VII SA/Wa 851/16

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lipca 2017r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego K. N. w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017r., znak: [...][...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. N. kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 6 maja 2016r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał J. G. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia 18 maja 2016r. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego K. N. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 3 marca 2017r. do Sądu wpłynęło pismo z dnia 24 lutego 2017r. A. W. informujące o śmierci skarżącego. W związku z powyższym odwołano termin rozprawy wyznaczony na dzień 17 marca 2017r. oraz zwrócono się do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] o nadesłanie skróconego odpisu aktu zgonu J. G. ostatnio zamieszkałego przy ul. [...], [...]. W dniu 9 marca 2017r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe pełnomocnika z urzędu skarżącego wyrażające stanowisko w sprawie. W piśmie tym pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty nie zostały pokryte w całości, ani w części. Pismem z dnia 13 marca 2017r. poinformowano pełnomocnika z urzędu, że pismem uczestniczki postępowania z dnia 24 lutego 2014r. Sąd został poinformowany o śmierci skarżącego. Pouczono o treści art. 43 p.p.s.a. Jednocześnie wezwano pełnomocnika o nadesłanie 8 odpisów pisma z dnia 8 marca 2017r. pod rygorem pozostawienia pisma bez nadawania dalszego biegu. Przy piśmie z dnia 8 marca 2017r. pełnomocnik nadesłał do Sądu ww. odpisy pisma. Z uwagi, iż z nadesłanego skróconego odpisu aktu zgonu wynika, że skarżący zmarł, Sąd postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017r. zawiesił postępowanie sądowe. W związku z powyższym, w dniu 12 maja 2017r. do Sądu wpłynął wniosek radcy prawnego K. N. w którym wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wskazał, że w piśmie z dnia 8 marca 2017r. złożył już oświadczenie, że koszty nie zostały poniesione w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. Stosownie do treści § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). W niniejszej sprawie, postępowanie sądowe w I instancji zostało wszczęte wniesioną w dniu 21 marca 2016r. skargą do Sądu, a zatem zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., powoływanego dalej jako "rozporządzenie", które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata maksymalna w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 480 zł. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %). Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 3 rozporządzenia, powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie radca prawny po wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego, zapoznał się w dniu 15 czerwca 2016r. z aktami sprawy (co wynika z adnotacji czytelni akt w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie). Następnie sporządził w jego imieniu pismo procesowe z dnia 8 marca 2017r. będące stanowiskiem w sprawie i nadesłał 8 odpisów tego pisma w celu doręczenia pozostałym stronom postępowania. Wniosek pełnomocnika zawiera oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Mając na uwadze powyższe oraz niezbędny nakład pracy pełnomocnika uznano, że w sprawie zaistniały przesłanki do ustalenia opłaty w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie, należało zatem przyznać pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w wysokości 240 zł (tj. ½ z kwoty 480 zł), powiększoną o stosowną stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności (tj. kwotę 55,20 zł). Z przedstawionych powyżej względów, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z § 4 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.