VII SA/Wa 853/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych robót budowlanych skargę oddala. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] na podst. art.138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] nr [...] odmawiającej uchylenia w trybie art.155 kpa ostatecznej decyzji PINB w Z. z [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że decyzją PINB w Z. z [...] znak: [...], wydaną na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, nałożono na Burmistrza Miasta Z. oraz A. P. obowiązek wykonania w budynku przy ul. [...] w Z. następujących robót: 1. usunięcie występujących usterek instalacji elektrycznej i gazowej w ww. budynku mieszkalnym zgodnie ze wskazaniami zawartymi w protokołach przeglądu – w terminie natychmiastowym, 2. usunięcie nieszczelności w pokryciu dachowym, otynkowanie i obielenie kominów na strychu oraz wykonanie obróbek blacharskich wokół kominów – w terminie do dnia 31 sierpnia 2007r., 3. dokonania naprawy i konserwacji instalacji wodno-kanalizacyjnej w ww. budynku oraz zabezpieczenie instalacji znajdujących się w piwnicy przed działaniem czynników atmosferycznych – w terminie do dnia 31 sierpnia 2007r., 4. dokonania naprawy drzwi wejściowych do budynku zlokalizowanych od strony podwórka jak również wymianę i naprawę stolarki okiennej – w terminie do dnia 31 sierpnia 2007r., 5. wykonanie wentylacji pomieszczeń, w których zainstalowane są urządzenia grzewcze i gazowe – w terminie do dnia 31 października 2007r., 6. dokonanie likwidacji występujących zawilgoceń ścian budynku, uzupełnienie tynków elewacji zewnętrznej i wewnętrznej, gzymsów i cokołu – w terminie do dnia 31 października 2007r. Organ podkreślił, że organ nadzoru budowlanego, po stwierdzeniu, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek wymienionych w pkt 1-4 ust. 1 art. 66 Prawa budowlanego ma obowiązek nakazania w drodze decyzji usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Ze względu na charakter treści przepisu art. 66 Prawa budowlanego, który nie pozostawia organowi nadzoru budowlanego możliwości wyboru rozstrzygnięcia, w sytuacji zaistnienia określonego w nim stanu faktycznego, brak jest możliwości uchylenia lub zmiany w trybie art. 155 kpa wydanej na jego podstawie decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina Miejska Z. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 155 kpa oraz art. 66 ustawy Prawo budowlane przez błędną ich wykładnię oraz art. 156 kpa przez jego niezastosowanie w sprawie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.)), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] odmawiającą uchylenia w trybie art. 155 kpa ostatecznej decyzji PINB w Z. wydaną [...] na podstawie art. 66 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Zgodnie z treścią art. 155 kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Powyższe uprawnia organ do podjęcia decyzji na podst. art. 155 kpa, gdy zostaną łącznie spełnione wskazane w nim przesłanki. Tryb uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej przewidziany w art. 155 kpa służy organowi do usuwania z obrotu prawnego (lub ich zmiany decyzji), które organ ten uważa za niecelowe bądź sprzeczne z zakreśloną linią postępowania w sprawach danego rodzaju. Skorzystanie z trybu przewidzianego w art. 155 kpa może mieć miejsce wówczas, gdy organ mając do wyboru możliwość korzystniejszego dla strony rozstrzygnięcia, za jej zgodą, nie pozostając jednakże w kolizji z obowiązującym porządkiem prawnym, uwzględniając interes społeczny lub słuszny interes strony – działając w ramach uznania administracyjnego uchyla decyzję ostateczną lub zmienia ją. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo uznał, że brak jest możliwości uchylenia ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. Decyzja wydana na podstawie art. 66 Prawa budowlanego ma charakter związany, co oznacza, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek wymienionych w tym przepisie organ nadzoru budowlanego zobowiązany do nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Wykluczona jest zatem możliwość uchylenia lub zmiany takiej decyzji w oparciu o art. 155 kpa. Wobec powyższych uwag i ustaleń w ocenie Sądu zarzuty skargi są niezasadne. Objęta wnioskiem decyzja została wydana po ustaleniu, że budynek mieszkalny przy ul. [...] w Z. jest w nieodpowiednim stanie technicznym a nałożone w decyzji obowiązki dotyczą stwierdzonego stanu całego budynku w zw. z tym wykwaterowanie (co podkreśla skarżąca Gmina) lokatora zamieszkującego jeden z lokali w budynku nie może mieć jakiegokolwiek wpływu na treść rozstrzygnięcia. Również zarzut wadliwości objętej wnioskiem Gminy decyzji – tj. zarzut skierowania jej do niewłaściwego podmiotu nie może być brany pod uwagę w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 155 kpa. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30. sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.