VII SA/Wa 872/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2009 r. sprawy ze skargi M. J. i H. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala VII SA/Wa 872/09 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Starosta N., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 55 i art. 36, art. 19 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz. U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej kpa, po rozpatrzeniu wniosku inwestora zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie dla P. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. na budowę pawilonu szkoleniowo – handlowo-usługowego na działkach nr [...] obręb [...] przy ul. [...] i [...] wraz z infrastrukturą techniczną, rowem odwadniającym oraz zjazdami z ul. [...] w N. Organ pierwszej instancji zaznaczył iż przedmiotowa inwestycja nie narusza ustaleń Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego miasta N. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r./Dz. Urz. woj. [...] Nr 45, poz. 1263 z dnia 3 marca 2004 r./ Ponadto inwestor załączył do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany wraz z wszelkimi niezbędnymi uzgodnieniami. Jak podał organ w uzasadnieniu, obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego obejmuje działki o nr. ew.: [...] obr. [...] przy ul. [...] i [...] w N. Odwołanie od powyższej decyzji Starosty N. złożyli M. i H. J., właściciele działki [...], proponując wykup swej nieruchomości przez spółkę P., bowiem jej wymiary (ok. 20 m szerokości) oraz usytuowanie (sąsiedztwo stacji paliwowej BP z drugiej strony) uniemożliwiają odpowiednie jej użytkowanie, ponadto w planie zagospodarowania przestrzennego działka [...] ma przeznaczenie pod usługi ogólnodostępne centrotwórcze. W wyniku rozpatrzenia odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty N. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...]. Organ drugiej instancji powtórzył argumentację organu pierwszej instancji, iż inwestor dołączył projekt budowlany wraz ze wszystkimi uzgodnieniami, w tym: - warunki przyłączenia do sieci gazowej, znak: [...] z dnia [...] lipca 2008 r. określone przez [...] Operatora Systemu Dystrybucyjnego sp. z o.o Oddział Zakład Gazowniczy [...], -warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej , znak: [...] i znak: [...] z dnia [...] czerwca 2008 określone przez Z. sp. z o.o., - zezwolenie Burmistrza Miasta N. z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak [...] na realizację dwóch zjazdów publicznych w ulicy [...], - opinię nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. w przedmiocie uzgodnienia dokumentacji projektowej oraz inne pozwolenia i uzgodnienia. Z planu zagospodarowania przestrzennego będącego podstawą decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wynika, iż teren objęty inwestycją składający się z działek o nr ew. [...] oraz działka [...] z obrębu [...] znajdują się na terenie oznaczonym symbolem – 4.28 UC, przeznaczonym pod usługi centrotwórcze. Zgodnie z brzmieniem art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Jeżeli obejmuje ono więcej niż jeden obiekt budowlany pozwolenie może, na wniosek inwestora dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt. 1 dla całego zamierzenia budowlanego. Zgodnie z ust. 2 art. 34 Prawa budowlanego , do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć min.: -cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 aktualnym na dzień opracowania projektu, - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewoda [...], po zapoznaniu się z całym zgromadzonym materiałem stwierdził, iż inwestor spełnił wszystkie w/w wymagania określone ustawą – Prawo budowlane. Dokumentacja techniczna zawiera niezbędne uzgodnienia i sprawdzenia dokonane przez osoby posiadające właściwe kwalifikacje. W związku z tym nie ma podstaw do kwestionowania przyjętych w projekcie rozwiązań konstrukcyjnych także pod względem higienicznym i zdrowotnym. Organ odwoławczy ustalił, iż teren na działkach przeznaczonych pod przedmiotową budowę jest zróżnicowany wysokościowo, a projektowane spadki podłużne i poprzeczne nawierzchni zapewniają swobodny spływ wód opadowych do projektowanych wpustów ściekowych. Ponadto odpowiadając na zarzuty odwołujących się organ odwoławczy zauważył, że nieruchomość objęta inwestycją nie jest obciążona jakąkolwiek służebnością i nie ma wpływu na brak dostępu działki M. i H. J. do drogi publicznej. W związku z tym organy podkreśliły, iż żaden organ administracji publicznej właściwy w sprawach pozwoleń na budowę nie może ingerować w stosunki cywilnoprawne między obywatelami regulowane kodeksem cywilnym, a tym bardziej zobowiązywać inwestora do zakupu jakiekolwiek nieruchomości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] złożyli małżonkowie M. i H. J. Skarżący podnieśli, iż sąsiadująca z ich działką inwestycja spółki P. z siedzibą w W. narusza normy w zakresie oddziaływania na środowisko, bowiem teren działek przeznaczonych pod inwestycję jest zróżnicowany wysokościowo, co zakłóci stosunki wodne na sąsiadujących nieruchomościach. Działka sąsiadująca z nieruchomością skarżących (nr ew. [...]), na której znajduje się stacja paliw jest podwyższona w stosunku do działki [...] o ok. 3 metry, w tej sytuacji podwyższenie terenu projektowanej inwestycji graniczącego z drugiej strony z działką skarżących wywoła negatywne skutki w zakresie stosunków wodnych. Spowoduje to mianowicie że działka [...] stanie się niecką, w której zbierać się będą wody opadowe z działek sąsiednich, co z kolei będzie stanowić naruszenie zasad z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r.- Prawo wodne W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skarżących o podniesieniu terenu w miejscu przedmiotowej inwestycji i związanym z tym spływem wód opadowych, organ II instancji stwierdził, iż inwestor nie podjął decyzji o podniesieniu terenu samodzielnie lecz został do tego zmuszony poprzez rzędne otaczających dróg publicznych i projektowanej ulicy [...]. Ponadto od strony działki skarżących wykonane zostały stosowne zabezpieczenia uniemożliwiające spływ wód opadowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r., znak [...], którą organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla P. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. na budowę pawilonu szkoleniowo – handlowo-usługowego na działkach nr [...] obręb [...] przy ul. [...] i [...] wraz z infrastrukturą techniczną, rowem odwadniającym oraz zjazdami z ul. [...] w N. Podstawę orzeczenia organu I instancji stanowił art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 Prawa budowlanego. Obowiązkiem organu administracji w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę była ocena , czy przedstawiony projekt budowlany inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w art. 32, art. 33, art. 34 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 w/w ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: - zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001- Prawo ochrony środowiska, - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, -kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1b a także zaświadczenia o którym mowa w art. 12 ust. 7, - wykonanie- w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sprawdzenia zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego inwestycja spółki P. nie narusza ustaleń Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego miasta N. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej Nr [...] z [...] grudnia 2003 r. ./Dz. Urz. woj. [...] Nr 45, poz. 1263 z dnia 3 marca 2004 r./ Plan ten stanowi podstawę wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Inwestor ubiegając się o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz wydanie pozwolenia na budowę złożył wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, co zgodnie ustaliły organy obu instancji. Działki objęte budową przedmiotowego pawilonu szkoleniowo – handlowo-usługowego ( nr ew. [...]) oznaczone zostały w planie jako tereny usług ogólnodostępnych centrotwórczych (symbol UC), dla których ustala się: - utrzymanie istniejących form zróżnicowanego zainwestowania i użytkowania terenów z możliwością rozbudowy, przebudowy, modernizacji obiektów. Dopuszcza się możliwość zmiany form użytkowania części obiektów ale z zachowaniem terenów podkreślających rolę ciągu ulic [...], [...] jako łączników pomiędzy centrum miasta a Osiedlem M., -zachowanie obiektów i terenów związanych z dworcem PKP, PKS, możliwości lokalizacji obiektów podkreślających centrotwórczą rolę dworców, - lokalizację na niezainwestowanych terenach 4.28UC, 4.38UC i 4.39UC stanowiących zwieńczenie skrzyżowania ulicy [...] z trasą [...] wieloprzestrzennych założeń usługowych o charakterze centrotwórczym. Przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego jednoznacznie ustala, że właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli inwestor tak jak w niniejszej sprawie spełnił nałożone na niego prawem budowlanym obowiązki. Omawiany przepis nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków od których zależałoby wydanie tego pozwolenia. W odpowiedzi na zarzut skargi dotyczący niedokonania przez organ wydający pozwolenia na budowę oceny oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko, stwierdzić należy, że Wojewoda [...] ustalił, że przedmiotowa inwestycja nie jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U z 2004 r., Nr 257, poz. 2573 ze zm.) Oznacza to, że inwestycja nie należy do mogących pogorszyć stan środowiska naturalnego i że przepisy ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – nie wywierają wpływu na przebieg postępowania i treść wydanego rozstrzygnięcia. Kolejny zarzut zawarty w skardze o podniesieniu terenu inwestycji wskutek czego zakłócone zostaną stosunki wodnoprawne na sąsiadujących nieruchomościach, w szczególności na działce skarżących nr ew. [...] również nie zasługuje na uwzględnienie. Powołany art. 29 ust. 1 ustawy Prawo wodne nie został naruszony. Inwestor nie podjął decyzji o podniesieniu terenu samodzielnie lecz został do tego zmuszony poprzez rzędne otaczających dróg publicznych i projektowanej ulicy [...]. Ponadto wykonał stosowne zabezpieczenia od strony działki skarżących. Z dokumentacji projektowej wynika, że zostanie wykonana przebudowa ulicy [...], a docelowy projekt drogowy uwzględnia odwodnienie. Projektowane spadki podłużne i poprzeczne nawierzchni zapewniają swobodny spływ wód opadowych do projektowanych wpustów ściekowych. Jeżeli natomiast zaistnieją zmiany stanu wody na gruncie, które szkodliwie będą wpływały na grunty sąsiednie wówczas zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne (Dz.U z 2005 r. Nr 239, poz. 2019) właściwy organ (wójt, burmistrz lub prezydent miasta) może w drodze decyzji nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom. Dopuszczalna jest także droga sądowa do dochodzenia przez właściciela gruntu dotkniętego szkodliwym wpływem zmiany stanu wody roszczeń o ochronę własności z wyjątkiem roszczeń o przywrócenie stanu poprzedniego i o wykonanie uzgodnień zapobiegających szkodom (uchwała Sądu Najwyższego z 27 czerwca 2007 r. III CZP39/07). Jak z powyższego wynika granice interesów i praw właścicieli sąsiednich nieruchomości do kwestionowania pozwolenia na budowę określają przepisy prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych wydanych na podstawie i w wykonaniu przepisów tego prawa lub przepisów wydanych dla ochrony środowiska. Poza tymi granicami, a zatem poza ochroną prawną wynikającą z norm prawa pozytywnego pozostają natomiast protesty obywateli wyrażające ich osobiste zapatrywania, oczekiwania, postulaty i życzenia co do kreślonej polityki planowania przestrzennego, wzajemnych relacji między planowanymi lub realizowanymi inwestycjami. Nieuwzględnienie ich nie może jednak stanowić podstawy kwestionowania legalności pozwolenia na budowę. O naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można byłoby mówić jedynie wtedy gdyby zostały naruszone konkretne przepisy. Z powyższych względów wobec nie stwierdzenia aby zaskarżona decyzja naruszała prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji wyroku.