VII SA/Wa 844/10

Referendarz sądowy- Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2010r. po rozpoznaniu wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D.M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać D. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 7 czerwca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy D. M., w których wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym formularzu wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z czwórką dzieci. Oświadczyła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, jako jedyne źródło utrzymania wskazała alimenty w wysokości 1.070,00 złotych oraz zasiłek rodzinny w wysokości 581,00 złotych. Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi miesięczne koszty na wyżywienie w wysokości 900,00 złotych, na lekarstwa 100,00 złotych, oraz obuwie, ubrania, środki czystości, bilety, potrzeby szkolne w wysokości 500,00 złotych. Ponadto co dwa miesiące ponosi koszty na energię elektryczną w wysokości 200,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości około 90,00 złotych, opłatę za wodę około 70 złotych. Wnioskodawczyni zakreśliła w formularzu, że posiada 3/40 udziału współwłasności w domu o powierzchni 200 m ² oraz 3/40 udziału współwłasności nieruchomości rolnej o pow. 1,36 ha. Podała, że posiada nieruchomości o pow. 0, 70 ha użytków rolnych. Mając na względzie powyższe dochody oraz ilość osób pozostających na utrzymaniu wnioskodawczyni uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.