VII SA/Wa 847/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-03-20

Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy może zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykazała istotnego pogorszenia swojej sytuacji finansowej od czasu wydania poprzedniego postanowienia?
Ratio decidendi
Wniosek o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy może zostać uwzględniony jedynie w przypadku, gdy nastąpiła zmiana okoliczności sprawy, w szczególności istotne pogorszenie sytuacji majątkowej strony. Skoro strona nie wykazała takiego pogorszenia, wniosek o zmianę postanowienia w zakresie oddalającym prawo pomocy podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, domagając się zmiany wcześniejszego postanowienia referendarza sądowego, które oddaliło jej wniosek w części dotyczącej ustanowienia adwokata i zwolnienia od innych kosztów. Skarżąca przedstawiła swoją sytuację materialną, wskazując dochody z emerytury i najmu lokalu oraz ponoszone wydatki. Referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie wykazała istotnego pogorszenia swojej sytuacji finansowej od czasu wydania poprzedniego postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono zmiany pkt 3 postanowienia referendarza sądowego z 12 czerwca 2017 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić zmiany pkt 3 postanowienia referendarza sądowego z 12 czerwca 2017 r. M. J. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzanym na wniosek złożyła na urzędowym formularzu w dniu 23 lutego 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zauważyć przede wszystkim trzeba, że wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 23 lutego 2018 r. jest kolejnym wnioskiem skarżącej w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r., po rozpoznaniu wcześniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi oraz od wpisu od skargi kasacyjnej (pkt 1 postanowienia), a także poprzez ustanowienie adwokata (pkt 2), natomiast oddalił wniosek w pozostałym zakresie (pkt 3). W takiej sytuacji kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych należy traktować jako wniosek o zmianę pkt 3 postanowienia z 12 czerwca 2017 r. w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy. Orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy może być zatem zmienione, musi jednak nastąpić zmiana okoliczności sprawy - stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych, które stanowiły podstawę wcześniejszego orzeczenia. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy może być zatem uwzględniony wówczas, gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy. Jak wynika z wniosku złożonego w dniu 23 lutego 2018 r., skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni 33 m2, lokal usługowy o powierzchni 14,67 m2 oraz działkę o powierzchni 23 m2, na której znajduje się ww. lokal. M. J. oświadczyła, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1485 zł oraz z tytułu najmu lokalu w kwocie 432 zł netto miesięcznie. Skarżąca do swych wydatków zaliczyła: opłaty za energię elektryczną – 129 zł za 2 miesiące, opłaty za mieszkanie i wodę – 400 zł, za gaz – 30 zł, opłaty za telefon – 45 zł, miesięczny bilet komunikacji miejskiej – 36 zł, spłatę karty kredytowej – 65 zł miesięcznie, wydatki na leki, badania lekarskie – 400 zł. W ocenie referendarza sądowego M. J. nie wykazała żadnych okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zmiany pkt 3 postanowienia z 12 czerwca 2017 r. Z porównania złożonych przez skarżącą w niniejszej sprawie wniosków wynika, że nie uległy obniżeniu dochody M. J.. Ponadto z aktualnie rozpoznawanego wniosku nie wynika, aby zwiększyły się łączne wydatki skarżącej w porównaniu z deklarowanymi poprzednio. Dokonując oceny kolejnego wniosku M. J. stwierdzić zatem trzeba, że skarżąca nie wykazała, aby w okresie pomiędzy złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpoznanego postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r., a wnioskiem z dnia 23 lutego 2018 r., nastąpiło istotne pogorszenie jej sytuacji finansowej. W takiej sytuacji brak jest więc podstaw do zmiany pkt 3 postanowienia z dnia 12 czerwca 2017 r. Zauważyć jednocześnie trzeba, że na obecnym etapie postępowania jedyne koszty sądowe ciążące na skarżącej to opłata kancelaryjna za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzanym na wniosek w wysokości 100 zł. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 165 oraz art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło