VII SA/Wa 844/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi T.B. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na rzecz skarżącego T.B. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w uwzględnieniu skargi T.B. z dnia 10 marca 2008 r. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2008 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2007 r., w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji - uchyliła zaskarżone - własne postanowienie z dnia [...] lutego 2008 r. oraz poprzedzające je postanowienie [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] października 2007 r., i orzekała, że uprawnienia budowlane T.B. nadane w dniu [...] marca 1988 r. stanowią podstawę do: sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3, sporządzania projektów w zakresie rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych w zakresie obiektów budowlanych o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych i schematach technicznych, z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczałnych. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że T.B. wniósł zażalenie na postanowienie Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wydane [...] października 2007 r., w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] marca 1988 r. o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnej funkcji projektanta oraz kierownika budowy i robót w specjalności architektonicznej. W toku rozpatrywania zażalenia Krajowa Komisja Kwalifikacyjna, błędnie stwierdziła uchybienie terminu do jego wniesienia i wydała postanowienie na podstawie art. 134 kpa. Przedmiotowe postanowienie, zostało zaskarżone przez T.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze, T.B. wniósł o uchylenie w całości postanowienia Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2008 r. - wskazując, iż zażalenie wniósł w terminie. Domagał się nadto merytorycznego rozpoznania sprawy. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna korzystając z uprawnień przysługujących jej na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uznała , że skargę T.B. należało uwzględnić. Ponowna analiza dokumentów dowodziła, iż postanowienie Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2007 r., w sprawie wyjaśnienia wątpliwości odnośnie treści decyzji z dnia [...] marca 1988 r., zostało wysłane przez Izbę do skarżącego dnia 8 listopada 2007 r. T.B. zażalenie nadał na poczcie w dniu 14 listopada 2007 r. Mimo, iż brak było zwrotki potwierdzającej dzień odbioru postanowienia przez stronę to ewidentnym było, że od dnia wysłania postanowienia przez Izbę do dnia nadania zażalenia na to postanowienie upłynęło 6 dni. W związku z powyższym, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna uznała za konieczne uchylenie własnego postanowienia z dnia [...] lutego 2008 r. i orzeczenie co do istoty sprawy. W zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy organ wskazał, że pismem z dnia 25 września 2007 r. T.B. wystąpił do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o rozstrzygnięcie w formie postanowienia wydanego w trybie art. 113 § 2 kpa wątpliwości związanych z zakresem posiadanych przez niego uprawnień budowlanych. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] października 2007 r. wydała postanowienie w którym wyjaśniła, iż uprawnienia budowlane skarżącego upoważniają do: kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz oceniania i badania stanu technicznego wszelkich budynków, budowli w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3 oraz budowli służących do celów rozrywki, wypoczynku sportu z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych. Nadto do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych i konstrukcyjno-budowlanych obiektów w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3 z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych. Jednocześnie Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna odstąpiła od uzasadnienia tego postanowienia, powołując się na art. 107 § 4 kpa i uznając, iż rozstrzygnięcie uwzględnia w całości żądanie strony. Zażalenie na to postanowienie złożył T.B. wnosząc o jego uchylenie w całości i wskazując, że decyzja o stwierdzeniu przygotowania zawodowego jest jego niezbywalnym prawem nabytym. Natomiast zdaniem skarżącego, [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa w swoim postanowieniu niesłusznie ograniczyła zakres jego uprawnień projektowych. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna, działając jako organ drugiej instancji stwierdziła, że zakres uprawnień budowlanych należy odczytywać zgodnie z treścią decyzji o ich nadaniu i w oparciu o przepisy będące podstawą ich nadania. Decyzja o nadaniu uprawnień budowlanych lub o stwierdzeniu posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie określa każdorazowo zakres prac projektowych lub robót budowlanych w danej specjalności, do których uprawniona jest dana osoba. Przedmiotowa decyzja, na mocy której skarżący uzyskał uprawnienia budowlane, została wydana na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 46 z późn. zm.). T.B. posiada zatem uprawnienia budowlane nabyte pod rządami nie obowiązujących aktualnie aktów prawnych. Zgodnie z ogólną zasadą trwałości decyzji administracyjnych, decyzje wydane w konkretnym stanie prawnym obowiązują w zakresie, w jakim zostały wydane i późniejsze zmiany prawne nie mają wpływu na ich zakres. W ocenie organu wyjątek od powyższej zasady został określony w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 69, poz. 299). Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia osoby, które uzyskały stwierdzenie posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie osób fizycznych, mogą pełnić te funkcje techniczne w zakresie określonym tym rozporządzeniem, zmieniającym rozporządzenie z 1975 r. Zmiany określone przepisami rozporządzenia zmieniającego z 1991 r. dotyczą z mocy prawa wszystkich osób, które uzyskały uprawnienia budowlane na jego podstawie, bez względu na datę wydania decyzji. Wynika to z faktu, iż zmiana w rozporządzeniu nie spowodowała żadnych dodatkowych ograniczeń w uprawnieniach już uzyskanych w oparciu o te przepisy, a jedynie zmienił się sposób zdefiniowania tego ograniczenia. O tym, że nastąpiła zmiana decyzji świadczy treść § 2 ust. 2 rozporządzenia z 1991 r., zgodnie z którym wojewodowie, na wniosek osób, o których mowa w ust. 1, dokonywali w wydanych decyzjach o stwierdzeniu posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie adnotacji o zmianie zakresu uprawnień do pełnienia tych funkcji. Zatem zmiana decyzji (ostatecznych), następowała w drodze adnotacji o zmianie zakresu uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych. Skutek określony w § 2 ust. 1 rozporządzenia nastąpił w dniu jego wejścia w życie. Z tym dniem uległ zmianie zakres uprawnień budowlanych osób wskazanych w przepisach. Wskazana wyżej adnotacja nie miała charakteru konstytutywnego, a jedynie deklaratoryjny, co wynikało z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia. Wystąpienie z wnioskiem do wojewody o dokonanie wspomnianej adnotacji miało charakter fakultatywny. Przy czym zmiana zakresu uprawnień w omawianym zakresie, dotyczyła także osób, które z przedmiotowym wnioskiem do wojewody nie wystąpiły. W ocenie organu wskazane w rozporządzeniu z 1991 r. rozwiązana nie stanowiły przypadku naruszenia zasady nie działania prawa wstecz i ochrony praw nabytych. W wyniku tej nowelizacji, § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia: pkt 1 otrzymał brzmienie: "1) w specjalności architektonicznej - w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3". pkt 2 otrzymał brzmienie: "2) w innych specjalnościach techniczno-budowlanych - w zakresie obiektów budowlanych, budowli i instalacji o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych i schematach technicznych". Natomiast § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia, który stanowił podstawę do nadania uprawnień określonych w pkt 2 wyjaśnianej decyzji, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia z 1991 r. uległ skreśleniu. W kontekście tych zmian, organ prowadząc postępowanie w trybie art. 113 § 2 kpa ustalił treść decyzji, ponieważ bez uwzględnienia rozporządzenia z 1991 r. nie można było w ocenie organu prawidłowo zrekonstruować jej treści. W konkluzji organ stwierdził, że posiadane przez T.B. stwierdzenie przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z dnia [...] marca 1988 r., upoważniające do wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie projektanta oraz kierownika budowy i robót w specjalności architektonicznej stanowi podstawę do: sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3,sporządzania projektów w zakresie rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych w zakresie obiektów budowlanych o powszechnie znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych i schematach technicznych, z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych. Organ I instancji wydając postanowienie w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji T.B. błędnie dokonał czynności wstępnych, tj. ustalenia treści decyzji wnioskodawcy i rozstrzygnął co do uprawnień, których w związku z wejściem w życie przepisów rozporządzenia z 1991 r., nie ma w obrocie. Skargę na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2008 r. oraz poprzedzające je postanowienie [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] października 2007 r. wniósł T.B. Domagał się uchylenia postanowienia Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2008 r. , w części dotyczącej wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] marca 1988 r. oraz rozpoznania sprawy merytorycznie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że na podstawie prawomocnej decyzji z dnia [...] marca 1988r. wydanej przez Urząd Wojewódzki w [...] o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, po spełnieniu warunków określonych, obowiązującą wówczas ustawą z dnia 24 grudnia 1974 r. Prawo budowlane oraz rozporządzeniem Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, nabył prawo do: sporządzania w budownictwie osób fizycznych projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych i konstrukcyjno-budowlanych obiektów budowlanych, z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych, kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz oceniania i badania stanu technicznego: wszelkich budynków, budowli w budownictwie osób fizycznych oraz budowli służących do celów rozrywki, wypoczynku i sportu, z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych. Prowadząc działalność gospodarczą w zakresie projektowania w budownictwie zaistniały przypadki kwestionowania przez Starostwa Powiatowe zakresu jego uprawnień budowlanych. Jako podstawa tych zastrzeżeń powoływane były przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie ( Dz. U. nr 69 , poz. 299 ). Zdaniem skarżącego przepisy tego rozporządzenia nie mogą stanowić podstawy do zmiany zakresu jego uprawnień. W państwie prawa przepisy nie działają wstecz a prawa nabyte oraz słuszne interesy obywateli podlegają ochronie. Przestrzegana być powinna również zasada trwałości decyzji. Wobec powyższego na podstawie art. 113 § 2 kpa, wystąpił do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o wiążące rozstrzygnięcie zakresu uprawnień ustalonych prawomocną decyzją z dnia [...] marca 1988 r. Wydane przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną postanowienie z dnia [...] kwietnia 2008 r. narusza zdaniem skarżącego jego prawa nabyte na podstawie decyzji z dnia [...] marca 1988 r., gdyż ogranicza zakres uprawnień do: projektowania, oraz całkowicie pomija ( przez co faktycznie pozbawia) uprawnień do kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, określonych w pkt 2 decyzji z dnia [...] marca 1988 r. Brak jest podstaw do zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r. do zmiany prawomocnej decyzji z dnia [...] marca 1988 r. Tym bardziej, że w § 2 tego rozporządzenia ( a nie w ustawie ) stworzony został, nieznany procedurze administracyjnej, sposób wzruszania prawomocnych decyzji poprzez adnotację wojewody. Zaskarżonym postanowieniem Krajowa Komisja Kwalifikacyjna ograniczyła uprawnienia do projektowania w ten sposób, że potwierdziła je tylko do sporządzania projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3, sporządzania projektów w zakresie rozwiązań konstrukcyjno-budowlanych w zakresie obiektów budowlanych o powszechnie znanych rozwiązaniach i schematach konstrukcyjnych, z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych. W skardze podniesiono również całkowite pozbawienie uprawnień w zakresie określonym w pkt 2 decyzji z dnia [...] marca1988r. - do: kierowania , nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz oceniania i badania stanu technicznego : wszelkich budynków, budowli w budownictwie osób fizycznych oraz budowli służących do celów rozrywki , wypoczynku i sportu , z wyłączeniem konstrukcji fundamentów głębokich i trudniejszych konstrukcji statycznie niewyznaczalnych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje . Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych powodów niż w niej wskazane. Stosownie do brzmienia przepisu art. 113 § 2 kpa organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Celem instytucji uregulowanej w wyżej cytowanym artykule jest usunięcie niejasności decyzji, w szczególności wyjaśnienie treści zawartego w niej rozstrzygnięcia. Wyznaczone przepisem art. 113 § 2 k.p.a. pole działania organu jest ograniczone wyłącznie do wyjaśnienia stronie zgłaszanych wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Organ administracji nie jest powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, ale jest "uprawniony i obowiązany wyjaśnić, jak rozumiał własną decyzję". Wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego bądź prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, ani też nie może pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Zakres wyjaśnienia decyzji administracyjnej jest wyznaczony zakresem rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia. Organ nie ma prawa czynić wyjaśnień poza granicami tej decyzji, gdyż naruszałby w ten sposób tożsamość sprawy w sensie przedmiotowym i podmiotowym. Organ nie może też udzielać stronom odpowiedzi na pytania stawiane we wniosku o wyjaśnienie decyzji, które wychodzą poza jej treść i zakres oraz takich które w istocie nie dotyczą wątpliwości co do jej treści. Wyjaśnienia dokonywane w trybie art. 113 § 2 kpa nie mogą zwłaszcza prowadzić do uzupełnienia, korekty wydanego rozstrzygnięcia. Nie jest również powołany do interpretacji treści decyzji poprzez dokonywanie wykładni prawa. Podkreślić należy, iż w świetle art. 113 § 2 kpa wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji jest konieczne tylko wówczas, gdy jest ona niejednoznaczna lub w takim stopniu zawiła, że utrudnia ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Przedmiotem wyjaśnienia w trybie art. 113 § 2 kpa była w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] marca 1988r. wydana na rzecz skarżącego przez Urząd Wojewódzki w [...] o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnej funkcji projektanta oraz kierownika budowy i robót budowlanych. Skarżący zwrócił się do organu samorządu zawodowego o wyjaśnienie i potwierdzenie, że nadane mu w roku 1988 uprawnienia nie zostały przedmiotowo ograniczone przez rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 czerwca 2008r. w sprawie o sygn. II GSK 195/08 - wydanej w podobnym stanie faktycznym, stosowanie art. 113 § 2 było przedmiotem wielu orzeczeń i publikacji. Zwracano w nich uwagę na elementy lub okoliczności, których nie można w ramach tego unormowania oceniać ani łączyć z wyjaśnieniem decyzji, mimo twierdzeń iż budzą wątpliwości. Niewątpliwe w tym trybie nie można również dokonywać nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, czy też dostosowywać ją do wymogów ukształtowanych zmienionym już po jej wydaniu stanem prawnym (np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 maja 1999 r. I SA 1456/98, z dnia 17 grudnia 2002 r. II SA 1560/01, z dnia 9 stycznia 2003 r. I SA 1283/01 i z dnia 27 stycznia 2003 r. III SA 622/01). W podobny sposób istotę i granice stosowania tej instytucji prawnej określa się w komentarzach do art. 113 § 2 k.p.a. (np. autorstwa M. Jaśkowskiej i A. Wróbla, Zakamycze 2005, wyd. II oraz G. Łaszczycy, Cz. Martysza i A. Matana, LEX 2007, wyd. II). Przy wyjaśnianiu treści decyzji musi być zatem uwzględniony stan faktyczny i prawny sprawy z dnia jej wydania, a wyjaśniane kwestie nie mogą należeć do problematyki objętej ewentualnymi roszczeniami strony kreującymi osobną sprawę administracyjną. Przy wyjaśnianiu treści decyzji posłużono się w tym postępowaniu zestawieniem nadanych w 1988 r. uprawnień, na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 8, poz. 46 z późn. zm.) oraz tymi jakie strona według twierdzeń organu posiadła od dnia wejścia w życie rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 69, poz. 299). Jak wynika z treści wydanego postanowienia, organ stwierdził, że uprawnienia jakie posiada strona od 1988 r. są tymi jakie wynikają z rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 18 lipca 1991 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Jak już wskazano wyżej, postanowienie w trybie art. 113 § 2 kpa powinno zawierać wyjaśnienia co do treści decyzji, a nie odpowiadać na pytania zadane we wniosku o ich wyjaśnienie przez skarżącego. Przy wyjaśnianiu treści decyzji wydanej w 1988r. posłużono się w tym postanowieniu przepisami zawartymi w akcie prawnym z 1991 r., których nie mogła obejmować decyzja wydana w roku 1988 na podstawie przepisów prawa w niej przytoczonych i w ramach istniejącego wówczas stanu faktycznego. Dlatego przy ponownym rozpoznaniu sprawy, rzeczą organu będzie ocena czy żądanie skarżącego znajduje oparcie w przepisie art. 113 § 2 kpa i należy go rozpoznać w tym trybie, czy też wymaga wydania innego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. Ponadto na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzeczono jak w pkt II wyroku . Rozstrzygnięcie o kosztach wydano na podstawie art. 200 wskazanej ustawy.