VII SA/Wa 857/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. A. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. A. i J. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić J. A. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. A. i J. A. niniejszej sprawie. Wyrok zapadł po przeprowadzeniu w tym samym dniu rozprawy. Na rozprawie obecna była J. A., która, jak wynika z protokołu rozprawy w trakcie ogłaszania wyroku i podawania ustnych motywów wyroku opuściła salę rozpraw. W dniu 23 maja 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W dodatkowym piśmie z dnia 9 czerwca 2017 r. złożonym na wezwanie Sądu w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) dalej p.p.s.a., skarżąca wskazała, że o wydaniu wyroku dowiedziała się w dniu 23 maja 2017 r. Dodała, że "nie zaczekała na ogłoszenie wyroku przez Sąd ustnie w dniu rozprawy ponieważ druga strona odczytała fałszywe dowody na rozprawie". Wskazała, że była przekonana, że otrzyma wyrok drogą pocztową oraz, że przyczyna zwłoki ustała po osobistym zapoznaniu się z wyrokiem w siedzibie Sądu, tj. 23 maja 2017 r. Dodała, że nie ma winy w uchybieniu przez skarżącą terminowi, gdyż nie znając zasad obowiązujących w postępowaniu sądowo-administracyjnym oczekiwała na doręczenie wyroku na adres zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżąca nie zachowała terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrok oddalający skargę zapadł w dniu 6 kwietnia br., zatem strona powinna w terminie 7 dni złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku - zgodnie z przepisem art. 141 § 2 p.p.s.a., tj., do dnia 13 kwietnia 2017 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 23 maja 2017 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że czynności nie dokonała w terminie, gdyż była przekonana, że Sąd doręczy wyrok na adres zamieszkania. Rozpoznając wniosek należy wskazać, że nie można uwzględnić wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca nie podała okoliczności uprawdopodobniających, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie nastąpiło bez jej winy. Uzasadnienie wniosku wskazuje wręcz na wyłączną winę skarżącej w niedochowaniu terminu. Skarżąca wskazała, że pozostawała w przekonaniu, iż wydany wyrok Sąd prześle na adres wnioskodawczyni. Wskazać należy, że Sąd poinformował skarżącą o trybie i terminie złożenia wniosku o uzasadnienie, a także o konsekwencjach niezłożenia wniosku w terminie. Pouczenie w tym zakresie znajduje się w zawiadomieniu o rozprawie w pkt 3 i 4 pouczenia. Tym samym sytuację skarżącej należy zatem ocenić jako nienależytą staranność w prowadzeniu własnych spraw, co nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu, a w rozpatrywanej sprawie nie może być podstawą do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej. Należy również wskazać, że skarżąca była obecna na rozprawie opuściła ją jednak samowolnie w trakcie ogłaszania wyroku i podawania ustnych motywów rozstrzygnięcia. Zatem należy uznać, że strona wiedziała już w dniu 6 kwietnia 2017 r., że w sprawie zapadł wyrok, jednak, aż do dnia 23 maja nie wykonała w sprawie żadnej czynności. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uznał wniosku J. A. za zasługującego na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.