VII SA/Wa 860/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], nakazującą skarżącej spółce doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego poprzez dokonanie całkowitego demontażu elementów reklamy wielkoformatowej (konstrukcji wsporczej) zamontowanej na budynku przy [...][...] w [...]. W skardze zawarto wniosek o wytrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca -powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne- wskazała, że wykonanie nakazu wobec znacznego prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonej decyzji spowoduje, że wystąpi przesłanka wyrządzenia znacznej szkody w postaci utraty nakładów finansowych poniesionych na realizację inwestycji, a także nakładów finansowych które trzeba będzie ponieść w celu realizacji obowiązku - demontażu - sięgających 21 525 zł. A zatem istnieje ryzyko powstania znacznej szkody w majątku inwestora. Spółka poniesie również stratę z powodu niezrealizowania zakontraktowanych kampanii reklamowych, na dzień dzisiejszy jest to kwota 184 500 zł. Powołane okoliczności uzasadniają wystąpienie niebezpieczeństwa znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powołanego przepisu prawa oraz argumentacji zwartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżonej decyzji, której dotyczy rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania, jest orzeczony na skarżącą spółkę nakaz demontażu elementów reklamy wielkoformatowej w postaci konstrukcji wsporczej służącej do montażu siatki winylowej zamontowanych na elewacji budynku przy [...][...] w [...]. Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę czy demontaż ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku demontaż rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca spółka nie wykazała okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samo powołanie się na charakter nakazu nałożonego zaskarżoną decyzją nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadniania wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Przedstawiona lakoniczna argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że wykonanie obowiązku demontażu nośnika reklamowego wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak odniesienia do sytuacji finansowej Spółki. Brak wskazania wielkości udziału w rynku reklamowym. Wprawdzie skarżąca wskazuje prawdopodobny koszt jaki poniesie w przypadku demontażu oraz wysokość straty z powodu niezrealizowania zakontraktowanych kampanii reklamowych – jednak bez odniesienia do rocznych przychodów Spółki czy też wskazania wysokości kwotowych konkretnych kontraktów, jak choćby związanych z omawianą konstrukcją (brak porównania), nie daje Sądowi możliwości odniesienia się do całości sytuacji finansowej Spółki oraz sytuacji Spółki na rynku reklamowym. Ogólnikowe i lakoniczne twierdzenia skarżącej, niepoparte faktami ani odnoszącymi się do nich dowodami, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia konieczne jest wykazanie na czym polegać i z czego wynikać będą trudne do odwrócenia skutki oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji. Jednocześnie należy wskazać, że na etapie badania wniosku wstrzymanie wykonania Skąd nie bada skargi, a więc orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania nie przesądza o ostatecznym wyniku sprawy, w której zostanie zbadane, biorąc pod uwagę kwestię legalności, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.