VII SA/Wa 846/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. sprawy ze skargi R. A. i M. A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa stwierdził nieważność decyzji Starosty Z. z dnia [...] stycznia 2005r., Nr [...] o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu podał, iż wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Z. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej R. A. i P. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z usługami w parterze z wewnętrzną instalacją wodociągową, kanalizacyjną, gazową, centralnego ogrzewania i elektryczną oraz przyłączami wody i kanalizacji, przewidzianymi do realizacji na działce nr ew. [...] w Z., przy ul. [...]. W ocenie Wojewody [...] kontrolowana decyzja została wydana z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. Rażące naruszenie wskazanego przepisu polegało na braku spójności projektu architektoniczno - budowlanego z projektem zagospodarowania działki. Wojewoda [...] stwierdził, iż "w szczególności całkowita szerokość działki od strony wschodniej budynku według projektu zagospodarowania działki powinna wynosić 9,5 m natomiast według projektu architektoniczno - budowlanego wynosi 10,0 m". Ponadto, projekt budowlany przewiduje otwory okienne w ścianie zlokalizowanej w granicy działki, co zdaniem organu I instancji narusza przepis § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania inwestorów, decyzją z dnia [...] marca 2008r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy stwierdził, iż zatwierdzony kontrolowaną decyzją plan zagospodarowania działki spełnia wymagania określone w decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] września 2003r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazał jednak, iż "jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego szerokość działki nr ewid. [...] jest zmienna i wynosi od strony ulicy stanowiącej działkę nr ewid. [...], natomiast od strony działki nr ewid. [...]". W tej sytuacji zdaniem organu odwoławczego "inwestor nie ma możliwości technicznych zrealizowania inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego z usługami w kształcie litery L o głównych wymiarach 10,0 m x 13,50 m zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki nr ewid. [...], gdyż projekt architektoniczno - budowlany nie uwzględnia różnicy w szerokości nieruchomości". W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego kontrolowana decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, co wypełnia przesłankę z art. 156 § 1 pkt 5 kpa i obliguje organ do stwierdzenia jej nieważności. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podzielił stanowiska Wojewody [...] w kwestii naruszenia przepisów § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ odwoławczy stwierdził, iż powyższe przepisy dotyczą sytuowania budynków na działce budowlanej w stosunku do sąsiednich działek budowlanych natomiast sąsiednia działka nr ewid. [...] zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy stanowi ulicę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli inwestorzy. Skarżący podnoszą, iż podstawą weryfikacji przedłożonego projektu budowlanego jest przede wszystkim projekt zagospodarowania działki, który został oceniony jako zgodny z decyzją o warunkach zabudowy i przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Zdaniem skarżących, niespójność stwierdzona w części projektu architektoniczno - budowlanego nie wynikała z niewłaściwego zaprojektowania budynku lecz była wynikiem zmian podziału nieruchomości na dwie części dokonanych przez Gminę jako właściciela. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona bowiem zaskarżona decyzja zapadła bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy. Organ odwoławczy stwierdził nieważność decyzji Starosty Z. z dnia [...] stycznia 2005r., Nr [...] o pozwoleniu na budowę wskazując jako podstawę prawną art. 156 § 1 pkt 5 kpa tj., że decyzja w dacie jej wydania była niewykonalna i niewykonalność miała charakter trwały. Niewykonalność decyzji powinna być spowodowana istnieniem przeszkód w jej wykonaniu, które znamionują dwie cechy, a mianowicie istniały już w dacie wydania decyzji i są nieusuwalne przez cały czas. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonując oceny decyzji o pozwoleniu na budowę w świetle przesłanki z art. 156 § 1 pkt 5 kpa obowiązany jest ustalić w sposób niepozostawiający wątpliwości, stan faktyczny z daty wydania kontrolowanej decyzji. W rozpoznawanej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił na podstawie jakiego materiału dowodowego ustalił zmienną szerokość działki nr ewid. [...], której nie uwzględnia projekt architektoniczno - budowlany. Z uzasadnienia zaskarżonej wynika, że plan zagospodarowania działki spełnia wymagania określone w decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] września 2003r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy powinien więc ustalić w sposób nie pozostawiający wątpliwości, iż zmienna szerokość działki na której zaprojektowana została inwestycja istniała w dacie wydania kontrolowanej decyzji. Obowiązkiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest również ustosunkowanie się do zarzutów skarżących z których wynika, że "niespójność stwierdzona w części projektu architektoniczno - budowlanego nie wynikała z niewłaściwego zaprojektowania budynku lecz była wynikiem zmian podziału nieruchomości na dwie części dokonanych przez Gminę jako właściciela". Istnienie przeszkód uniemożliwiających wykonanie decyzji powinien organ odwoławczy udowodnić. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosi się, że nie stanowią przeszkody powodującej nieważność decyzji trudności techniczne bądź względy finansowe lub ekonomiczne. W związku z naruszeniem art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 3 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy