VII SA/Wa 861/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : odmówić J. Z. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 17 maja 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez J.Z. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2010 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie czy w związku z mieszkaniem u córki partycypuje w jakichkolwiek kosztach związanych z utrzymaniem domu/mieszkania (czynsz, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, podatek od nieruchomości, itp.) jeśli tak, należało wyszczególnić ponoszone wydatki oraz podać ich wysokość, jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp., czy oprócz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,7 ha posiada inne nieruchomości, (dom, mieszkanie), przedmioty wartościowe oraz czy posiada zgromadzone oszczędności pieniężne, jeśli tak, należało wskazać ich wysokość. Dodatkowe wyjaśnienia należało nadesłać w terminie 7 dni, od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 21 czerwca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo w którym wnioskodawczyni nie nadesłała jednak żądanych wyjaśnień oświadczając, iż ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie ich złożyć. Oznajmiła, iż zgadza się na uiszczenie wpisu sądowego od skargi na konto wskazane przez Sąd, co też uczyniła. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej męża są dochody uzyskiwane z tytułu emerytur o łącznej wysokości 2.354,00 złotych miesięcznie oraz z zasiłku pielęgnacyjnego, którego wysokości wnioskodawczyni nie podała. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż posiada nieruchomość rolną o powierzchni 1,7 ha przeliczeniowych. Wyjaśniła, iż razem z mężem mieszka u córki jednak nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że jest osobą schorowaną, po dwóch udarach mózgu, a koszty jej leczenia i rehabilitacji wynoszą miesięcznie około 500,00 złotych. Zaznaczyć jednak należy, że w nadesłanym formularzu wnioskodawczyni nie podała czy w związku z mieszkaniem u córki partycypuje w jakichkolwiek kosztach związanych z utrzymaniem domu/mieszkania (czynsz, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, podatek od nieruchomości, itp.), jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp. oraz czy oprócz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,7 ha posiada inne nieruchomości (dom, mieszkanie), przedmioty wartościowe w tym zgromadzone oszczędności pieniężne. Uznano zatem, że informacje przedstawione przez wnioskodawczynię we wniosku są niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Z tego względu, zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2010 r. wnioskodawczyni została wezwana na podstawie art. 255 ustawy p.p.s.a. do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z akt sprawy wynika, że w dniu 21 czerwca 2010 r. (data stempla biura podawczego) wnioskodawczyni nadesłała do Sądu pismo, w którym jednak nie udzieliła odpowiedzi na przesłane jej pytania, które miały na celu ustalenie w sposób bezsprzeczny jej faktycznych możliwości finansowych. Podane natomiast przez wnioskodawczynię w formularzu dane nie pozwalają jednoznacznie i bez wątpliwości ocenić jej rzeczywistych możliwości płatniczych. Z tego względu uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku bowiem wnioskodawczyni nie nadsyłając żądanych informacji nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zaznaczyć należy, że strona wnosząc o przyznanie prawa pomocy musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie nadesłała żądanych dodatkowych wyjaśnień, a tym samym nie uprawdopodobniła, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.