VII SA/Wa 86/08

Dnia 20 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Asesor WSA Dariusz Turek, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Starosty [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- Starosta [...] wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, iż wykonanie decyzji spowoduje narażenie strony na nieodwracalne straty finansowe ze środków publicznych, które nie przyniosą poprawy sytuacji. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływana jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien wykazać, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Powodem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania decyzji, która następnie przez tenże Sąd zostałaby wzruszona. W ramach tego postępowania Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Uznaniu Sądu ustawodawca pozostawił ocenę przytoczonych przez stronę okoliczności, przemawiających jej zdaniem, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia NSA z dnia: 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 251/04; 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 689/04; 22 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 114/05, dotychczas niepublikowane). Nie ulega wątpliwości, że co do zasady, wykonanie decyzji nakładającej na stronę skarżącą określone obowiązki, może spowodować negatywne konsekwencje finansowe, jednak nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Sąd w niniejszym postępowaniu ocenia jedynie, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyżej wymienione skutki, a nie zajmuje się badaniem zasadności postępowania organów. W przedmiotowej sprawie Skarżący wskazał, iż wykonanie decyzji spowoduje narażenie strony na nieodwracalne straty finansowe, ze środków publicznych, które nie przyniosą poprawy sytuacji. Strona nie kwestionuje, iż jest we władaniu działki stykającej się z zalewaną nieruchomością, lecz jedynie wskazuje, iż odpowiedzialność za zalewanie nieruchomości powinna być rozłożona także na inne podmioty. Nie przesądzając meritum sprawy, wskazać należy, iż skarżący jest odpowiedzialny za nieruchomość będąca w jego władaniu i wydatkowanie funduszy na prawidłowe odprowadzanie wód opadowych i gruntowych na swej nieruchomości nie można uznać za takie, które spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.