VII SA/Wa 859/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. [...] S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi O. [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] Pismem z dnia 28 marca 2014 r. O. [...] S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...], odmawiającą stwierdzenia na wniosek strony skarżącej nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. K. pozwolenia na budowę budynku warsztatu usługowego z zapleczem socjalnym, garażem i częścią mieszkalną, w miejscowości [...] na działce nr [...], oraz umorzył postępowanie organu I instancji. W skardze skarżąca Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...]. Motywując wniosek wskazała w pierwszej kolejności, że w jej ocenie, decyzja Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. mieści się w granicach niniejszej sprawy, bowiem zgodnie ze stanowiskiem doktryny oraz orzecznictwem sądów administracyjnych w pojęciu "granice sprawy" mieszczą się akty zaskarżone jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowania w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Odnosząc się zaś do przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Spółka podniosła, że sporna inwestycja "powstaje w odległości około 7 m od gazociągu wysokiego ciśnienia DN 80 PN 6,3 MPa relacji [...]. Gazociąg ten był wybudowany w roku 1987 r. Ze względu na stosowaną ówcześnie technologię budowy oraz używane materiały - celem unikania zagrożenia dla zdrowia, życia oraz powstawiana szkód związanych z awariami gazociągów - obowiązujące w dacie budowy przepisy, tj. rozporządzenie Ministra Górnictwa z dnia 18 sierpnia 1978 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe wraz z normą branżową BN-80 8976-31 "Odległości poziome gazociągów wysokiego ciśnienia od obiektów terenowych", ustanawiały dla gazociągów o takich parametrach strefy kontrolowane o szerokości po 35 m od osi gazociągu. Spółka stwierdziła, że zastosowanie strefy wynikającej z rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe do gazociągu wysokiego ciśnienia wybudowanego w 1987 r. stanowi rażące naruszenie prawa. Zdaniem strony, wznoszenie obiektu budowlanego w odległości ok 7 m od wybudowanego w 1987 r. gazociągu wysokiego ciśnienia - podczas, gdy wynikająca z właściwych przepisów strefa kontrolowana wynosi 35 m licząc od osi gazociągu - stwarza niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia osób w nim przebywających, a także prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody w przypadku awarii gazociągu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) i ma on charakter zamknięty. Zgodnie ze zdaniem pierwszym powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wobec powyższego przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt lecz także inne akty wydane wcześniej, pod warunkiem, że mieszczą się one w granicach tej samej sprawy. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy przy tym interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że granice tej samej sprawy i granice sprawy, której dotyczy skarga zakreślają zbliżone ramy prawne. W związku z tym, zakresem powołanego art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty wydane w I instancji jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Za takim rozumieniem omawianego zwrotu normatywnego pośrednio opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99 (publ. ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów, ustawy procesowej ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdzając, że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) dotyczy sprawy w ujęciu materialnym - w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. W ocenie Sądu, decyzja, której wstrzymania domaga się strona skarżąca, nie spełnia tego warunku. Istnienia ww. zależności nie sposób stwierdzić między toczącym się postępowaniem dotyczącym umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, a postępowaniem dotyczącym pozwolenia na budowę, z uwagi na brak tożsamości przedmiotowej tych spraw, a w konsekwencji również brak identyczności ich podstaw prawnych. Decyzja o pozwoleniu na budowę nie może być uznana za wydaną w granicach niniejszej sprawy, co wyklucza zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. Racje ma strona skarżąca, że objęte ochroną tymczasową mogą być akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Taka sytuacja będzie miała miejsce gdy przedmiotem kontroli sądu będzie decyzja stwierdzająca lub odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji. Jednakże, w niniejszym postępowaniu sądowym kontrolą objęta jest decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji, rozstrzygnięcie to zaś należy przyrównać do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W orzecznictwie natomiast przyjmuje się, iż w takim przypadku brak jest podstaw do objęcia ochroną tymczasową rozstrzygnięć, o których stwierdzenie strona wnosi, z uwagi, że pozostają one poza "granicami sprawy" – zob. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1399/13; z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2523/13. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.