VII SA/Wa 868/05

WyrokWSA w Warszawie2005-12-14

Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Bogusław Cieśla, Leszek Kamiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego, wznawiając postępowanie zakończone decyzją ostateczną, może wydać decyzję opartą na przepisach dotyczących istotnego odstępstwa od zgłoszenia, jeśli faktycznie doszło do samowoli budowlanej wymagającej pozwolenia na budowę?
Ratio decidendi
W przypadku, gdy inwestycja budowlana stanowi samowolę budowlaną (wymaga pozwolenia na budowę, a nie zostało ono uzyskane), organ nadzoru budowlanego, wznawiając postępowanie, powinien zastosować procedurę legalizacji samowoli budowlanej określoną w art. 48 Prawa budowlanego, a nie procedurę dotyczącą istotnego odstępstwa od zgłoszenia (art. 51 Prawa budowlanego). Zastosowanie niewłaściwej procedury stanowi naruszenie prawa.
Stan faktyczny
Inwestor zgłosił budowę budynku gospodarczego, jednak faktycznie wybudował obiekt o innych wymiarach i w innej lokalizacji, co stanowiło istotne odstępstwo od zgłoszenia, a w ocenie sądu – samowolę budowlaną. Po wstrzymaniu robót i nałożeniu obowiązku przedłożenia dokumentacji, postępowanie zostało wznowione na wniosek spadkobierców sąsiada, którzy nie byli uczestnikami pierwotnego postępowania. Organy nadzoru budowlanego wznawiając postępowanie, zastosowały procedurę dotyczącą istotnego odstępstwa od zgłoszenia, zamiast procedury legalizacji samowoli budowlanej. Sąd uchylił decyzje organów, uznając, że zastosowano niewłaściwą procedurę.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Z.P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2005 r. znak (...) w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji dot. nakazania wykonania określonych czynności I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję (...)Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2005 roku, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. S. i A. K. w dniu 7 lutego 2003 r. dokonali zgłoszenia budowy budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 35 metrów na nieruchomości stanowiącej działkę nr ew. [...] przy ulicy K. w I. Jak wynikało z dołączonego do zgłoszenia opisu technicznego budynek miał mieć wymiary 4,8 x 7,2 m i miał być wybudowany w odległości 9 m od budynku mieszkalnego inwestora oraz przy granicy z działką sąsiednią M.G., jako przylegający do jej budynków gospodarczych . Inwestor rozpoczął budowę budynku gospodarczego o wymiarach 6 x 8,3 m częściowo podpiwniczonego w odległości 16 m od budynku mieszkalnego i 20 cm od granicy działki M. G. . Na dzień kontroli organów nadzoru budowlanego zawiadomionych przez M. G. wykonane zostały mury piwnic oraz fragmenty ścian zewnętrznych . Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 50 ust 1 pkt 3 wstrzymał S.K. prowadzenie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego budynku gospodarczego . Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2003 r. wydaną na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 i ust 4 Prawa budowlanego nakazał S.K. przedłożenie : - inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych budynku gospodarczego wraz z orzeczeniem technicznym dotyczącym zgodności z przepisami - projektu budowlanego na dokończenie robót z uwzględnieniem ewentualnych przeróbek - oświadczenia kierownika budowy - oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane Obowiązki te nałożył w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie — w terminie do 15 grudnia 2003 r. Odwołanie od tej decyzji złożyła M.G. podnosząc ,że sąsiad realizuje obiekt niezgodnie z ustaleniami jakie poczyniła z inwestorem oraz ,że na zrealizowanie obiektu powinien mieć pozwolenie na budowę . Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy . W uzasadnieniu podniósł ,że inwestorzy odstąpili w sposób istotny od warunków określonych w zgłoszeniu . Kontrolowana decyzja prawidłowo została wydana w terminie 2 miesięcy od wydania postanowienia wstrzymującego prowadzone roboty. Odnosząc się do zarzutów podniósł ,że żądanie nakazu rozbiórki jest przedwczesne oraz , że budowa realizowana jest nie jako samowola a jako istotne odstępstwo od warunków określonych w zgłoszeniu . Organ odwoławczy ocenił ,że organ I instancji zasadnie prowadził postępowanie w trybie w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego . Podkreślił ,że dokumentacja do której przedłożenia zobowiązany został inwestor powinna określać spełnienie warunków których realizacja spowoduje ,że w zakresie odległości od granicy obiekt będzie zgodny z przepisem § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nieruchomość M. G. sąsiadująca z działką inwestora stanowiła wcześniej współwłasność małżeńską jej oraz zmarłego męża H. G. Poza M. G. inni spadkobiercy zmarłego H.G. nie uczestniczyli w postępowaniu prowadzonym przez nadzór budowlany . A.G. , K.G. , T.G. , W.K. , Z.P. , T.P. , B.Z. jako zstępni zmarłego ojca pismem z dnia 7 sierpnia 2004 r. skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] podnieśli zarzuty , że mimo iż są współwłaścicielami działki sąsiedniej nie zostali zawiadomieni o przedsiębranych wobec S. K. środkach prawnych , co ich zdaniem wypełniło dyspozycję art. 145 § 1 kpa i stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Początkowo organ I instancji tj. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2004 r. odmówił wznowienia ale Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia podnosząc , iż wadliwie organ ustalił ,że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia o wznowienie o jakim mowa w art. 148 § 1 kpa . Po ponownym rozpatrzeniu sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa wznowił na żądanie A. G. , K.G. , T.G. , W.K. , Z.P. , T.P., B. Z. -spadkobierców H.G. postępowanie administracyjne zakończone własną decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2003 r. utrzymującą w mocy obowiązek przedłożenia dokumentów określonych decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2003 r. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2005 r. wydaną na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 kpa stwierdził , że jego własna decyzja z dnia [...] listopada 2003 r. wydana została z naruszeniem prawa bowiem spadkobiercy po H.G. tj. A.G. , K.G. , T.G. , W.K., Z.P. , T.P. , B.Z. nie brali udziału w postępowaniu prowadzonym w sprawie, co stanowiło naruszenie art. 104 § 1 kpa, jednak z uwagi na fakt iż mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej nie podlega ona uchyleniu . W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał , iż jakkolwiek doszło do naruszenia prawa gdyż wnioskodawcy bez swojej winy nie brali udziału w postępowaniu to jednak kwestionowana decyzja jest merytorycznie prawidłowa. Odwołanie od tej decyzji wnieśli A.G., K.G. , T.G. , W.K. , Z. P. , T. P., B.Z. (inicjatorzy postępowania wznowieniowego) podnosząc , że decyzja jest wadliwa merytorycznie gdyż zostały naruszone przepisy rozporządzenia w zakresie sytuowania obiektów w granicy . Inwestor nie miał zgody sąsiadów na takie posadowienie budynku a realizowana inwestycja zacienia już i tak obudowaną ze wszystkich stron działkę skarżących. Po rozpatrzeniu odwołania Z.P. ( odwołania pozostałych osób zostały wniesione z uchybieniem terminu ) od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2005 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy . W uzasadnieniu wskazał ,że zarzut niebrania udziału w postępowaniu i nierzetelnego zawiadomienia o nim wypełnił przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa co skutkowało koniecznością wznowienia postępowania . Jednak jako prawidłowe organ odwoławczy ocenił rozstrzygniecie stwierdzające ,iż po wznowieniu postępowania mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej . Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził ,że S.K. odstąpił od warunków zgłoszenia z dnia 7 lutego 2003 r. i w tej sytuacji organy nadzoru budowlanego musiały zastosować art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego i nakazać dokonanie czynności , których celem było doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem . Poza tym organ wskazał ,że podnoszone przez wnioskodawców zarzuty mają charakter zarzutów materialnoprawnych i mogą być rozpatrzone w odrębnym postępowaniu - nieważnościowym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. złożyła Z.P. i podniosła w niej, że : - nie wyrażała zgody na budowę w granicy - wysokość realizowanego budynku ( 7,5 m ) znacznie - przewyższa wysokość ich budynku ( 2 m ) - powstanie obiektu spowoduje zacienienie całej działki w konsekwencji domagała się orzeczenia nakazu rozbiórki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowa argumentację . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest zasadna. Podstawą rozstrzygnięcia organów we wznowionym postępowaniu było ustalenie , że realizowana przez S.K. inwestycja jest w istocie odstępstwem od dokonanego w dniu 7 lutego 2003 r. zgłoszenia . Przyjęcie tego ustalenia doprowadziło organ do wniosku , że po wznowieniu postępowania nie mogłoby być wydane inne rozstrzygniecie jak tylko oparte na treści art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego czyli nakaz dokonania czynności , których celem było doprowadzenie wykonanych przez S.K. robót do stanu zgodnego z prawem . Tymczasem z porównania inwestycji jaka miała być realizowana w oparciu o dokonane zgłoszenie z tym co w istocie zostało przez S.K. wykonane wynika ,że budynek jest całkowicie inny od tego który miał być realizowany a ze zgłoszeniem łączy go jedynie funkcja budynku gospodarczego . Poza innymi wymiarami budynku (przekraczającymi 35 m powierzchni zabudowy) , inną lokalizacją - tak na działce jak i względem sąsiadujących budynków skarżącej , to przede wszystkim tego typu inwestycja z uwagi na jej wymiary wymagała uzyskania pozwolenia budowlanego . W tych okolicznościach trudno uznać , iż budynek realizowany przez inwestora pozostaje w jakiejkolwiek relacji do inwestycji określonej w zgłoszeniu skoro jak ustalono , ze zgłoszeniem wiąże go jedynie tożsame przeznaczenie . Nie można przyjąć jak uczyniły to organy , że działanie z przekroczeniem uprawnień wynikających ze zgłoszenia jest tożsame z działaniem które od początku polegało na realizowaniu inwestycji nie pozostającej w związku ze zgłoszeniem a dodatkowo wymagającej pozwolenia na budowę . Skoro do realizacji przedmiotowego budynku gospodarczego wymagane byłoby pozwolenie budowlane to inwestor nie dysponując nim dopuścił się samowoli budowlanej . Nie ma zatem żadnego prawnego znaczenia fakt , że inwestor dokonał wcześniej zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego jeśli od samego początku zamiaru tego w postaci objętej zgłoszeniem nie realizował. Oczywiście obowiązujące Prawo budowlane przewiduje możliwość legalizacji samowoli budowlanych i przepisy te wbrew twierdzeniom skarżącej mają zastosowanie w niniejszej sprawie albowiem postępowanie w ramach nadzoru budowlanego zostało wszczęto w dniu [...] sierpnia 2003 r. natomiast znowelizowane przepisy Prawa budowlanego ( umożliwiające legalizację samowoli budowlanych ) weszły w życie od dnia 11 lipca 2003 r. . Jednak reżim prawny tej instytucji jest odmienny niż zastosowana przez organy procedura doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem przewidziana w art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego . Procedura ta ma zastosowanie tylko w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust 1 i 49 b ust 1 i nie dotyczy przypadków wykonywania robót bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia - art. 50 ust 1 Prawa budowlanego. Na uwagę zasługuje przede wszystkim to , iż nie każdy samowolnie wybudowany obiekt podlega tej legalizacji, albowiem musi spełniać odpowiednie do tego warunki określone w art. 48 ust 2 Prawa budowlanego . Jednym z nich jest możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z przepisami techniczno - budowlanymi. Reasumując po wznowieniu postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego organ powinien wydać inną decyzję. Decyzję opartą na ustaleniu, iż przedmiotowa inwestycja jest samowolą budowlą a po stwierdzeniu, że możliwe jest zastosowanie procedury legalizacyjnej powinien wydać stosowne postanowienie na podstawie art. 48 ust 2 Prawa budowlanego. W tych warunkach nie ulega wątpliwości , że zarówno decyzja organu I instancji jak i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego wydane we wznowionym postępowaniu naruszały prawo. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt la ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270ze zm. ) uchylił zaskarżoną i poprzedzająca ją decyzję . Na podstawie art. 152 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło