SA/Wa 840/11 może być nałożony na wszystkich współwłaścicieli łącznie względnie na zarządcę, natomiast nie można nim obciążyć tylko jednego ze współwłaścicieli nawet wówczas gdyby tylko on ponosił winę za zaistniały stan rzeczy. Podobne stanowisko jest powszechnie akceptowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, co znajduje potwierdzenie w wyroku z dnia 11 kwietnia 1996 r. SA/Po 2419/95 (nie publikowany), czy też w wyroku z dnia 14 maja 1996 r. SA/Wr 2096/95 /Prokuratura i Prawo 1997 Nr 6, poz. 45/. Wszelkie zaś spory pomiędzy współwłaścicielami wynikłe na tym tle, łącznie z problemem rozliczenia związanych z tym kosztów nie należą do administracyjnej drogi postępowania i podlegają kognicji sądów powszechnych. Zdaniem Sądu, brak jest zatem dostatecznych podstaw prawnych do zakwestionowania stanowiska organów orzekających co do obciążenia m. innymi właśnie skarżącej obowiązkiem doprowadzenia objętego postępowaniem budynku do właściwego stanu technicznego. W ocenie Sądu, wobec prawidłowych ustaleń organu, że zarówno decyzja organu wojewódzkiego jak i powiatowego nie narusza przepisów prawa, a w szczególności art. 156 § 1 k.p.a. słusznie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia ich nieważności. Zasadne ustalenia organu powodują zatem, że rozpoznana skarga nie podważyła ani legalności ani słuszności wydanych orzeczeń. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).