VII SA/Wa 866/12

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T.G. na Prezydenta [...] w przedmiocie : skargi na działanie organu postanawia : przyznać T.G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 28 czerwca 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez T.G. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na przyznanie wnioskodawcy postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r. prawa pomocy poprzez zwolnienie od wszelkich kosztów sądowych w sprawie wniosek ten rozpoznano w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymującą się jedynie ze zbieractwa surowców wtórnych. Wnioskodawca oświadczył, że mieszka w lokalu socjalnym do którego został eksmitowany. Wskazał, że opłaty za czynsz oraz wodę ponosi pomoc społeczna, a on ponosi jedynie koszty związane z opłatami za energię elektryczną w wysokości około 30,00 złotych miesięcznie oraz zakupem żywności. Wnioskodawca podał, że dochód jaki uzyskuje ze zbieractwa surowców wtórnych wynosi około 150,00 złotych miesięcznie. Oświadczył, iż na żywność pozostaje mu kwota w wysokości około 120, 00 złotych miesięcznie. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2012 r. wezwano wnioskodawcę do nadesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie czy podejmuje jakiekolwiek próby znalezienia stałej pracy zarobkowej, jeśli tak, należało wskazać ile prób podjął i z jakim skutkiem. Zapytano także wnioskodawcę, czy oprócz dochodów uzyskiwanych z tytułu zbieractwa podejmuje jakiekolwiek prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, z tytułu umów zlecenia czy o dzieło, jeśli tak należało wskazać jakiego rodzaju prace podejmuje oraz jaki uzyskuje z nich dochód. Wezwano wnioskodawcę do podania, czy jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, a jeśli tak, to czy ma przyznane prawo do zasiłku dla osób bezrobotnych, czy też nie oraz czy korzysta z darmowych obiadów oraz innej formy pomocy społecznej oprócz dofinansowania do lokalu socjalnego i opłat związanych z jego utrzymaniem. W dniu 21 czerwca 2012 r. (data stempla biura podawczego) do niniejszej sprawy wpłynęły żądane dodatkowe wyjaśnienia. Z nadesłanych informacji wynika, że wnioskodawca podjął wiele prób znalezienia pracy, niestety ze skutkiem negatywnym. Wnioskodawca oświadczył, iż nadal jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, nie podejmuje żadnych innych prac dodatkowych, nie korzysta z darmowych posiłków i innej formy pomocy społecznej. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienie adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał on, iż zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawca utrzymujący się samodzielnie jedynie z niewielkich dochodów uzyskiwanych ze zbioru surowców wtórnych oraz przy pomocy opieki społecznej nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Stwierdzono, że jest to wydatek znacznie przekraczający obecne możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez ustanowienie adwokata. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.