VII SA/Wa 842/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Spiewak po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia oddalić wniosek E. P. o przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 15 marca 2010 r. (data nadania w UP) E. P., złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Decyzja organu została odebrana przez skarżącą w dniu 3 lutego 2010 r. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że w dacie upływu terminu do złożenia skargi tj. w dniach 5 do 7 marca 2010 r., zachorowała na grypę żołądkową. Poinformowała, że nie posiada zwolnienia lekarskiego, bowiem jest lekarzem i rozpoczęła leczenie za pomocą posiadanych w domu środków medycznych. Dopiero w dniu 8 marca 2010 r. jej stan poprawił się na tyle, że mogła sporządzić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd może na wniosek przywrócić termin stronie, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). W niniejszej sprawie skargę z uchybieniem terminu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. P. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniosła, że w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi gwałtownie się rozchorowała. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, potwierdzających brak winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu. W szczególności nie wykazała, że zachowała szczególną staranność przy prowadzeniu własnych sprawy. Dodatkowo podkreślić należy, że jeśli choroba uniemożliwiła skarżącej osobiste złożenie skargi, to mogła np. zlecić nadanie listu członkowi rodziny (por. postanowienie NSA z 10 maja 2004 r., FZ 7/04, niepubl.). Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 cytowanej ustawy orzekł, jak w sentencji.