VII SA/Wa 87/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić E. G. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek E. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż E. G. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z wykonywanej pracy przez oboje małżonków w łącznej wysokości 4 500 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 80 m2 o szacunkowej wartości 500 000 zł. Strona wskazała posiadanie oszczędności w kwocie 20 000 zł., samochodu osobowego volkswagen golf 1.6 z 2008 r. Stałe miesięczne wydatki określono na 2 000 zł. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że połowa dochodów miesięcznych jest przeznaczana jest na leczenie ciężko chorej żony. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, a takim zakresem jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. G. uznać należy, iż nie jest uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Na taką ocenę miało wpływ przede wszystkim okoliczność, iż strona posiada stały dochód, oszczędności (w kwocie wielokrotnie przewyższającej wysokość kosztów sądowych sprawy), majątek w postaci domu, samochodu osobowego. Przy tym strona nie posiada nikogo na utrzymaniu, nie zaznaczyła by miała szczególne wydatki, jak zobowiązania alimentacyjne, długi itp. Wnioskodawca zaznaczył jedynie, że połowa miesięcznych dochodów przeznaczana jest na leczenie ciężko chorej żony. W tym stanie rzeczy uznano, że stronę stać na uiszczenie kosztów sądowych, z których obowiązkowy jest wpis sądowy (500 zł.), natomiast pozostałe koszty są uzależnione od rozwoju sprawy i działań strony (opłata kancelaryjna za uzasadnienie wyroku - 100 zł. jeżeli uzasadnienie nie będzie sporządzane z urzędu i strona zdecyduje się składać wniosek o sporządzenie uzasadnienia, wpis sądowy od skargi kasacyjnej 250 zł. jeżeli strona zdecyduje się składać skargę kasacyjną). Mając zatem na względzie przede wszystkim posiadanie oszczędności przez stronę nie przychylono się do wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych. W związku z powyższym postanowiono na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.