VII SA/Wa 870/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] i [...] na postanowienie z 3 października 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną sprawy ze skargi [...] , [...],[...],[...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnościowego postanawia: odrzucić zażalenie W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną [...] i [...]. Odpis postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem odnośnie środków zaskarżenia doręczono skarżącym w dniu 21 października 2016 r. (dowód: zpo - k.167 i 168). W piśmie z dnia 27 października 2016 r. (29.10.2016 r. - data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym) [...] i [...] złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie skarżący sporządzili osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zażalenie w nosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. W oparciu o art. 194 § 4 cytowanej ustawy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w ww. przepis przesądza o jego dopuszczalności, natomiast wniesienie zażalenia z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a. czyni je niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a., czyli w takiej sytuacji sąd zażalenie odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. (vide: postanowienie WSA w Warszawie z 5 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2220/12, publ:: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie [...] i [...], pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w piśmie z 3 października 2016 r. doręczającym odpis postanowienia z 3 października 2016 r., iż zażalenie wnosi się w terminie 7 dni, oraz że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (pkt 5 pouczenia), złożyli zażalenie z uchybieniem terminu i sporządzone osobiście. Zażalenie nadano w urzędzie pocztowym w dniu 29 października 2016 r. A zatem z uchybieniem terminu. W okolicznościach niniejszej sprawy złożone zażalenie nie dość że złożone z uchybieniem terminu, to również obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Żadna strona skarżąca nie jest adwokatem ani radcą prawnym. Tym samym należało przyjąć, że zażalenie zostało sporządzone przez podmiot nieuprawniony i jako takie podlegało odrzuceniu. Z tego względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 i § 4 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.