VII SA/Wa 868/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. Z. pełnomocnika z urzędu H. M. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. Z. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla H. M. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania przez sądem I instancji, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Mocą postanowienia z dnia [...] sierpnia 2015 r. zostało przyznane skarżącej prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie adwokata. Na pełnomocnika skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adw. M. Z.. W piśmie procesowym z dnia 5 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie kosztów za zastępstwo prawne udzielone z urzędu oraz oświadczenie, że ww. koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (D.U z 2015 r. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie ma zastosowanie § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) ww. rozporządzenia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowanie strony skarżącej przed sądem I instancji, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy).