VII SA/Wa 866/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2007 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. skargę oddala VII SA/Wa 866/07 UZASADNIENIE Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2007r znak: [...] na podstawie art. 157 § 3 ustawy Kodeks; postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. nr 98 z 2000 r. poz. 1071 z późn. zm. zwany dalej K.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku T. S. o stwierdzenie nieważności decyzji starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2004r. znak: [...], utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004r. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-pensjonatowego wraz z urządzeniami budowlanymi tj. instalacjami: elektryczną, wody zimnej i ciepłej, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania i gazu oraz przyłączami przy ul. [...] w P. gm. R. na działce nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2004r., znak: [...] utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004r. znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż wyrokiem z dnia 30 maja 2006r sygn. akt VIISA/Wa 253/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 20O5r znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2005r. znak: [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] maja 2004r. Sąd zajął stanowisko, że organ administracyjny właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w instancji odwoławczej, jest także właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji w tej samej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponadto podkreślił, iż rozpatrując sprawę z wniosku T. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2004r. znak: [...], utrzymanej w mocy w/w decyzją Wojewody [...] z dnia 15 lipca 2004r. wziął pod uwagę fakt, że brak jest w obrocie prawnym wskazanych wyżej obu decyzji. Na skutek uchylenia wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 grudnia 2005r. sygn. akt IISA/Sz 805/04, decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007r. organ wojewódzki decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2006r. znak: [...], uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2004r. nr [...] i przekazał sprawę dc ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W rezultacie tego, decyzją z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] znak: [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-pensjonatowego. W ocenie organu I instancji, skoro brak jest w obrocie prawnym kwestionowanej decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2004r. utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] nie jest możliwe wszczęcie postępowania nieważnościowego w przedmiotowej sprawie. Odwołanie od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007r. złożył T. S. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy w myśl wydanego w dniu 30 maja 2006r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt VIISA/Wa 253/06). Odwołujący się podniósł, iż oczekuje od organu jednoznacznego stwierdzenia czy wydana przez Starostę [...] decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2004r. była zgodna z prawem, gdyż ma to dla niego znaczenie w postępowaniu odszkodowawczym. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2007 r. znak; [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 K.p.a. utrzymał w mocy własną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż argumenty przytoczone przez T. S. w odwołaniu nie dają podstaw do uchylenia kwestionowanej decyzji. W opinii organu odwoławczego, w obrocie prawnym brak jest decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2004r. utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...], a zatem z przyczyn przedmiotowych organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności obu wspominanych decyzji. Na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył T. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. T. S. zarzucił skarżonej decyzji rażące naruszenie art. 153 i 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez brak wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2006r sygn. akt VIISA/Wa 253/06 w zakresie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności. Skarżący domaga się rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem całości jej aspektów, gdyż wiąże się to z ewentualnym dochodzeniem roszczeń odszkodowawczych na drodze procesu cywilnego przed sądem powszechnym. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie, gdyż zarzuty zawarte w skardze pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie poci względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Stosownie do uregulowania zawartego w art. 157 § 3 Kpa. wszczęcie postępowania nieważnościowego wymaga uprzedniej Kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne warunkujące jego dopuszczalność. Na podstawie tego przepisu organ orzeka o niedopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych. Przesłanką negatywną o charakterze przedmiotowym jest brak decyzji, której ważność organ ma ocenić. Zawsze fazą wstępną jest zbadanie przez organ czy zachodzą przesłanki formalno-prawne warunkujące dopuszczalność wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności. Odmowa wszczęcia postępowania nieważnościowego decyzjami obu instancji nastąpiła z powodu uznania, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2004r. utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia 15 lipca 2004r nie funkcjonuje w obrocie prawnym na skutek uchylenia wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 grudnia 2005r. sygn. akt IISA/Sz 805/04 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004r. a w następstwie również decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2004r. decyzją organu wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2006r. Zasadnie zatem organ stwierdził, iż wystąpiła przeszkoda do prowadzenia postępowania nadzorczego, gdyż nie istnieje decyzja której ważność należałoby poddać ocenie prawnej. Obowiązkiem organu w takiej sytuacji było wydanie decyzji opartej o przepis art. 157 § 3 K.p.a. tj. odmówić wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności - co też słusznie uczynił (tak J. Borowski w kodeks postępowania administracyjnego, komentarz Wydawnictwo CH.BECK, Warszawa 2003 - stanowisko takie podziela również jednoznacznie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 grudnia 1998r. sygn. akt I SA 382/98). Poza sporem pozostaje zatem fakt, iż decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2004r. utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004r. nie istnieje w obrocie prawnym. Zarzuty podnoszone przez T. S. w treści skargi dotyczące braku wykonania przez organy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2006r. sygn. akt VIISA/Wa 253/06, są bezzasadne gdyż w wyniku rozpatrzenia sprawy została wydana decyzja Starosty [...] z dnia [...] lipca 2006r. znak: [...] która zatwierdziła projekt budowlany i udzieliła pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-pensjonatowego przy ul. [...] w P. gm. R. Sąd oddalając skargę nie stwierdził tym samym naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Mając na uwadze powyższe względy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. - skargę oddalił