VII SA/Wa 847/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-03-22
Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinno uwzględniać podatek od towarów i usług, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?Ratio decidendi
Sąd przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym podatek od towarów i usług, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Opłata została ustalona w wysokości wynikającej z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, podwyższona o kwotę podatku VAT.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatowi, który reprezentował skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody dotyczącą pozwolenia na budowę. Sąd oddalił skargę, a następnie pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd rozpoznał wniosek, ustalając wysokość należnego wynagrodzenia wraz z podatkiem VAT.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M. D.-M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M. D.-M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy).
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r. przyznano M. J. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie pełnomocnikiem skarżącej wyznaczona została przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] adw. M. D.
W dniu 16 sierpnia 2017 adw. M. D. zapoznała się z aktami sprawy, a następnie w dniu 26 stycznia 2018 r. stawiła się na rozprawie. W trakcie rozprawy adw. M. D. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 7 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. J. na decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2017 r.
Z treści pisma z dnia 7 lutego 2018 r. wynika, że pełnomocnik skarżącej nazywa się obecnie D.–M.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).
Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 pkt 1 - 4).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, aniżeli wymienione w pkt a i b, wynoszą 240 zł.
W ocenie referendarza sądowego, mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości), należało ustalić opłatę w wysokości wynikającej z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia, a więc w kwocie 240 zł. Opłata ta na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia ulega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług.
Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło