VII SA/Wa 851/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Izabela Ostrowska Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska Sędzia WSA Elżbieta Zielińska -Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Miasta W. Zarządu Miejskich Inwestycji Drogowych o wykładnie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 851/12 w sprawie ze skargi M. L., K. K., P. K., W. K., B. S., J. L., K. G., A. K., A. J., S. K., U. S., J. S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie: zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku z dnia 31 lipca 2012r. w sprawie VII SA/Wa 851/12. Wyrokiem z dnia 31 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 851/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skarg M. L., K. K., P. K., W. K., B. S., J. L., K. G., A. K., A. J., S. K., U. S., J. S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej: uchylił pkt I zaskarżonej decyzji w części dotyczącej orzeczenia o nowym zapisie usytuowania obiektu – drogi – Dzielnica R. w zakresie działek ewidencyjnych nr [...] (po podziale [...],[...]) oraz działki [...] z obrębu [...], uchylił pkt II zaskarżonej decyzji w części ustalającej nową tabelę przedstawiającą nieruchomości podlegające podziałowi w zakresie działki o numerze ewidencyjnym [...] (po podziale [...],[...]) oraz z pozostałym zakresie oddalił skargi. Pismem z dnia 22 października 2012 r. uczestnik postępowania Miasto W. – Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych wniósł o wykładnię wyroku z dnia 31 lipca 2012 r. We wniosku wystąpiono o wyjaśnienie wątpliwości co do treści powołanego wyroku poprzez wyjaśnienie, czy zawarte w pkt I, II, IV sentencji wyroku rozstrzygnięcie oznacza, że inwestycja drogowa może być realizowana na nieruchomościach obejmujących działki inwestycyjne nr [...] (po podziale [...],[...]) oraz działki [...] z obrębu [...]. Wnioskodawca podkreślił, że skarżący i uczestnik postępowania w odmienny sposób interpretują wyrok. W opinii uczestnika postępowania ww. wyrok nie stanowi przeszkody do kontynuowania realizacji inwestycji, w zakresie działek o aktualnym numerze ew. [...] i [...] oraz [...] i [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej zwanej p.p.s.a.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie podkreślić należy, że wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Złożenie wniosku o wykładnię nie jest ograniczone żadnym terminem. Jak podkreślił Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1121/11, LEX nr 1145479, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wskazał też, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania. W rozpoznawanym wniosku o wykładnię uczestnik postępowania Miasto W. – Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych podał, że jego wątpliwości nasuwa treść wyroku w pkt I, II i IV. Zdaniem wnioskodawcy wyrok nie stanowi przeszkody do kontynuowania realizacji inwestycji, w zakresie działek o aktualnym numerze ew. [...] i [...] oraz [...] i [...]. Wskazanie punkty wyroku brzmią następująco: " (...) I. uchyla pkt I zaskarżonej decyzji w części dotyczącej orzeczenia o nowym zapisie usytuowania obiektu – drogi – Dzielnica R. w zakresie działek ewidencyjnych nr [...] (po podziale [...],[...]) oraz działki [...] z obrębu [...]; II. uchyla pkt II zaskarżonej decyzji w części ustalającej nową tabelę przedstawiającą nieruchomości podlegające podziałowi w zakresie działki o numerze ewidencyjnym [...] (po podziale [...],[...] (...) IV. stwierdza, że zaskarżona decyzja w części opisanej w pkt I i II wyroku nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku." W ocenie Sądu, wniosek uczestnika postępowania o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim podnieść należy, że cytowane powyżej punkty wyroku są jasne i nie wymagają interpretacji. Wynika z nich, że Sąd uchylił zaskarżoną decyzję w części orzekającej reformatoryjnie o przebiegu inwestycji drogowej na działkach o nr [...] i [...] z obrębu [...], z uwagi na fakt, że działki te w dniu orzekania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie istniały ani w sensie fizycznym ani prawnym. Organ odwoławczy usankcjonował podział działki o nr [...] na działki [...] i [...] podczas, gdy dniu [...] lutego 2012 r. (data decyzji organu odwoławczego) działka o nr [...] nie istniała. W dniu 1 grudnia 2011 r. przyjęto bowiem o do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wykaz zmian na podstawie, których dokonano wcześniej podziału działki o nr ew. [...] z obrębu [...] na działki o nr ew. [...] i [...]. Organ odwoławczy zatwierdził również przebieg inwestycji na działce o nr ew. [...] podczas gdy, powyższa działka przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy została podzielona na działki o nr ew. [...] i nr ew. [...] z obrębu [...]. W dniu 20 października 2011 r. przyjęto bowiem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wykaz zmian wynikających z dokonania podziału ww. działki. Mając na uwadze, iż decyzja organu odwoławczego w pkt I w części uchylającej decyzję organu I instancji nie została wzruszona wyrokiem Sądu należy wskazać, iż w chwili obecnej brak jest decyzji zezwalającej na prowadzenie robót budowlanych na ww. działkach o nr [...],[...],[...], gdyż nie były one objęte w sposób zgodny z prawem i stanem faktycznych - decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia