VII SA/Wa 863/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 863/12 ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku z dnia 15 marca 2012 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. S. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...], wymierzającej J. S., prowadzącej działalność gospodarczą w Niepublicznym Przedszkolu [...] przy ul. [...], karę pieniężną w wysokości 1000 zł w związku z faktem rozpoczęcia działalności gospodarczej w zakresie wydawania posiłków dostarczanych przez firmę cateringową bez złożenia wniosku o wpis do rejestru zakładów lub o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru zakładów uzyskania decyzji zatwierdzającej obiekt oraz bez wpisu do rejestru zakładów w trybie i na zasadach określonych w art. 6 rozporządzenia 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30 kwietnia 2004 r.) oraz art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wnosi o wstrzymanie przez Sąd wykonania w całości zaskarżonej decyzji z powodu trudnych warunków finansowych. Wyjaśniła, że od 2006 r. prowadzi własną firmę. W roku 2009 prowadziła inwestycję -projekt [...] Kompleksowe Wyposażenie Niepublicznego Przedszkola [...] w sprzęt niezbędny do efektywniejszego rozwoju dzieci w ramach dotacji ze środków EU, ale do dnia dzisiejszego nie zrefundowano jej całości poniesionych nakładów finansowych. Zaistniała sytuacja spowodowała, iż firma jest na granicy płynności finansowej, ponieważ do czasu otrzymania środków z refundacji musi płacić wysokie raty swoim wierzycielom. W ocenie skarżącej egzekucja kary pieniężnej pozbawi ją płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością. Jako przedsiębiorca zatrudniający pracowników (7 na umowę o pracę i 4 na umowę zlecenie) zobligowana jest do uiszczania składek ZUS i płacenia różnych podatków do Urzędu Skarbowego. Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności przedszkolnej. Prace straci wiele osób. Skarżąca stwierdziła, że te wszystkie powody skłaniają ją do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla jej pracowników i rodziny (sama wychowuje dwóch synów - nie otrzymuje alimentów). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W ocenie skarżącej konieczność poniesienia kary pieniężnej w wysokości 1000 złotych spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu stanowisko skarżącej w tym względzie jest co najmniej wątpliwie. Trudno bowiem wyobrazić sobie, że w związku z uiszczeniem kwoty w wysokości 1000 złotych dojdzie do niewypłacalności przedsiębiorcy. Z akt sprawy wynika, że w dalszym ciągu J. S. prowadzi niepubliczne przedszkole, co potwierdzają również informację znajdujące się na stronie internetowej http://[...], z których wynika, że miesięczny dochód przedszkola przy uczęszczaniu max liczby dzieci, tj. 47 dzieci, po uwzględnieniu cennika, w którym wskazano kwotę 890 złotych, wynosi 41830 złotych, przy czym może pojawić się dodatkowy dochód po uwzględnieniu oferty dotyczącej opieki nad dziećmi w godzinach od 6:00 do 7:00 i po godzinie 17:00, za "formę zajęciowo-zabawową dla dzieci od 1,5 - 3 lat" od 15:00 do 17:00 karnet w wysokości 250 złotych, wpisowe 500 złotych dla nowych klientów, w przypadku rodzeństwa 1000 złotych. Z tych informacji nie wynika więc by w związku z uiszczeniem kary finansowej w wysokości 1000 złotych strona skarżąca utraciła jakąkolwiek zdolność finansową. We wniosku skarżąca przyznała też, że oczekuje na refundację kosztów zakupu sprzętu. Ponadto skarżąca winna mieć na względzie, że w przypadku ewentualnego ustalenia, iż istnieją przesłanki do zwrotu uiszczonej kary pieniężnej, należność ta będzie mogła podlegać zwrotowi wraz z odsetkami. A zatem z samym faktem jej uiszczenia nie można upatrywać wystąpienia przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą winien uwzględnić fakt, że mogą pojawić się w trakcie jej prowadzenia zdarzenia, które spowodują poniesienie wydatków związanych z bieżącą działalnością przedszkola, w tym nieoczekiwane awarie, remonty. Trudno oczekiwać, że w wyniku takich zdarzeń miałoby dojść do utraty zdolności finansowej, tym bardziej, że osoba prowadząca działalność gospodarczą winna mieć na względzie konieczność poniesienia konkretnych wydatków, w tym związanymi z prawnymi formami działalności organów administracji publicznej, powołanych m.in. do kontroli przedsiębiorcy pod względem prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Dodatkowo wskazania wymaga, że na poparcie swoich twierdzeń skarżąca nie przedstawiła bieżącego dokumentu księgowego, który potwierdzałby, że uiszczenie kary w wysokości 1000 złotych doprowadzi do utraty zdolności finansowej przedsiębiorcy. Z tych wzglądów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.